Citytrippen in Venetië!

Met maar een uur of tet wee vertraging vertrokken Kelly, Joke en ik zaterdag naar het supergeweldige Italië. Venetië to be exact. Well… eigenlijk Treviso. Ryanair… je kent dat wel. Dus via trein, vliegtuig, bus en taxi geraakten we uiteindelijk in ons hotel. Een leuk hotel/hostel met imens veel kamers. Geweldig Venetiaans ingericht (lees: drukke, stoffen muren, gekleurd Murano-glas van de luchter tot de deurknoppen, een divan als slaapbed,…). De receptionist, we noemen hem Pippo, was 24/24u beschikbaar. Eerst vonden we hem niet zo leuk, maar let’s be honest: zou jij nog vriendelijk en ‘ho let’s smalltalk’ doen als je 24/24u moest werken?

Dag 1
Van op het Piazetta Roma namen we de busboot (een soort lijnbus, maar dan op het water) naar het eilandje Murano, dat bekent staat om zijn glas. Leuk eilandje waar je onmiddellijk een demonstratie glasblazen te zien krijgt. Nice, but nothing I hadn’t seen before. Superveel winkeltjes met eigenlijk overal hetzelfde, al waren er soms wel speciale dingen bij. We deden ook het glasmuseum, maar dat viel een beetje tegen, tbh. Laat het een wijze les zijn voor jullie!
Wat we daar nog deden? Een ijsje eten. Iets geweldig lekker met een koekje. Top! Wat we daar niet vonden? Een glazen dildo :p

Daarna vaarden we richting Burano, één van de andere eilandjes, dat in het teken staat van kant. Leuk, leuk, maar vooral duur, duur! Al kocht Kel wel een kanten bookmarker. Wat vooral zalig is aan dit eiland zijn de façades van de huisjes. Ze hebben allemaal een verschillende, hevige kleur! Prachtig om te zien.

Hierna kwamen we op het laatste eilandje van de dag, Torcello. Niet veel te zien op zicht, tenzij je van gepimpte boten houdt. No kidding! Roze boten uitgebouwd met luidsprekers en van die dingen. Geweldig!

Tijd om terug richting hotel te gaan – wat natuurlijk niet zonder ‘boe of ba’ verging. We vroegen de plaatselijke bevolking welke bus we moesten nemen, die ons maar al te graag wilde helpen. Een man begon plots ons hotel te bellen, brabbelde wat in het Italiaans, geeft plots de gsm aan mij en euhm… ik krijg een geïrriteerde Pippo aan de lijn. In het hotel aangekomen alles uitgelegd, ons opgefrist en naar een plaatselijk festivalletje vertrokken. Alwaar vooral het “gewaterpijp” voor hilariteit zorgde. (Filmpje + foto’s)

Dag 2
Een kort bezoekje aan het San Marcoplein begon met een zoektocht. Welk gebouw is wat? In mijn boekje stond wel alles mooi uitgelegd maar wat was nu exact welk gebouw. Goed, uiteindelijk vonden we alles en besloten we de geheime toer in het Dogenpaleis te doen. Helaas… volgeboekt! Voor de rest van de week… Dus deden we het gewoon op onszelf. Mooie kamers, indrukwekkende wapens, supermooi binnenplein. Je kan zeggen wat je wil, maar voor mij staat Italië toch bovenaan kwa esthetische kunst. Over de Brug der Zuchten (had ik meer van verwacht – maar t’is het gedacht dat telt), kwamen we bij de gevangenissen. Dit moest mijn hoogtepunt van de toer worden. Helaas… maar flauw én geen folterkamer gezien. Ik heb er dan maar zelf wat bij verzonnen.

Vandaar trokken we naar Lido. Het laatste eiland, dat een zandstrand heeft. Had ik al gezegd dat we daar alle dagen van zo’n 30°C mochten genieten? Helaas had yours truly geen bikini bij (blijkbaar had Kelly wél gezegd dat ik er eentje moest meenemen :p). Maar goed, niemand kent mij daar dus monokini it was… tot ik sms kreeg van mijn tante. Ze was ook op Lido… vlug mijn kleren aan en jawel, zo’n 10 minuten later stonden tante, nonkel, neefje en nichtje voor mijn neus. Leuk om zo elkaar in Venetiaans gebied tegen te komen (we wisten het wel op voorhand hoor).
Na het zonnebaden gingen we een hapje (lees: wederom pizza voor mij) eten en sloten we Lido af met een cocktail. Sex on the beach! Do-oh…dat moet gewoon in Italia!

Hup, weer naar Venetië zelf, waar het ondertussen al donker was. Venetië by night dus. Supermooi. Of beter: superromantisch 🙂 Sluimeren door de kleine straatjes, een beetje verloren lopen op onze wandeling naar de Rialtobrug. Deze uiteindelijk wel vinden en er een beetje chillen. Dat is het leven, mijn besten.
We besloten terug naar het hostel te gaan, maar onze bus bleek maar om 24u te rijden. Wat ondertussen te doen? Ons naast het canal grande placeren met de voetjes in het water en een beetje ronddromen.

Dag 3
Onze laatste dag wilden we het Grassimuseum doen. Helaas… -hoe kon het ook anders – was dit gesloten op dinsdag. We trokken naar een winkeltje dat we passeerden tijdens onze “Venetië by night” en waar je foto’s in Venetiaanse kostums kon laten trekken. Als het niet boven de 10 euro per persoon zou kosten, zouden we dit beslist laten doen. Helaas… 50 euro per persoon! Afzetters :p Al onze plannen leken vandaag in het water te vallen (net zoals heel Venetië over enkele jaren zal doen – in het water vallen).
Dus gingen we doen wat iedere toerist moet doen: een tochtje maken in de gondel. Supercool. Lekker rustig, in het bootje. Een leuke gondolier, Franco, beslist één van de sociaalste die er daar rondloopt/vaart. Hij kon wel niet zingen (ja, dat had ik op voorhand gevraagd, want dat had het natuurlijk afgemaakt). Echt leuk! Het was de 100 euro (voor de gondel) waard.

Verder zochten we wat er in ons groepje altijd gezocht moet worden op vakantie: het Hard Rock Café en de Mc Donalds, alwaar we mijn familie weer ontmoeten. Voor de rest zaten we ons terug op onze poep naast het water om wat te chillen en maakten we nog een korte wandeling. Haasten ons naar de trein om zo weer tot op het vliegveld te geraken om naar huis te vliegen.

The End…

Foto’s: hier en hier. Filmpjes: hier.

Advertenties

1 Response to “Citytrippen in Venetië!”



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan


%d bloggers liken dit: