Na wijvenweek is het tijd om het testosteron van Nederlandstalig blogland weer op mijn stek te krijgen, dacht ik zo. En wat is daar beter geschikt voor dan mijn AC Milan?
Al zeg ik “mijn AC Milan” met iets minder trots dan pakweg een jaar geleden… toen wonnen we nog de Champions League… Nu? Nu zijn we uit de Champions League, staan we 6de in de competitie (op een gedeelde plaats)… 6de in de competitie is maar net EUFAcup.
Hoe we aan die 6de plaats komen? Onder andere dankzij gisteren: 2-1 verloren tegen Atalanta. Geen van onze spitsen scoorde. Nope, het was Levende Legende Paolo Maldini die ons toch een goaltje gaf. Oh ja, en we misten ook nog een penalty. Ik hoop dat Ancelotti door heeft dat er iets moet veranderen!
Ik heb de match zelf ook niet gezien hoor. Ik weet het ook maar van horen zeggen/lezen. En van deze highlights:
Gisteren was het het galabal van mijn geliefkoosd Limburgia. Galabal als in chique en opgekleed. Nu heb ik persoonlijk aan galabalkleedjes geen gebrek. Ik heb er wel een paar in mijn kast hangen. And I love them! Het enige probleem is dat ik helemaal niet naar veel galaballen moet… En ze zomaar gewoon dragen zou misschien iets te ver gaan. Maar gisteren was het er dus wel de gelegenheid voor. Ik was dus al goed gezind.
Iets minder goed gezind was ik over de schoenen. Don’t get me wrong: hoge hakken, met (fake) diamantjes bezet… allemaal heel fancy. Maar sta daar eens een ganse avond op!
Je weet gewoon dat je zere voeten gaat hebben, maar toch moet en zal je die schoenen aan doen! Het staat gewoon veel mooier. En zoals het gezegde gaat: wie mooi wil zijn moet lijden.
En dat heb ik dan ook gedaan. De eerste uren gingen… daarna heb ik gewoon mijn schoenen uit gesmeten (en neen, ik was niet de enige). De pijn ging weg, en ik kon veel makkelijk ronddwarrelen in door de zaal.
Het enige nadeel is dat je voeten vuil zien. Letterlijk zwart. Nu nog, na ze al twee keer gewassen te hebben… Het geraakt er niet allemaal af.
Oh ja, en natuurlijk ook het bier dat hier en daar op de grond ligt en ervoor zorgt dat je uitschuift bij het dansen van de Inzaier.
Anyway, ik heb het niet aan mijn hartje laten komen en me te pletter geamuseerd! Zoals het hoort op de feestjes van Limburgia natuurlijk
Mannen begrijpen niet dat vrouwen wél met de auto kunnen rijden! Het is niet omdat ze denken dat ze er beter in zijn, dat dat werkelijk zo is.
Voila: cliché numer 1 duidt natuurlijk aan dat mannen gewoon veel denken. Waarmee ik natuurlijk zeg dat vrouwen niet denken, don’t get me wrong with this one. Ze denken dat ze beter zijn in vanalles en nog wat, terwijl dat… niet zo is. Of toch niet altijd.
Maar mannen begrijpen vrouwen wel degelijk. Wij denken gewoon dat ze ons niet begrijpen…. Ze vergroten de vooroordelen hierover uit, ze doen het erom! Ik ben er zeker van. Zo kunnen ze zich ook snel van iets vanaf maken .
Point is dat als vrouwen zeggen wat ze bedoelen, alles veel makkelijker zou gaan. Wie heeft er ooit gezegd dat we mysterieus en dubbelzinnig door het leven moeten gaan? Al kan dubbelzinnigheid natuurlijk wel plezant zijn af en toe.
Ik heb ooit eens de uitspraak gedaan: “ik wil geen kinderen voor mijn 30 want ik wil nog kunnen slapen.” Daar werd toen om gelachen, en ik denk dat niemand echt mee was met wat ik bedoelde.
Maar mijn Evy-brein zit vrij simpel in elkaar. Ik bedoelde eigenlijk dat kinderen, of baby’s (dat is namelijk wat kinderen eerst zijn…) nogal veel aandacht nodig hebben. Die kleine mini-me’s zouden ook ’s nacht aandacht nodig hebben. En ik hou gewoon nog veel te veel van slapen!
Ik heb mijn verstand nu eenmaal wijsgemaakt dat ik nog minstens 8 jaar en 3 maand baby-loos mag slapen! And I’ll stick with it.
Ik weet niet eens helemaal zeker of ik wel kinderen wil! Kinderen zijn echt veel verantwoordelijkheid: je moet ze opvoeden, elke dag mee bezig zijn, je kan ze niet zomaar even uit zetten, je moet ze waarden meegeven zodat ze toch liefst niet in de criminaliteit belanden, enz.
Van mijn part mag mijne man (= tot nu toe nog niet helemaal bekend wie dit zal worden ) beslissen of we kinderen nemen of niet. Wat wel een vereiste is: ik wil niet één kind. Het is geen of meerdere. Alleen is maar alleen hé. Kind 1 moet gewoon nog een broertje of zusje krijgen…. Als kind 1 er al komt natuurlijk.
Ik wil ook maximum drie kinderen. Vier is onpractisch. Vier kinderen + twee ouders maakt zes. Kan je bijvoorbeeld al niet met het hele gezin op vakantie met een normale auto…. die zijn namelijk gemaakt voor vijf personen. Onpractisch dus!
So… it’s gonna be 0,2 of 3 mini-me’s…. we zien het wel over acht jaar. Nu ga ik er mijn slaap zeker nog niet voor laten!
Onder andere mijn kamer werd vandaag onder handen genomen door my cleaning hands. En het was wel nodig… Hoe ze erbij lag was niet meer om aan te zien. Ons mama zou zeggen: “en dat voor een meisje, ge moest u schamen.”
Anyway, niets meer om over te schamen nu… alle stofdeeltjes en andere rommel zijn uit de weg gevouwen, geveegd en gezogen.
Na het lezen van de blogs over het thema van vandaag (lees: mannen) moet ik toch wel iets concluderen… en het gaat over vrouwen!
Wij weten echt niet wat we willen!
Macho’s werden vervangen door de nieuwe mannen, maar nu zijn we die ook weer beu. Nu willen we terug mannen die man zijn! Echt venten. We weten het volgens mij zelf niet meer. Ik geef het alvast toe.
Al komt Valerie wel pretty close met haar beschrijving, imho.
Ik heb mij lang proberen in te houden… maar ik moet mijn ideale man toch ook bekend maken aan bloglezend Vlaanderen/Nederland. Damn, die groepsdruk.
*tumtidum*…………………………… ik ga er toch maar een top 3-tje van maken (de volgorde is verwisselbaar)
1.Lucas uit One Tree Hill! Zeer goed gespeeld door Chad Michael Murray . Ik bedoel dus wel degelijk Lucas, en niet Chad himself. Hoe kan ik ook weten of Chad al dan niet ideaal is, right? Looks zijn immers niet alles.
Lucas is poetisch, lief, mysterieus, rebels, beschermend en helemaal niet bad-looking. Kijk gewoon een keertje naar One Tree Hill, en je weet wel wat ik bedoel!
2.Chandler uit Friends. Again doel ik op het personage zelf. Hoeveel keer dat ik al niet naar Friends heb gekeken terwijl er plots “Oooh ik wil een Chandler als vriendje” uit mijn mond floepte…. Ontelbaar gewoon.
The thing about Chandler is zijn humor! En hij blijft gaan hé! Ik wil echt ne vent mee zo’n humor!
3.Alessandro Nesta! Sinds jaar en dag mon amour pour toujours. Alhoewel ik eerlijk moet bekennen dat sinds hij vorig jaar getrouwd en papa is geworden de onvoorwaardelijke obsessie aan het minderen is. Het doet wat met een mens.
Alessandro heeft grote bruine puppy-oogjes, mooie haren, is Italiaans, is verlegen, gaat op in wat hij doet, kan geweldig goed voetballen, speelt bovendien voor mijn favoriete club en verdient massa’s geld! (Niet dat ik een rijke stinkerd wil ofzo, maar geef toe: het speelt in zijn voordeel)
Venten zijn gecastreerde ezels. Echt waar! Don’t believe me? Google it! Tot zover de leergierigheid vandaag…. want we gaan het hebben over een ander soort venten!
Het soort who you can’t live with but also can’t live without. Rare wezens dus. Natùùrlijk gaan we het hebben over waarom ze moeilijk zijn om mee samen te leven… het is niet voor niets wijvenweek, right?
Ik woon samen met twee exemplaren. De ene is momenteel op vakantie, dus one left. Eén of twee het maakt niet veel verschil, hoor. Ergernissen alom!
De laatste ergernis speelde zich deze nacht af:
Omdat ik deze morgen vroeg uit mijn bedje moest was ik vroeg gaan slapen. Meaning: voor the one with the penis.
Helaas moest ik in het holst van de nacht uit mijn lekker warme bedje om te gaan plassen… nog vrij slapend ga ik naar beneden, naar toilet. Ik plof mijn gat op de wc…. maar zak er half in! Meneerke had uiteraard de wc-bril omhoog gelaten!
Kleine dingen, maar daar hing ik maar he… half in het toilet.
H&M is een populaire winkel. Het heeft goede reclamecampagnes, gaat in zee met sterren als Rihanna en Madonna,… Als 16-jarige kon ik niet anders dan zeggen dat ik mijn kleren kocht bij H&M… anders hoorde ik er niet bij.
Maar… ik vond/vind er bijna nooit mijn ding. En erger nog: ik raak geïrriteerd in H&M’s. Het ligt daar altijd zo ontzettend slordig. En de kledij hangt zo dicht op elkaar.
Ik vraag mij echt af of ik de enig ben?
Bovenstaande foto maakt mijn H&M-irritatie een beetje minder erg ( I <3 Paolo Maldini)
Gisteren was het het galabal van mijn geliefkoosd 
Mannen begrijpen niet dat vrouwen wél met de auto kunnen rijden! Het is niet omdat ze denken dat ze er beter in zijn, dat dat werkelijk zo is.
Onder andere mijn kamer werd vandaag onder handen genomen door my cleaning hands. En het was wel nodig… Hoe ze erbij lag was niet meer om aan te zien. Ons mama zou zeggen: “en dat voor een meisje, ge moest u schamen.”
Ik heb mij lang proberen in te houden… maar ik moet mijn ideale man toch ook bekend maken aan bloglezend Vlaanderen/Nederland. Damn, die groepsdruk.
3. 
De laatste ergernis speelde zich deze nacht af:
