Alles behalve temptation gehad!

Die Temptation Island party in Versuz dus… Ja… Ik weet nog niet goed welke term ik  ervoor moet gebruiken. Een kleine schets.

• we nemen al vrij vroeg de trein richting Hasselt. Het is niet bij de deur + we hadden nog geen tickets en wilden wel zeker binnengeraken.
• Al vanop het perron hadden we drie shotjes op (schnappes die we nog als souveniertje hadden gekregen).
• Bijna 2 uur moesten we op de trein zitten, die wonderwel heel snel voorbij gingen.
• Een plannetje van mappy moest ons tot bij Versuz brengen. 3 minuten stappen was het verdict…. tot ik het papier ter handen nam en vrij trots waarnam dat het 3 minuten met een groot voertuig was. Al bij al was het dan toch maar een kwartiertje stappen.
• Heel makkelijk in Versuz binnengeraakt.
• Wat gedronken, wat gedanst.
• Chris en Jurgen gespot in het toilet. En daarna heel dicht bij het podium gestaan waar de ‘temptations’ werden voorgesteld.
• Besloten dat Ann Van Elsen toch wat mag bijkomen, en een haar haar wat korter mag doen. (‘T kind heeft veel te veel haar naar mijn mening).
• Nog wat ‘gedanst’. Deze keer ‘gedanst’ want veel beweegruimte was er niet meer. Veel te veel volk hebben ze binnegelaten!
• Een half uur op drank moeten wachten.
• Kelly zag tijdens het aanschuiven voor drank plots zwart voor haar ogen. Even op de koude grond neergezeten, en toen ging het beter (gelukkig!).
• Een uur later had ik plots ‘luchtpijppijn’ (don’t laugh, ik heb dat regelmatig… geen idee waarom). Iets gegeten en weer even gaan dansen.
• Plots kregen we ‘onze klopt’…. en we hadden nog zo’n 3 uur voor de boeg.
• Wat rond gewandeld. De andere zalen gaan checken.
• Nog meer Jurgen, Riccardo, Sandy, Koen, Stéphanie en Steve gespot.
• Ons wonderwel beheerst en Steve niet geklopt
• ‘Gechillt’ op de zeteltjes aan het toilet.
• In slaap gevallen op diezelfde zeteltjes.
• Onze jas gaan halen en ons naar het station begeven.
• Om 6 uur in de trein op spoor 6 gestapt. Wat de conducteur goed gezien had. Wat de juiste trein was volgens de tv’s.
• Om 10 na 6 een conducteur op ons afgestapt krijgen met de vraag: “jullie moeten toch naar Antwerpen?”
• Volmondig “ja” zeggen, de conducteur een smile tevoorschijn zien halen en horen zeggen: “dat was het eerste deel van de trein, die is juist vertrokken. Jullie zullen een uur moeten wachten.”
• Boos worden op de conducteur. Willen wenen, maar niet meer kunnen van vermoeidheid.
• Dan maar heel hard lachen, en tevreden zijn met het café dat al open was en omelet serveerde.
• Om 10 na 7 de trein pakken, om om 9 uur weer in Mechelen te staan en eindelijk in bed te kruipen!

Volgende keer gaan we met de auto! Kunnen we weg wanneer we willen.