Kort bericht van algemeen nut

Oke… misschien niet van algemeen nut, maar voor de geïntresseerden:

• De exames zijn voorbij
• De Supo Beachparty was dik in orde… al kon het voor mij persoonlijk beter
• Maandag om half 10 moet ik bij Sanoma zijn… Mijn stage begint dan
• Ik ben ervan overtuigd dat mijn leven rechtevenredig loopt met de sportieve prestatie’s van AC Milan
• Ik ga vandaag absoluut niets doen
• Met absoluut niets bedoel ik: in de zetel hangen met een donsdeken over mij en dvd’s kijken
• In die “vandaag” zit niet vanavond want dan zal ik te vinden zijn in St.Niklaas

 A demain

Evy in a dress

Al zou ik eigelijk aan het leren moeten zijn… Ik ben vandaag toch gaan shoppen! Yay Al is shoppen misschien veel gezegd. Eerder de winkels hier in het dorp(je), en het naastliggende dorpje gaan bekijken. Vreemd trouwens hoeveel winkels hier hun sluitingsdag op dinsdag hebben.

Eigenlijk had ik niet echt iets gevonden. Ik had mijn zinnen namelijk al op een kleedje gezet. Wat voor kleedje was me zelf nog niet geheel duidelijk, maar alle kleedjes die ik vastgehad heb – of zelfs gepast – voldeden niet aan mijn normen (yes, ik heb normen ).

Om toch met iets naar huis te gaan heb ik dan maar in de JBC een topje gekocht. Het is immers donderdag Supo’s Beach Party. En het eind van de exames mag wel gevierd worden in een nieuwe uitrusting he. Het is wel een mooi hoor, én: -70% korting!

Maar omdat ik toch nog niet helemaal tevreden was en absoluut een kleedje wou, ben ik – een klein beetje tegen mijn goesting want het ziet er zo’n winkel uit waar de verkoopsters  altijd direct naast u staan - een keertje naar een winkeltje gegaan bij ons in het dorp. Het is een redelijk nieuwe winkel, en ik was er nog nooit geweest.
Het bezoek viel héél goed  mee. Ze stonden niet direct naast me om me te “helpen”, én… ik vond er een supercute kleedje … dat ook nog eens aan de helft van de prijs stond! Voor herhaling vatbaar dus, die winkel.

Het kleedje blijkt – eens thuisgekomen – wel zwart te zijn. Ofwel ben ik kleurenblind, of ofwel lag het aan het licht in de winkel, maar ik dacht echt dat het bruin was. Maar dat is geen ramp… het blijft mooi.

Beach Party…. here comes Evy in a dress

De Boomblauwoog kreeg brons

Bericht aan al mijn trouwe (en ontrouwe ) klikkertjes. Mijn boomblauwoog-pagina is op de derde plaats geëindigd in Google. Ik dank jullie allemaal!

Ik ben wel blij dat ik zo hoog gekomen ben, maaaaar langs de andere kant: ik heb wel een paar keer op de eerste plaats gestaan… zelfs op zaterdag stond ik nog eerst. Dus: het had beter gekunnen. Maar ik ben wel trots hoor

De rest van dat exaam ging trouwens ook goed, hoor.

Love your music, love yourself

Beetje later dan verwacht, maar here it is. De oh zo mysterieuze OhMiBod-explination

De OhMiBod is een vibrator. Maar niet zomaar een vibrator natuurlijk. Het is een speeltje dat je moet aansluiten op je iPod en dan vibreert het op het ritme van de muziek. Let your body feel the vibrations as you get down with your favorite tunes. Goed verwoord, if you ask me.

Ik hoorde van dit speelgoedje op de radio… het leek mij wel interessant om eens verder research naar te doen. De site van OhMiBod ziet er superschattig uit! Hoofdkleur is roos, er worden strikjes en hartjes gebruikt… too cute!

Naast de OhMiBod zelf, heb ik er ook nog drie andere producten ontdekt die nieuw zijn in hun gamma.

De OhMiBod Gspot: kost maar tien euro meer dan de OhMiBod en doet eigenlijk juist hetzelfde, maar is speciaal ontworpen om de G-plek te stimuleren

Boditalk Escort: je koppelt dit gadget aan op je GSM, steekt het ergens in je private places, en telkens je gebeld wordt… prijs!

Boditalk: is een beetje zoals de Boditalk Escort, maar hij wordt geactiveerd telkens je gebeld wordt, of zelf belt. Je kan hem in drie standen zetten… Zo kan de Boditalk trillen gedurende je hele gesprek… Tof gesprek, lijkt me

Voor meer info stuur ik jullie door naar  OhMiBod’s site. Waar je de prijzen vindt, nog enkele gadgets, en vooral… waar je deze vibrerende gadgets kan bestellen!

Extra op de site: de OhMiBlog! Waar de bezitters van een OhMiBlog hun ervaringen kunnen delen, trukjes en tips kunnen geven.

A.D.H.Dave @ Radio Donna

Tegenwoordig zet ik tijdens het koken de radio op. Standaard is dat Radio Donna ten huize Philips.

Presentator van dienst die mijn kookkunsten moet bijstaan: Dave Peters. Misschien kennen jullie deze medemens al… hij presenteerde eerder al op onder andere Studio Brussel.

Anyway, ik kende hem nog niet, en ik vond hem in begin ontzettend irritant! Het programma noemt natuurlijk niet voor niets A.D.H.Dave, daar ben ik mij van bewust. Hyperactiviteit kon dus niet uitblijven.

Ach, ik denk dat het even gewoon worden was. Nu ben ik er al een beetje een fan van, en brengt Dave me soms zelfs aan het lachen.
Andere mensen zie je door het programma ook opeens in een ander daglicht. Goedele Wachters bijvoorbeeld. Meestal lezen nieuwsankers het nieuws voor op de radio… en that’s it. Maar daar blijft het niet bij bij Dave. De man die het 16u-19u-blok bij Donna inneemt vindt het wel fijn om met hen een praatje te maken. Meer zelfs: hij heeft zelfs een gedicht geschreven voor Goedele! En ook Frank Deboosere komt niet onder zijn dagelijkse portie Dave onderuit.

Voor de rest weet Dave ook veel nieuwtjes… nieuwtjes die mij wel bezig houden
Een voorbeeldje: De OhMiBod! Klinkt alvast veelbelovend eh? Morgen meer hier over (zo komen jullie zeker terug )

Stokje

Stokje gekregen van Lies. So here we go: sit down en … mja relax

Drie bands en/of artiesten die je dit jaar hebt leren kennen:

• Gianna Nannini  Uiteraard ben ik beïnvloed door de mensen uit Siena. Want jawel: ons Gianna is daar geboren. Iedereen daar is er zot van. In het begin kon ik haar muziek niet zo appreciëren, maar als ze je er mee naar het hoofd slingeren ben je op de duur zelf helemaal into Gianna Nannini.
• Lilly Allen! Buiten Smile, had ik ze voor de rest een beetje (onbewust) genegeerd. Ik vond ze iets te kritisch tegenover mede-artiesten… en ja, gewoon not my kind of person.
  Maar toevallig is haar CD Alright Still bij mij beland en ik moet toegeven: leuke deuntjes!
• En last but certainly not least – en eigelijk ook niet leren kennen, want ik kende hem al: Gabriel Rios. Maar hij heeft wel eindelijk een nieuwe CD uitgebracht dit jaar: Angelhead

Drie dingen die je hebt meegemaakt, gehoord,… en die je altijd zullen bijblijven:

• Uiteraard mijn drie maanden durende stage in La Belle Italië. Bettolle meer bepaald. Zal ik echt nooit of te nooit vergeten Klik.
• In September teruggekeerd naar Italië, met Ann. Dit keer was het in Milaan te doen, alwaar ik mijn allereerste (en vooral NIET laaste) match van AC Milan in San Siro heb gezien.
• Het was in de aula…. en mijn naam werd afgeroepen  Ons Evy is afgestudeerd in de Journalistiek. 

Drie vreselijke blunders die je sinds dit jaar op je naam hebt staan:

• Tijdens mijn vakantiejob supervriendelijk een vleesje aan een kindje gegeven. Well done, you think. Inderdaad… ware het niet dat ik het kindje een meisje heb genoemd, en dit in weze een jongen was. Oeps.
• Niet nadergenoemde persoon tot twee maal toe in de nek gekust… terwijl hij alleen maar de bedoeling had mij te knuffelen bij wijze van welkomst. Maar twee keer eh! Het was sterker dan mezelf…
• En dat vorig punt genant was kan wel is aan volgend feit gelegen hebben. Ik moest zo nodig (met Valentijn! I suck) bier omstoten, over de niet nadergenoemde persoon. Waarop die naar huis ging en ik gefrustreerd achterbleef. Met als gevolg dat ik mezelf heb zat gezopen, en met de eerste de beste Italiaan ben beginnen kussen, waarop die dan weer het nodig vond om mij een weekje of twee te stalken.

Drie dingen die je héél stiekem ongelofelijk trots maakten:

• Uiteraard mijn afstuderen… zonder ook maar één keer tweede zit te hebben gehad  
• De drie maanden stage in Siena! Ik heb het toch maar gedaan eh
• Dat ik meter ben/mag zijn van mijn neefje, Maarten! Ik ben er fier op zenne.

Drie mensen die je met dit stokje wil lastigvallen:

• Deze vraag vervalt aangezien iedereen in mijn blogroll het stokje al gehad heeft!
• Andere mensen die dit lezen mogen van mij altijd gerust het stokje overnemen

Boomblauwoog nadert zijn einde

Zoals mijn vriendjes Sofie, Val en Lies al aangaven: D-day nadert. Maandag 21 januari , vandaag over acht dagen, is het exame van Interactieve Marketing.

Nog een week lang een extra inspanning doen dus. Klik, klik, klik en klik even more. Daar zou ik natuurlijk al meer dan tevreden mee zijn.
Maar om me nog meer blij te maken: naar deze Google gaan, (momenteel) derde link klikken (diegene met tokio hotel in de link), en er even rondhangen. Muchas gracias

Natuurlijk ga ik jullie ook belonen voor die laatste klikjes van jullie. Dus: elke dag een nieuw, spannend verhaal! Check it out.
Vandaag kunnen jullie alvast genieten van een movieclip… over…. u raadt het nooit: vlinders!

 Alvast bedankt!

Tribute to Nesta

Ik heb al enorm vaak filmpjes op blogs zien staan… Dus vond ik het wel eens tijd worden om dat ook eens te testen.

Bij wijze van test, en in een moeite mee: Tribute to Nesta. Mijn favoriete voetballer

Als ook Gmail niet helpt…

Als studente die midden in haar exames zit heb ik het recht om een zaag-bericht te schrijven aan de wereld, aan jullie.
Allora,… here we go

Voor het vak Flash een banner gemaakt… so far, so good. Het probleem: het ding doorgestuurd krijgen.

Om een Flash-bestand netjes af te leveren aan de klant – in dit geval de docent – stuur je het swf-bestand door, het fla-bestand en bijgevoegd de eventuele lettertypes die je gebruikt hebt. Geen probleem… die bestanden heb ik allemaal. Ik heb ze netjes gezipt.

Next step: naar mijn Hotmail-account gaan, en de zip uploaden. *pling* Het bestand is te groot. Damn! Wat nu? Ik ben maar naar mijn schoolaccount gegaan en het daar even geprobeerd, maar helaas… zelfde probleem.

Nu heb ik mij laten vertellen dat je met Gmail (van Google) een grotere opslagruimte hebt. En vooral dat je er grotere bestanden mee doorgestuurd krijgt. Logische volgende stap: Evy maakt een account aan op Gmail. Eventjes testen. Werkt. En dan het moment suprème. Ik laad het zip-bestand op, en klik op verstuur… Het staat nu al meer dan een uur op hetzelfde venster met de mededeling “bericht wordt verzonden…”.

Het zit er niet in denk ik…

Oplossingen zijn altijd welkom.

Roddel van de dag:

Geena Lisa is van haar ventje, Coco Junior, weg.

 Nu ik roddel normaal nooit (yeah right :p) maar aangezien Geena en Coco’s kindje toch Jaro Nesta noemt… en ik toch wel een klein beetje een Nesta-freak ben, vind ik toch dat ik dit ook even mag meedelen.

Maar: hopelijk ander en beter voor allebei eh!