Aan de kassa

Mijn eerste week als jobstudente aan de kassa van de Carrefour zit erop. Valt daar iets over te zeggen? Boeken! Boeken kunt ge daarover schrijven! En ik zit daar nog maar een week hé. Winkelende mensen kunnen zo grappig zijn. En sommige ook wel irritant, dat spreekt.
Maar dat kunt u dus binnen onaanzienbare tijd lezen in de bestseller die ik daarover ga schrijven .

Irritant of niet, ik blijf altijd vriendelijk. Serieus, ik vind van mezelf dat ik supervriendelijk ben. Altijd goeiendag zeggen, bedanken en nog een fijne dag wensen. Als je ze trouwens heel uitbundig en opgewekt begroet vinden klanten het ook veel minder erg om even te wachten als er bijvoorbeeld iets niet scant en je moet naar een andere afdeling telefoneren. The tricks, baby.
Ik vind het wel leuk. Het lijkt wel een toneeltje opvoeren soms. Want vandaag bijvoorbeeld, was ik supermoe. Ik had echt niet veel zin. Maar ik heb geacteerd dat ik daar met de volle goesting zat.

Ondanks al die vriendelijkheid maak ik toch ook nog foutjes. Gelukkig is er nog zoiets als het onthaal waar je de klanten dan naartoe kunt sturen. Bij deze: dank u onthaal.

Voor de rest toch ook al onder mijn voeten gehad. Ik moet mijn kortingsbonnetjes beter sorteren. Ik dacht, eerlijk waar, dat ik dat juist deed. Maar blijkbaar niet. Soit, ik heb er daarnet extra goed op gelet.

Na een week kassa-zitten kan ik toch zeggen dat ik dat eigenlijk wel graag doe. Dus hop-hop naar de drie volgende weken.