Denderbelle

Mijn aardrijkskundige kennis is niet meteen om over naar huis te schrijven. Zo zat ik laatst ergens in Oost-Vlaanderen, Wieze om precies te zijn.

Niet wetend waar exact ik was, lette ik natuurlijk heel goed op de wegwijzers. And there it was: een naamplaatje met “Denderbelle“. Geweldig toch? Denderbelle. Ik wil wel wonen in Denderbelle. En ik ben er nog niet eens geweest.

Denderbelle is een fantastische naam… een beetje sprookjesachtig. Once upon a time in Denderbelle. Klinkt als muziek in de oren.

 

Het is ‘m gelukt!

Toch wel 5 minuten op de grond gelegen van het lachen… Bij wijze van spreke dan. En nadat ik door had dat het de escape-toets was uiteraard

Temteesjen

Vrijdag is het Kick Off Party van…. Temptation Island. En voor diegene die niet zo goed Engels kunnen en naar een woordenboek willen grijpen om Kick Off op te zoeken: het komt erop neer dat het binnenkort weer Temptation Island is*!

Hét Temptation Island jaar met Gringo en zijn Siska heb ik moeten missen wegens stage in Italië, maar deze keer zal ik klaarzitten voor mijn televisietoestel hoor.

Olé! Ik keek daar altijd graag naar. Een beetje voyeurisme zit mij nu eenmaal in het bloed… ofzo. Ik bleef er zelfs speciaal voor thuis. Wat deze keer waarschijnlijk ook niet anders zal zijn.

*Temptation Island is een eiland met een exotisch resort erop waar hete vrijgezellen ervoor moeten zorgen dat koppels elkaar zullen bedriegen. Sounds like fun television, no?

Blackbox

Kennen jullie Blackbox? Geweldig spel, en heel verrijkend.

Ik speelde het onlangs met mijn beste vrienden. Ervan uitgaand dat de antwoorden voor de hand zouden liggen – wat soms ook wel zo was – ben ik toch heel wat te weten gekomen. Over mezelf dan.

Blijkbaar ga ik als eerste van onze groep trouwen, ken ik het meest standjes uit de Kamasutra, en ben ik het meest emotioneel. Die laatste snap ik totaaal niet. Ik ben niet emotioneel. Ik ben soms een dramaqueen, ja. Dat geef ik toe… het tegendeel bewijzen zou hypocriet zijn. Maar emotioneel? No way

Het frustrerende zit ook soms in de dingen waarvoor je geen stemmen kreeg… en dacht die wel massaal te krijgen. Ik dacht – oprecht – dat ik het mooiste kon zingen. En dat ik mooie lippen heb. Nu ja… mijn lippen liggen een beetje open van de verkoudheid…misschien daarom de verwarring

Zaterdag 14 februari 2009…

is het wederom Valentijn.

Er was al een hele dag een maand op voorhand uitgestippeld. ’s Morgens naar de fitness voor een les Funk, daarna gaan shoppen. ’s Avonds gaan eten in de Wok van Mechelen en dan richting Prof voor het Vrijgezellig feestje.

Helaas denkt het lot er anders over. Woensdagavond/nacht werd ik ziek… koorts enzo… je kent dat wel. Momenteel is de koorts weg, maar een serieuze keelonsteking houdt nog steeds huis in mijn lijf. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het morgen beter is.

Laten we allemaal een cheerleader-dansje doen om de antibiotica aan te moedigen!

Wim Helsen mankeert er een paar!

Zoveel is zeker. Grappig om te zien? Ik ben er nog niet helemaal uit. Ik heb hard moeten lachen met bepaalde delen uit zijn show. Wim en zijn vriendschap met Schele Jezus bijvoorbeeld. Hilarisch!
Bij andere delen had ik meer de behoefte om een psychiater te bellen. Voor Wim weliswaar. Helemaal uit het niets begint hij bijvoorbeeld een hond met hondsdolheid te spelen. Strange, very strange.

Ach, het feit dat ik al een beetje ziek was tijdens de show kan ook de oorzaak van enig onbegrip mijnentwegen geweest zijn. Als je ziek bent kan iets nog zo grappig zijn, dan heb je gewoon de fut niet om erop in te gaan.

Next thing op mijn Wim-Helsen-lijste is de film Dirty Mind!

Bespaar 7,5 euro

Het kan mij niet schelen dat de film genomineerd is voor 13 Oscars. Hij was slecht. Punt. Of maak er maar gewoon saai van. Hij was saai. Ik ben in slaap gevallen… letterlijk. En dat het de laatavondfilm was heeft daar niets mee te maken.

The Curious Case of Benjamin Button is saai. De film gaat amper vooruit. Dat Benjamin als oud ventje geboren wordt weet iedereen ondertussen. En dat hij verliefd wordt, als oud ventje, op een jong meisje, ze elkaar weer ontmoeten en opnieuw verliefd worden is ook geen geheim meer.

Ik zou wel nog meer over de film willen vertellen. De vraag is: “wat valt er nog te vertellen?” Niets. My point. Hij is langdradig, en dan duurt hij nog 3 uur ook.  Moet je weten dat die film gebaseerd is op een KORTverhaal.

Kortom: doe jezelf een plezier en verspil geen 7,5 euro aan die film.

Vallende sterren

Het woord ‘vallende sterren’ is eigenlijk heel misleidend, want vallende sterren zijn geen sterren, maar kleine meteorieten. Meteorieten zijn hele kleine steentjes die in de ruimte rond zweven en soms in de atmosfeer van de Aarde terecht komen. Deze steentjes komen met een hele hoge snelheid in onze atmosfeer terecht. In de atmosfeer ondervinden de steentjes een hele grote wrijvingskracht. Door de wrijvingskracht (remkracht) gaat de meteoriet gloeien en opbranden. Dit kun je vergelijken met een auto die heel hard gaat remmen, de banden worden dan ook heel warm. Het opbranden van de meteoriet zie je als een korte lichtflits aan de hemel, welke lijkt op een ster die plots uit de hemel valt.
Er zijn verschillende periodes in het jaar waar je meer vallende sterren ziet dan anders. Dit is omdat de Aarde dan door een meteorenzwerm beweegt.

Sinds ik naar Q-Music luister, in plaats van MNM, hoor ik regelmatig dat er vallende sterren gesignaleerd zijn. En laat mij nu heel dom overkomen, maar ik wist begot niet wat ik er mij bij moest voorstellen. Nu nog niet trouwens… Meteorieten? Ik weet niet, hoor. Ik heb nog nooit een meteoriet zien vliegen. Jullie wel? En hoe was dat?

Bange passagier

• Men neme één auto waarvan je de raampjes als bestuurder kan bedienen.
• Men neme één slachtoffer mee in de auto, op de passagiersstoel.
• Men rijdt door de drive-tru van de McDonalds, in het donker.
• Men geeft de bestelling door.
• Men rijdt door naar de laatste stop, om de bestelling af te halen
• Men kijkt, tijdens het wachten op de bestelling, met een geschrokken blik naar het raampje van de medepassagier.
• Men begint daarbij “whaa” te roepen en laat tegelijk het raampje van de medepassier opengaan.
• Men zal zich kapotlachen met de reactie van de medepassagier.