Archief voor januari, 2010

Evita in Google Alerts.

Aangezien ik raar ben en lichtelijk ‘freak’ op Alessandro Nesta, krijg ik al sinds jaren Google Alerts van, jawel, Alessandro Nesta in mijn mailbox.
Elke dag krijg ik een mailtje met daarin twee links in. Links over deze heerlijke verdediger.

Tot mijn grote verbazing zag ik gisteren in dat mailtje een link staan naar mijn bloedeigen blog (u bevindt er zich op!). Deheer Nesta heeft namelijk (bijna) twee weken geleden, tegen Juventus, een goal gescoord. Kon niet missen dat ik hierover geblogd heb.

En dus nu: zat deze link in de Google Alerts over Alessandro Nesta. How cool is that?!

Persoonlijk had ik mij verwacht aan een bezoekersboom à la die keer dat ik iets over porno schreef. Maar helaas, niets speciaal te zien in de statistieken. Blijkbaar zijn er niet veel mensen ingeschreven op ‘Alessandro Nesta’. Zonde…

Nú snap ik waarom sommige wielrenners epo nemen!

Enkele jaren geleden heb ik gedurende twee jaar spinning gedaan. Twee jaar is overdreven eigenlijk: het was meer een kwestie van “heb ik goesting om te gaan, dan ga ik, anders: foert”. Ik herinner mij dat er een reden was waarom ik daarmee gestopt was.

Gisteren ging ik samen met Ann fitnessen. Alle toffe en calorieverbrandende toestellen (lees: de treadclimber en de steps) waren bezet. Daarom gingen we maar op het ding waarvan ik de naam niet zo goed ken. Zoiets waar je voeten cirkelbewegingen op maken en ook je armen meebewegen. Iets saai.

Tijdens het sporten praatten Ann en ik bij, maar aangezien we elkaar de dag ervoor nog maar hadden gezien waren we al lang uitgepraat. En op zo’n momenten begin ik dus onzin uit te kramen à la: “ik zou eigenlijk wel nog eens graag die spinning meedoen. Eens kijken wanneer ze dat geven.”

[Insert pauze waarin ik naar de tijdstippen ga kijken]

“Vandaag van 19u, maar het is bijna alle dagen.” Waar ik niet op had gerekend was het enthousiasme van Ann. Er volgde iets à la “Oh, ik zal mijn ma bellen dat ik later thuis ben.”
Euhm… voor ik goed en wel besefte waar ik weer aan begon, was ik als een zot aan het trappen op zo’n spinningfiets. Damn, ik was vergeten hoe hard dit is. Een vol uur afzien. Met natuurlijk veel te weinig water in m’n flesje en geen haarrekkertje op zak. Zweten!

Nu, achteraf gezien, wil ik  het, ondanks de stijfheid, nog wel doen. Een keer per week ofzo. Het gevoel van eigentrots dat je hebt na zo’n les, het gevoel van “damn, ik heb echt wel goed gesport” is geweldig.

skiles 3: bochtjes en nog is bochtjes.

Na een weekje te hebben geskipt omdat a certain someone een kater had (nee, niet ik), was het vandaag tijd voor les 3.

Helaas geen Dimi meer. Het was een voorlopig naamloze mevrouw die al een pik op mij had van voor we begonnen waren. Waarom? Daarom –> We waren een beetje aan de late kant toegekomen, dus ik haast mij in mijn skibot en vraag Koen vriendelijk om terwijl met mijn andere skibot al om mijn latten te gaan. Koen doet dat (natuurlijk :p).

De mevrouw die de latten geeft, vond het blijkbaar niet zo tof dat ik daar niet zelf ben omgekomen want “zo kan ik niet zien hoe groot je bent, bla bla bla”. Natuuuuurlijk was ik zo slim om Koen de info mee tegeven dat ik zelf 1m69 ben en dat ik de voorbije lessen latten van 1m50 heb gehad. Ik denk niet dat ik op twee weken tijd nog gegroeid ben.

Anyway, mevrouw vond het nodig om naar mij te roepen (ik zat nog steeds op het bankje te worstelen met mijn skibot) dat het in het vervolg makkelijker zou zijn als ik er zelf omkwam. Mijn antwoord? “Jaaaa?” (insert smile).

En dat was blijkbaar in het verkeerde keelgat geschoten. Hoe ik dat weet? Well, mevrouw bleek ook de skilerares van les 3 te zijn. En mevrouw vond het niet nodig om mij enige feedback te geven. Ik heb er ook niet achter gevraagd, hoor. Ik vond van mezelf dat het wel vlot ging. Ik ben nog steeds niet gevallen, ik ga vrij snel, maar kan ook traag als ik dat wil. Volgens mij zit ik meer dan perfect op schema.

De les ging lang niet zo goed vooruit als bij Dimi. Het enige wat we vandaag gedaan hebben, was liftje op, bergje in bochtjes naar beneden. En technische uitleg over de ski’s gekregen. Pffff, who cares? :p

Dimi was wel van de partij. Bij het naar buitengaan hebben we even samen gelachen en heeft hij toch wel twee keer gevraagd of we niet mee nog iets gingen drinken. Helaas, ging dat niet. Maar ik hoop wel dat er volgende keer minder volk is zodat we weer “priveles” van hem kunnen krijgen.

Ja, er zit nog water in de Dijle…

… en paarden doen meer kaka op een donderdag dan op een zondag!

Voor meer informatie, bel 1700

….
….

Oooh, insiders, you got to love them :p

Artikel van de dag

Gelezen op de site van het Nieuwsblad:

Vrouw eist half miljoen wegens weigering pil

 
 

Een 37-jarige vrouw eist een half miljoen euro schadevergoeding van een Italiaans ziekenhuis dat haar geen morning-afterpil wilde voorschrijven.

Toen een andere gynaecoloog er wel een wilde geven, was het te laat voor de behandeling. De vrouw bleek zwanger en heeft het een kind gekregen. Drie jaar geleden knapte een condoom toen de vrouw seks had. In het ziekenhuis van Teramo in de regio Abruzzo wilde men de vrouw niet helpen aan de morning-afterpil.

Na de geboorte van het zoontje wilde de vader het kind niet erkennen en niet bijdragen aan de opvoeding. De vrouw eist de schadevergoeding voor de kosten van het kind, de lichamelijke belasting van de zwangerschap en de nadelen van het hebben van een kind voor haar toekomstige relaties.

Awel, ik vind dit een moedige stap van mevrouw!

Pas op, ik snap het. Als zij de keuze maakt om (op die moment) geen kind te willen – ze zal er haar redenen wel voor hebben gehad – is het niet aan derden (dokters/verplegers) om haar die keuze te weigeren. We leven in moderne tijden waarin je bij een “ongelukje” kan geholpen worden. Nu moet zij een kind opvoeden, wat veel aandacht en geld kost.
Inderdaad, ze had nog voor abortus kunnen kiezen. Het had veel simpeler geweest, en ook daar had ze een schadevergoeding voor kunnen eisen. En ja, als ze echt de middelen niet had, zou ze haar kind kunnen hebben afstaan voor adoptie.

Maar zoals ik al zei, vind ik het moedig. Leg later maar eens aan je kind uit dat je – na de geboorte, nadat je helemaal verliefd bent geworden op je eigen vlees en bloed – een proces hebt aangespannen tegen de mensen die ‘verantwoordelijk’ zijn voor je bestaan…

Guess on Ebay

Ik heb voor de eerste keer in mijn leven een bod gedaan op Ebay. Op iets wat aangeboden werd op Ebay, that is. Niet op de community site zelf. Ik heb al van verschillende mensen succesvolle verhalen gehoord over de werking van de site, maar ben ook al een paar mensen tegen gekomen die in het zak werden gezet. Spannend dus.

Ik ben benieuwd. Zal ik het halen (ik ben al één keer overboden)? Zal het dan veilig tot bij mij geraken? Zal het er uit zien zoals op de foto? Zal de betaling goed lukken?

Wat ik geboden heb? Een paar Guess oorbellen.

Ik ben nogal ‘fan’ van Guess, ziet u. En ik had supermooie oorbellen van  het merk, maar ben er – door nogal hevig, half tipsy over straat te huppelen, één van kwijt geraakt. Die oorbellen kostten 40 euro. Het plan was om van de oorbel die ik nog heb een hangertje te maken om aan een ketting te hangen, en nieuwe Guess oorbellen te kopen (het zijn solden, you know).

Maar opeens kwam het idee ‘Ebay’ in me op. Na het intikken van de magische woorden ‘Guess’ ging er een wereld voor mij open. Ik had graag op tientallen dingen geboden, maar heb mij kunnen inhouden en heb het bij een paartje mooie oorbellen gehouden. 4 euro stonden ze, + 3 euro verzendingskosten. Dat was 7 euro (was, ik ben overboden, nu zit ik op 8 euro) voor een paar Guess oorbellen!

God, ik hoop dat ik ze heb. Dat zou zo maar eventjes meer dan 30 euro besparing zijn. En zelfs al is er iets mis met ze, of komen ze helemaal niet tot bij mij… Dan was dit toch het proberen waard, me dunkt.

S.O.S. Soep

Op mijn werk hebben we een ‘soepclub’. Iedere maandag serveren we om de beurt onze zelfgemaakte soep. De rest geeft punten op die soep. Als iedereen geweest is kijken we wie de winnaar is.
Het gaat er echt serieus aan toe, hoor. We hebben een groot scorebord, er wordt op de serveertijd gelet, of er genoeg brood is, op accessoires als tafellakens, servetten,… Big business.

Anyway, volgende week ben ik aan de beurt. Die afwerking is in de ‘sjakos’, geen probleem. Maar euhm, nu moet ik eerlijk toegeven: ik heb nog nooit verse soep gemaakt. En de concurrentie is groot. Hulp!
Tuurlijk heb ik al gegooglet. Er staat bijvoorbeeld 1 liter kippenbouillon in die recepten. De vraag is: is dat gewoon water met kippenbouillonblokjes in? Of hoe gaat dat?

Ik heb ook nog geen enkel idee welke soep ik ga maken. Ze mag niet te moeilijk zijn, maar ook  niet te simpel.  Iedereen moet ze lusten. Ze moet ook een tikkeltje origineel zijn. Oh, en geen vis! Ik ben anti-vis… Iemand een heerlijke soeptip voor mij?

Snickertaart geen probleem, maar die soep? Dat wordt nog een experimentje.
Nu weten jullie ineens ook wat ik dit weekend ga doen 😉


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan