Archief voor september, 2010

Ajax, Milan & Evita = no good

Oké, ik neem de gehele schuld van de eerste goal (het is nu 1-0, maar de score kan nog veranderen want we zijn nog maar 31 minuten ver in de wedstrijd…) van Ajax tegen Milan volledig op mij. Het moet gezegd zijn: ik was op het moment van de feiten in de keuken.

In de keuken! What was I thinking?!

In 2003, toen Milan tegen Ajax de kwartfinale van de Champions League won met 3-2 ben ik twee keer naar toilet geweest. Twee keer heb ik toen de kamer verlaten en juist op die momenten scoorde Ajax tegen. Ik vond dat toen zeer verdacht. Ik heb zwaar getwijfeld of ik soms behekst was. Maar goed, het kon toeval zijn en no harm was done want we (lees: AC Milan) wonnen toch… Thank God, Pippo Inzaghi! Ik krijg er nog kippenvel van!

Ware het niet dat ik het risico niet kon lopen. Sinds dat moment ging ik tijdens wedstrijden van Milan niet meer naar toilet. De laatste jaren ben ik nog steeds trouw aan mijn allerliefste Milan, maar kijk ik iets minder en ga ik dus naar toilet wanneer ik wil.

Nu, zo’n paar minuten geleden, tijdens Ajax – Milan besloot ik in de keuken een koekje te gaan halen. Et voila: wie scoort er? Ajax! Een goal, voor een stom koekje! Allemaal mijn schuld!
Bij deze beloof ik nooit meer de kamer, sterker nog: mijn zetel, te verlaten wanneer Milan tegen Ajax speelt. Ik pis nog liever in mijn broek!

Ondertussen is het 1-1 met een goal van Ibrahimovic die ik absoluut niet moet. Maar goed, hij trapt de bal in de netten dus I’ll let him 😉

Advertenties

Parfum, met een vleugje J.T.

Ik hou van zoete parfum die je goed ruikt en lang blijft. Bright Cristal van Versace en Ricci Ricci van Nina Ricci zijn momenteel mijn toppers.

Bright Cristal doet mij altijd aan mijn stage in Siena denken. Die zal dus nog lange tijd tot mijn verzameling blijven behoren. De Nina Ricci is bijna op en dus aan vervanging toe… T’is bijna Nieuwjaar he (ja, ik vind drie maand ‘bijna’ :p).

Mijn oog was al vaak gevallen op reclamespotjes van een parfum van Givenchy waar the one and only Justin Timberlake in meespeelde. Ook tijdens de vakantie in Portugal kwam je die reclame regelmatig tegen. En ook al waren er superveel shoppingcentra (no kidding, we deden er zeker 5 op 9 dagen) in Portugal, in geen één van die parfumwinkels stond een testertje van dat parfum.

Anyway, back in Belgium ging ik vorige week met mijn nichtje snel, snel (lees: een half uur voor sluitingstijd) naar het shoppingcentrum in St. Niklaas, alwaar ik snel, snel wat van Play (want zo noemt het Justin Timberlake parfum) opspoot. Mijn oordeel? “Geweldig goed. Dit wordt mijn volgende parfum.” Maar we moesten natuurlijk snel zijn en kopen waarvoor we écht gekomen waren (schoenen, uiteindelijk is het een portemonnee geworden *ironie*).

Maar gisteren gingen Ann, Kelly en ik terug naar St. Niklaas waar ik mijn vriendinnetjes op de hoogte bracht van de tester van Play. We waren unaniem: “Givenchy doet het hem weer eens. Zo ongeveer het perfecte parfum.”

Alleen hadden we nu wel tijd, en konden we nu wel naar de prijs kijken. Voor een groot flesje over de 100 euro (de exacte prijs ontsnapt me even). Het kleinste flesje (30 ml) was 54 euro. Ik heb hem dan maar laten staan… Met New York coming up enzo. En de Nina Ricci is toch ook nog niet op…

Maar tegen Nieuwjaar is die Play (de roze, volgens mij is die zwarte voor iets oudere dames) wél in mijn bezit!

You know you love me, XOXO

It’s ba-ack! Het is al twee afleveringen ba-ack.

Dus… waar kunnen jullie mij elke dinsdagavond vinden? Inderdaad, achter mijn computer starend naar de allernieuwste aflevering van Gossip Girl! Het leven dat ik nooit zal hebben (rijk zijn, krijgen wat je wil, beroemd zijn, complotten smeden,…) en het leven dat ik ook nooit moet hebben (moord, bedrog, geroddel,…). As long as it’s on tv, right?

Alleen al voor die “you know you love me, xoxo” doe je het toch al?

Nu maandag start ook seizoen 8 (jawel, acht!) van One Tree Hill.
Yes, yes, 80 minutes/week drama-time for Evy 😀 Me likey!

Scheuren op het circuit van Zolder

Zondag gingen Bram en ik naar Zolder, Heusden-Zolder. Het circuit van Zolder to be exact. Het was daar autohappening van VAB.

Ik was nog nooit van mijn leven op een circuit geweest. Niet voor formule 1, maar ook niet voor een autohappening. Na even te hebben gegooglet wist ik waaraan we ons konden verwachten: testjes met moto’s, scooters, 4×4, race-auto’s,… klimmuren, deadrides, karts,…

In de praktijk kan je natuurlijk niet àlles doen.
Ten eerste omdat we voor sommige dingen te jong waren (voor de meeste van die testritten moet je 25 jaar zijn), ten tweede omdat we voor sommige dingen te oud waren (de – voor mij – coole dingen (lees: klimmuur)) en ten derde omdat we maar een paar uur de tijd hadden en het best wel wat aanschuiven was.

Dus wat hebben we daar een namiddag lopen doen? In chronologische volgorde:

  • Ik heb een parcourtje achteruit gereden met een golfkarretje (ja, dat moest even, italy-trip-gewijs), Bram mocht fungeren als versnellingspook –> Dat ding schakelt automatisch. Iets wat ik niet gewoon ben en dus zat ik af en toe met mijn rechterhand tegen Bram zijn knie.
  • Ik heb me ook even als Formule 1 winnaar gewaand en op het podium geklommen. Uiteraard hélemaal vanboven. Number One, baby.
  • Daarna was het even aanschuiven omdat we wilden meerijden op het echte parcours met een racepiloot in een echte Lotus. Snel, laag tegen de grond, en vermoeiend om er terug uit te geraken. Ik denk dat mijn broek iets te laag was en dat de piloot mijn poep gezien heeft :-/. Bij deze: sorry, meneer.
  • Na al dat snel gedoe was het tijd om in het reuzenrad te kruipen. Dicht bij elkaar want het was toch maar koud daarboven ;-).
  • Verder nog in een luchtbel van een helling gerold. Echt snel leek het niet te zijn. Maar laat ons duidelijk zijn: als je erin zit, is het snel genoeg, hoor.
  • Wat we de dag ervoor deden op Pukema kon ook zondag herhaald worden: botsen in de botsautootjes! Wonder boven wonder geen blauwe plekken aan over gehouden.
  • En last but not least: aquaplanning. We reden mee met een chauffeur van de VAB. Eerst over het natte gladde stuk tegen 30 (niet zo geschoven), dan tegen 35 (ging al iets heviger) en dan tegen 40 km/u (draaien rond de as). Het zag er enger uit dan het was.

Daarna was het terug richting Liezele… uiteraard iets minder hard dan met de Lotus 🙂

Ik zou graag hebben één reispas

Eind oktober ga ik voor enkele dagen naar New York. In Amerika dus. Amerika, waar ik nog nooit geweest ben. Sterker nog: Amerika, als in niet-Europa.

Mijn punt? Ik ben nog nooit buiten Europa geweest en heb dus ook nog geen reispas.
Missie? in het gemeentehuis dat ding gaan halen.
Probleem? het gemeentehuis in Puurs is enkel op van maandag tot vrijdag van 9u tot 12u en van 14u tot 16u.

Dan werk ik zelf! Ik zou in principe dus al een halve dag verlof moeten nemen om die reispas, die dan ook nog eens fucking 86 euro zou kosten, te gaan aanvragen. En waarschijnlijk nog eens om hem af te halen.

Ja, ja, die diensten toch he…

P-P-P-Portugal in p-p-p-puntjes

  • Supervriendelijke mensen – Bijna alle Portugezen boden spontaan hun hulp aan.
  • 3 van de 4 jeugdherbergen waren geweldig – Eentje was een krot met een vuile badkamervloer, debiel weinig plaats en een wankel stapelbed (ik sliep vanboven).
  • Je kan gratis en voor niets heel zat worden als je dat wil van Porto – In Porto geeft zo’n beetje elk Portohuis gratis rondleidingen en proevertjes. Wij deden er één en mochten daar al drie soorten proeven (lees: heelder glazen).
  • Ook van shotjes aangeboden door proppers kan je heel zat worden – En aangerand worden, niet waar Joke en Kelly?
  • Er zijn bangelijke winkels in portugal – alwaar ik voor 1 bloes, 1 riem en 1 sjaal in totaal 50 euro op uitgegeven. Stradivarius en Pull And Bear (er is er in Antwerpen ook één!) for the win!
  • Taxi’s zijn echt cheap in Portugal – Vooral als je ze kan delen met vijf personen dan.
  • Stronten met in plaats van onze strafpuntkaarten broodjes die uit elkaar gerukt worden kan fijn zijn – Geleerd van het Engelse meisje dat op onze kamer sliep in het laatste jeugdherberg.
  • Zowel het waterpretpark in de buurt van Faro als het oceanarium zijn zeker de moeite waard! – Echt geweldig! Mezelf schrik aangejaagd, maar uiteindelijk de white fall toch gedaan. En vriendjes geworden met Rocky, de vis.
  • Heel veel trappen gedaan – Ik heb ze niet állemaal geteld, maar de toren blablabla in Porto telde er alleen al 225.
  • ….

Foto’s (lees: massaal veel foto’s (lees: zo’n 900)) zijn te vinden op mijn Facebook.

Een voorbeeld van…

“het probleem verplaatsen”


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan