Je hebt gedaan met werken. Je rijdt naar huis. Je komt natuurlijk in de file terecht. Je verveelt je. Je zet Radio Donna harder. De radio speelt “Jij bent zo” van Jeroen Van Der Boom. Je begint luidkeels mee te zingen. Je kijkt in de achteruitkijkspiegel. Je begint spontaan te lachen.
Maar waarom begon ik nu zo te lachen?
Well, I’ll tell you. Een zwarte Porsche staat achter mij met daarin een man van het type Alexander uit Sara. Hij zag er echt wel appetijtelijk uit. Dus ik blijf een beetje kijken.
Ondertussen vordert ook het liedje van Jeroen Van Der Boom. En wat happens als het liedje bij het refrein komt? Mijn Alexander zijn lippen bewegen à la “Jij bent zo, met jou verveel ik me geen moment…” Van toeval gesproken!
En zoiets makes my day!
Speciaal voor Alexander – en de rest die eens uit de bol wil gaan: Jij bent zo!
hehe, grappig joh