Tien

Ben het al vaker tegengekomen in blogland, en aangezien ik stiekem toch een meeloper ben:

• 10 jaar geleden liepen mijn laaste dagen op de lagere school ten einde
• 10 maanden geleden was ik vakantiewerk aan het doen in de Carrefour van Zemst
• 10 weken geleden was het paasvakantie en ik heb niet al te veel gedaan, to be honest
• 10 dagen geleden had ik nog examens, en was ik aan het blokken voor CMS
• 10 uur geleden was ik nog steeds een beetje dronken van de tequila, kriek, sex on the beach en appeljenever
• 10 minuten geleden was ik aan het telefoneren met mijn tante
• Binnen 10 minuten ga ik douchen
• Binnen 10 uur ben ik waarschijnlijk nog op de EindTD van Retabo aan het shaken, baby *we keep on going*
• Binnen 10 dagen zit ik nog net niet in Italië, maar zal ik er waarschijnlijk wel al vlindertjes van in mijn buik hebben
• Binnen 10 weken ben ik hopelijk aan het werken 
• Binnen 10 maanden zal ik nog steeds aan het werken zijn, en misschien al aan het uitkijken naar een appartementje?
• Binnen 10 jaar hoop ik in Italië te wonen!

22 enzo…

Maandag is yours truly 22 jaar geworden. Ik heb nooit problemen gehad met ouder worden, maar nu voelt het toch raar aan. Niet dat 22 jaar oud is… God! Not at all. Maar het probleem ligt eerder met het juist nu verjaren. Nu, op het eind van het schooljaar… op het eind van mijn allerlaatste schooljaar! Het is écht een keerpunt dus. Vanaf nu begint het echte leven. Gaan werken, zelf belastingen betalen, niet meer spijbelen, niet meer midden in de week nachtjes door gaan feesten. You know,… it’s kinda scary.

Anyway, verjaardagen zijn ook leuk natuurlijk… je krijgt cadeautjes enzo . Voice, de buit:

• Natuurlijk pré, gelijk ze zeggen
• Coca Cola. Ik ben verslaafd, ziet u. De hele dag door, van ’s morgens tot ’s avonds drink ik het Zwarte Goud
• Zoute chips. Niet verslaafd, maar wel typisch mij, I think… ik lust geen andere chips dan zoute
• Colabezen. Mijn lievelingssnoepjes
• Stoofvlees + ansjovis. Hier zit een story achter. In het kort: – en u zal mij gek verklaren, maar I’m very serious – ik heb ooit heel veel ansjovis op mijn bord geschept in een restaurant in de veronderstelling dat het stoofvlees was. En ik lust helemaaaaaal geen ansjovis
• Oorbellen
• Een kaart voor in mijn fototoestel. Eindelijk! Hehe, ik heb dat toestel al meer dan 2 jaar en om de één of andere reden komt het er nooit van zo’n kaart te kopen. Maar nu kan ik zalig veel foto’s trekken, en filmpjes maken. Bij deze: er zal een film-dagboek komen van onze reis naar Italië!
• Een fles badschuim. Toen we onze badkamer vernieuwden besloot de mama dat we geen ligbad meer nodig hadden. Een douche was genoeg… damn, ik mis dat ligbad! Zo hard! I need it!!!
• Forza Milan magazine. Ik wist helemaal niet dat ze dit verkochten in België!!! Oh, en like it is meant to be: poster van de maand: Nesta!

Freedom fries

De nationale omroep, aka de VRT, moet informatief en beduidend zijn. Awel,… deze avond was ik tussen het Sara-kijken door (het was de ontknoping, moesten jullie de laatste paar dagen op Mars gewoond hebben) even bij de Canvascrack blijven hangen.  

Vroeger keek ik altijd naar de Canvascrack. Ik vond dat een toffe quiz, met een goede presentator: Herman Van Molle. Een simpel concept eigenlijk.

In elke aflevering kruist de crack de degens met vier uitdagers. Die wachten hem of haar één voor één op aan aparte tafeltjes. Per tafel zijn er vijf multiple choice vragen. Alleen de uitdager antwoordt op elke vraag. Het enige dat de crack moet doen, is bepalen of het antwoord van de uitdager juist of fout is. Dat lijkt eenvoudig, maar is eigenlijk juist heel moeilijk. De crack moet immers minstens drie beoordelingen goed hebben om verder te kunnen gaan.

Na vijf vragen en evenveel beoordelingen door de crack maken we een stand op. Per goed antwoord krijgt de uitdager een punt. Per goede beoordeling krijgt de crack een punt. Wint de crack, dan verdient hij/zij geld en mag naar de volgende tafel. Is de stand gelijk, dan mag de crack ook verder, maar verdient hij niks. De uitdager mag het de dag erna nog eens komen proberen. Hoe meer uitdagers de crack kan verslaan, hoe meer geld hij/zij verdient en dat kan gaan tot 25.000 euro. En wat als de crack verliest? Vanaf dan wordt de uitdager de nieuwe crack.

Eén van de weetjes die ik deze avond te weten kwam was dat frietjes in Amerika niet meer French fries genoemd worden, maar Freedrom fries! Ik wist dat niet… en dat is blijkbaar zo al het geval sinds 2003. The reason? Frankrijk was tegen de invasie in Irak.

Ach ja, stiekem komen frietjes toch uit België, dus French fries klopt zowiezo niet .

Maak je eigen bankkaart

Ik wist al langer dat het kon, maar for some reason heb ik het nooit geprobeerd. Als owner van een Fortis jongerenkaart kan ik mijn bankkaart naar mijn eigen smaak personaliseren.

Deze week stond er in het Mine-magazine dat er nu een wedstrijd verbonden is aan de personalisatie van je kaart. Er stonden al enkele voorbeeldjes van inzendingen in het magazine… winnen zal ik niet doen als ik mijn ontwerp met de andere inzendingen vergelijk. Maar mijn kaart wordt nu toch persoonlijker. Ik ben er wel blij mij (al heb ik ze nog niet… heb het net verstuurd naar Fortis).

Voor de mensen die geen zin hebben om zelf iets te creeëren is er ook nog de beeldbank van Fortis. Hier vind je ongetwijfeld ook iets leuk om op je kaart te zetten!

Ook proberen? klikkerdeklik!

Tze rimpel

Mensen die mij kennen weten dat ik één groot complex heb. (en meerdere kleintjes ). The big issue is mijn rimpel. Centraal in mijn gezicht. Hij is echt diep… en ik ben nog geen 22! A mon avis is het van de zorgen. Seriously… Hoe komt dat ding er anders?
Probleem is dat mensen die mij niet kennen vinden dat ik er boos uit zie. Ik ben helemaal niet boos. Het lijk gewoon zo, door die f****** rimpel!

Anyway… zalfjes helpen niet, dus misschien dat ik ooit wel eens naar de plastische chirurgie grijp. Madonna zweert bij Botox, maar ik heb mij laten vertellen dat dat om de 3 maand een spuit van 100 euro is. Dat maakt 400 euro in een jaar. Misschien toch iets te duur, want je moet het niet één jaar doen, maar de rest van je leven als je wil dat die rimpel wegblijft.

Daarom ben ik eens gaan Googlen op meneer Jef Hoeyberghs en zijn Wellness Kliniek.  Maar na het vluchtig doornemen van die site ben ik eigenlijk al van gedacht veranderd. Too much information, te veel verschillende dingetjes. Ze doen daar creepy dingen, hoor. Vaginaverjonging? Wtf!?

Nee-een, brrrrrr! Ze moeten mij maar nemen zoals ik ben, met denkrimpel! En ik zal mijn froefroe er wel zoveel mogelijk blijven boven hangen.

De genen van de Maldini’s

Morgen speelt Italië tegen Spanje de laaste kwartfinale van Euro 2008. Voor de geïnteresseerden: mijn pronostiek is 1-1 en 4-5 voor Italië met de pinanti’s.

Bij Italië speelt Paolo Maldini – die 40 wordt over een paar dagen – al even niet meer mee. Jammer, want de man is een levende legende. Hij is niet meer even goed als vroeger, but he still got it. Dat zie je ook bij AC Milan. Maldini doet er bij de ploeg van zijn hart nog een jaartje bij! Tof… ook voor de critici die kunnen blijven verder schrijven over de oude spelers van de Rossoneri.

Maar de jonge opvolging is verzekerd hoor! Gisteren Youtubete ik erop los en kwam dit geweldige filmpje tegen:

Het filmpje is gemaakt na de Champions League winst van AC Milan in 2007. Hoofdrolspelers zijn Clarence Seedorf, en enkele kinderen van Milanspelers. Maar let vooral op hoe Daniel Maldini (inderdaad, zoontje van…) Seedorf voorziet van een geweldige tackle. En Seedorf had dat niet verwacht denk ik. Er moet toch iets in die Maldini-genen zitten, if you ask me.

Eén standaard voetbalavond

Ik had het op voorhand moeten weten hé….
De gevolgen van Euro 2008 kijken met drie gasten:

Evita – Bon Jovi: het verslag

Awel… Jon “johnny” Jon Bon Jovi kan een goed stukske zingen. Ik was onder de indruk.
De toegewijde Bon Jovi-dag ging er als volgt aan toe:

• 15u00: Melissa komt mij oppikken en we rijden naar Brussel
• 15u20: we komen aan op de parking en onthouden dat we op rij 61 geparkeerd staan
• 15u21: we volgen de grote mensenhoop in de hoop uit te komen op de plaats waar we moeten zijn
• 15u25: we zien pijltjes naar de blauwe ingang (den onzen)
• 15u27: we komen aan aan onze ingang waar we nog tot 17:00 onszelf vermaken met foto’s trekken, roddelen, en verhaaltjes over hotels en Bon Jovi verzinnen
• 16u50: de rij schuift op en we geraken binnen
• 16:51: we spurten het Koning Boudewijnstadion in
• 16:53: securityventje maant mij in het Frans aan om het doucement aan te doen
• 16:53: ik spurt verder
• 16:54: we nestelen ons vooraan (in de Golden Circle!) aan het podium
• 17:00: we plooien onze vuilzak open en gaan er op zitten
• 17:01: een kleine socializing met Limburgse Bon Jovi-fans
• 17:15: we besluiten ons bezig te houden met “Ik Heb Een Persoon In Mijn Hoofd”, wat hilarische taferelen oplevert
• 18:45: Nailpin en zijn medewerkers beginnen hun materiaal op het podium klaar te zetten
• 18:46: we proberen (tevergeefs) de aandacht van Nailpin te trekken
• 18:50: er waait een ballon met Have A Nice Day-gezichtje onze kant op
• 18:51: we besluiten de ballon te adopteren en noemen hem Ruud
• 19:15: het optreden van Nailpin begint. Ik word zot, zing de liedjes luidkeels mee, en waai in de lucht met Ruud. En nog zien die mannen mij niet staan hé!
• 19:48: ik voel mij lichtjes genegeerd, maar blijf toch uit volle borst mee zingen!
• 20:00: Nailpin neemt afscheid van de Bon Jovi-fans
• 20:18: Ruud sneuvelt tussen mijn voeten! Amen!
• 20:30: Bon Jovi komt het podium op, en ik word doof!
• 20:31: Bon Jovi begint liedjes te zingen, en het publiek te entertainen. Nieuwe én oude liedjes passeren de revue. Melissa zingt zo ongeveer alles mee, ik toch ook 1/2de. Het andere deel doe ik alsof 
• 22:30: Bon Jovi verlaat het podium
• 22:31: “we want more”, “we want more”, “we want more”
• 22:33: Bon Jovi komt terug het podium op
• 22:34: Ze zingen nog drie nummers
• 23:00: Bon Jovi verlaat nu definitief the stage
• 23:02: Melissa en ik sluipen naar buiten en volgen de menigte tot op de parking
• 23:15: Melissa koopt frietjes en Coca Cola light, ik koop een hamburger en Coca Cola
• 23:20: we begeven ons naar rij 61 en rijden huiswaarts
• 23:59: ik kruip in mijn bed

Ik ben blij dat ik er bij was. Het was een heel goed concert en ik heb mij wel vermaakt Wel spijtig dat ze noch Bed of Roses, noch Always gezongen hebben. Maar Living on a prayer maakte alles goed

Trouw in de trouwjurk van Sara

Jawel, ook in België staan de breinen van de marketingmannen niet stil. Na het Sara-parfum, het Sara-dagboek, de Sara-DVD en de Sara-reclameposter is er nu ook de enige echte Sara-trouwjurk!

The white dress is te verkrijgen bij JBC en kost amper 300 euro. Mij zegt het niets want 1) ik ga nog lang niet trouwen en 2) als ik trouw is het als een prinses, met een echte prinsessenjurk met pareltjes en al die tralala.

Maar ik kan me voorstellen dat als je niet veel geld aan de jurk wil besteden – ten slotte draag je het maar één dag van je leven – dit trouwkleed wel interessant kan zijn. En Sara is een hele hype. Dus waarom niet? Ik vind het geen lelijk kleed in elk geval.

Of Sara in de reeks ook in dit trouwkleed trouwt? I have no idea. Dat valt nog even af te wachten.

Eén welgemeende “Oh My God”

Dat is wat je op het eerste zicht zou zeggen: “oh my god!” Op het tweede gezicht misschien ook nog, maar als je wat verder nadenkt dan zit er misschien wel iets in. In wat precies? In de Heelarious!

Heelarious zijn hakschoenen voor baby’s. Jawel, u leest het goed… schoenen met een hak voor uw kleine spruiten tot zes maanden. Ik verschiet er alvast niet van. Als er hyperroze outfitjes voor honden zijn waarom dan geen hakken voor baby’s? De schoenen zijn overigens eveneens in het hyperroos te verkijgen, daarnaast ook in het zwart, en in… luipaardmotief! Heelarious, hilarious, indeed!

Uw baby’tje zal er gelukkig niet zijn voeten/benen mee breken. Als er druk wordt uitgeoefend klapt het hakje dicht. Het is  dus enkel puur en alleen om de show te doen.

Nu… het idee is misschien niet zo raar. I mean: welk meisje wou vroeger in haar kleutertijd niet op de hakken van de mama lopen? Ik alvast wel. Pictures genoeg om dat te bewijzen. Een baby is geen kleuter, dat weet ik ook wel… maar wat is het verschil? Drie, vier jaar?

Link via Marijke.