Wegwijzers

Vier jongens die ik een beetje ken van op school zijn enkele maanden aan het rondtrekken in Australië. Om de thuisblijvers op de hoogte te houden van hun reilen en zeilen down under houden ze een blog bij en posten ze trouw foto’s op hun Facebook. Zo ook deze, die ik aandachtig bestudeerde:

Dus… ik snap dat de wereld rond is, en ik snap dat je dus zowel links als rechts naar Europa kunt vliegen vanuit Australië. Maar waar, o waar, is de logica? Als je links moet om Rome, Londen en Berlijn te bereiken, dan moet je toch ook links voor Madrid?
Is het zo dat als je in Madrid het vliegtuig neemt naar Australië je naar links vliegt, maar als je het vliegtuig in Londen neemt je naar rechts vliegt?

www.thebigask.be

The making of

Haarrekkertjes

Beste lezers met lange haren,

Hebben jullie dat ook?
Elke keer als je wil douchen zonder je haar nat te maken dat er geen haarrekkertje in de buurt is…
Elke keer als je op stap wil gaan met je haar bij elkaar gebonden je of geen haarrekkertje vindt, of het al zo hard uitgerokken is dat het elke keer uitzakt…
Elke keer je een ongelooflijke sexy outfit aan wil, er enkel haarrekkertjes in je badkamer liggen die paars, oranje, of gelijk welke andere kleur die niet bij de outfit past, zijn…

Mijn haarrekkertjes raken altijd waanzinnig snel kwijt. Of ze rekken uit. Ik zou bij wijze van spreke elke keer ik in een Kruidvat kom nieuwe haarelastiekjes moeten kopen. Which I did today. 10 exemplaren. Ik ben benieuwd hoe lang ze deze keer bij mij willen blijven.

Het is niet dat haarrekkertjes veel kosten. Met 1 à 2 euro kom je er wel vanaf. Het is gewoon het principe. Kunnen ze geen anti-uitrek-haarrekkertjes uitvinden? En een speciaal haarrekkertjes-bewaarsysteem?  Iets voor de bedenkers misschien?

If I never see your face again…

… I don’t mind. Het liedje kende ik al een tijdje. Ik gok dat ik al bijna een jaar in het bezit ben van de It won’t be soon before long-cd. Je mag me, geloof ik, wel een kleine fan noemen van Maroon 5.

De teksten kloppen op de één of andere manier altijd wel met wat er zich afspeeld in mijn leven. Ik heb ze dan ook al geweldig veel als nickname op msn gebruikt (ja, ik dóe dat).

Maar onlangs zag ik op TMF het clipje van de single If I never see your face again… Een versie met Rihanna. Of ze het liedje zelf een meerwaarde geeft laat ik in het midden, maar wat een opwindend clipje is dit? Hoe geweldig stoer lijkt Adam Levine hier niet in?

See it, play it, twist it

Als je een wereldrecord zou kunnen breken, welk zou je dan kiezen? Als je in het Guinness World Record Book zou mogen staan, met wat voor iets zou je er in willen pronken? Iets freaky zoals een heel flexibele huid? Iets sportiefs waar je lang voor moet trainen? Of misschien liever iets amusant dat je snel even kan meepikken?

Voor de liefhebbers van de laatste categorie heb ik alvast goed nieuws: het kan! Het kan al nu woensdag. Het enige wat je moet doen is komen opdagen en je al dan niet in een paar lichamelijke bochten wringen. Fun gegarandeerd!

“Waar heeft ze het nu weer over?” hoor ik je al denken. Wel, mijn studentenclub Limburgia gaat deze woensdag een poging doen om het wereldrecord Twister-spelen-op-de-grootste-Twistermat-ooit te verbreken. Je kan er zelf ook bijzijn. Deze woensdag, 26 november, om 14 uur op de Grote Markt in Mechelen. Drinks afterwards!

 

Nu enkel hopen dat het niet sneeuwt. Want als de witte vlokjes uit de hemel vallen zoals ze dat nu aan het doen zijn denk ik niet dat er van de gekleurde bollen veel te zien zal zijn. Fingers crossed!

See it on facebook.

UPDATE:
Het is binnen!!!! Lees het hier.

London, baby!

Een maand geleden had ik een fantastisch plan (lees het hier). Vandaag is het plan uitgewerkt! We hebben dus weer iets om naar uit te kijken!

Het was makkelijk om iedereen te overtuigen mee te gaan. Overtuigen is zelfs niet het goede woord. Voorstellen en “oké, geweldig” horen antwoorden is correcter. Probleem was de datum. Ons Kelly werkt ondertussen ook en heeft nogal onregelmatige dagen en uren. Plus dat Joke en Ann op zaterdag aan weekendwerk doen. In de week lukt ook niet want dan zijn er ook vriendjes en vriendinnetjes die moeten werken.

Uiteindelijk hebben we toch twee datums kunnen vrij maken en kan ik jullie met blijdschap meedelen dat Koen, Lorre, Kelly, Joke, Ann, Marijke en mezelf 29 december met het vliegtuig (de eurostar zat bommeste vol) zullen opstijgen naar het gezellige, in kerstsfeer zijnde Londen! De volgende dag komen we alweer terug… al zou Nieuwjaar vieren in Londen ook geen slecht plan zijn, me dunkt. Volgend jaar misschien

Ho ja, die musical heb ik er ook doorgekregen Hoe geweldig zijn die daar wel niet? We zouden zot zijn als we er niet eentje mee zouden pikken.

Van Thielen presenteert ‘De Italiaanse droom’

Hebt u ook bekende mensen waar u niets van kan hebben? Ik heb er zo wel een paar. Ze doen op zich niets mis, maar ik heb het er gewoon niet zo mee. Het is een gevoel. Alles wat ze zeggen kan ik easily weerleggen. Eén van die bv’s is voor mij Francesca Van Thielen.

Nu wil het toeval dat Francesca binnenkort De Italiaanse droom op VTM gaat presenteren. Een Italiaanse droom, mijn beste lezertjes, is wat ik héb. Ik heb ‘m niet in de context zoals die op het scherm te zien zal zijn. In het kort: ik wil gewoon dolgraag in Italië gaan wonen. Ooit.

Op VTM gaat het als volgt: zes koppels bouwen een huis om tot een bed & breakfast, het winnende koppel mag in het huis blijven wonen en de B&B runnen. Leuk is dat het winnende koppel wordt gekozen door de Italiaanse dorpgenoten. Wat eigenlijk wil zeggen dat men ook het leven en de mensen in Italië in beeld gaat brengen. Ik zal dus zeker en vast kijken, maar ik weet nu al dat ik me ook zal ergeren… aan Francesca.

Brabantia laat van zich horen

Oewie. Wat zat er vandaag in mijn brievenbus? Pakjes! Pakjes voor mij zelfs! En het is niet eens Kerstmis

Pakje 1… een ijskrabbertje van Marco Borsato. Euhm… ja. Laat ons zeggen dat ik mij eens heb uitgeleefd op allesgratis.net ;-)

Pakje 2 heeft niets te maken met die website, maar alles met Brabantia. Remember this?
Vandaag zat er een wasknijperzakje van het merk bij de post! Waarom? Omdat ze willen dat ik ze knijp voor concurrentie bloggers. Maar, no way! Ik laat mij niet doen hoor… kom maar op bloggertjes

Het zakje zelf komt anders wel van pas. Nu hebben wij een mandje om onze wasspelden in te leggen. Een roos mandje met gaten in. Alhoewel… roos? Eerder wit, omdat het al zo afgeschenen is. Dit lijkt me wel een handiger zakje. Er hangt een musketon aan die je aan je wasdraad kan hangen zodat je het tasje mee kan verder slepen.
Oh, en weet je wat? Het wasknijpertasje heeft een garantie van 2 jaar! Ik wist niet dat er garantie stond op wasknijpertasjes!

Wat ik echt leuk vind aan het pakje is de opdracht die bij het wasknijpertasje was geleverd. De missie? Je postbode zo goed mogelijk soigneren. Je moet het vastlegen op foto of op film.
Er staan enkele voorbeelden in de brief: de rode loper voor hem uitleggen, hem trakteren op een smoothie of de brievenbus versieren. Leuk… maar ik wil origineler zijn! Wat ik ga doen weet ik nog niet… daar zal ik dit weekend mijn hoofd eens over breken – de postbode komt toch maar terug op maandag. Suggesties zijn altijd welkom.

Run Forrest, run!

Ik ga lopen. Of eerder joggen. Want hard ga ik niet. Of teminste nog niet…
Ik begin eigenlijk (nog maar eens) van nul. En dan mag je jezelf nooit overschatten want dan hou je het niet vol. Enzovoort…. U weet wel wat ze zeggen over beginnen met lopen…

Omdat “ze” best wel gelijk hebben, heb ik de start-to-run audiofiles van Evy Gruyeart nog eens boven gehaald. Zo hoop ik binnenkort 5 km te kunnen lopen. Dat ding downloaden gaat niet meer zo simpel. Eén heeft het blijkbaar offline gehaald omwille van de webcontent die niet eindig is, blablabla Spijtig! Nu had ik die files in den tijd al eens gedownload in een opwelling van goede moed en op een cd’tje gebrand. Wonder boven wonder stak dat cd’tje nog steeds in de kast.

En zo ben ik begonnen. Momenteel zit ik nog maar aan les 2 – we beginnen bij het begin hé. Benieuwd hoe lang ik het volhou… let the bets begin?
Maar genoeg getetterd hier. Hup met de beentje nu!

Ik wil mijn bestanden terug! Nu!

Voor de verandering ben ik nog eens dom geweest. Echt dom deze keer. Zo dom dat ik-er-van-kan-wenen-dom.

[insert hele vettige vloek]

What happened? Een tijdje geleden kreeg ik meldingen op mijn laptop dat mijn geheugen vol was geraakt. Dat zat er aan te komen: ik heb heel wat programma’s op mijn laptop staan, massa’s foto’s en filmpjes. Ik gooi nooit iets weg. Je weet nooit waar je die dingen nog voor kan gebruiken later.

Dus had ik het logische idee om al die foto’s, filmpjes, en dingen die ik niet onmiddellijk meer nodig had op de externe harde schijf te zetten.
Ik heb de harde schijf daarna nog wel een paar keer bovengehaald om foto’s op te zoeken, html-voorbeeldpagina’s die ik vorig jaar aanmaakte,… zo van die dingen. Dat ging allemaal goed, geen probleem.

Nu was ik vandaag in een nostalgische bui en wou mijn foto’s van mijn stage in Italië nog eens herbekijken. Ik haal de schijf weer boven en steek hem in mijn laptop…
… niets. Wel iets: een getik in de externe harde schijf, maar verder niets. Nada. Noppes. Hoe hard suckt dit? Alles staat daar op!

Integenstelling tot wat velen zouden denken was ik niet paniekerig, hysterisch beginnen doen. Ik heb de “help”-knop en de “problemen oplossen”-knop geklikt. Blijkt dit – en ik citeer: “Er zijn geen stuurprogramma’s voor dit apparaat geïnstalleerd.”

Ik heb nog nooit een stuurprogramma moeten installeren voor die harde schijf. Waarom nu wel? En vooral: hoe doe ik dit? Want dat staat niet bij “problemen oplossen”, hoor.

Ik wil mijn bestanden terug!