Archief voor juli, 2013

Plaatselijke verdoving, aub

Remember this?

Ik laat nu al ongeveer een jaar en half mijn wenkbrauwen epileren bij Yves Rocher.

Om de maand, soms om de twee maand. Het hangt er vanaf. Van de goesting, van de tijd en van de mogelijkheden.
(Yves Rocher sluit om 18u en ik werk tot 17u30).

Anyway, het zou zoveel keer makkelijker zijn als ik dat gewoon zelf thuis kon doen.

Het probleem:

Ik heb heel veel en redelijk sterke haartjes met een diepe wortel.
(Daarom laat ik mijn wenkbrauwen tegenwoordig trouwens waxen in plaats van met het pincetje uittrekken.)
Als ik dat zelf uittrek doet dat redelijk veel pijn, zodat ik na vier haartjes gewoon stop. Plus: het bloedt. Ik verlies geen liters bloed natuurlijk, maar fijn is anders.
Ik heb het al meermaals geprobeerd, hoor. Ik heb er zelfs al verschillende pincetjes voor gekocht!

De oplossing:

Gisteren zat ik met mama Bram aan tafel te praten over zo’n dingen. Blijkbaar epileert haar kapster haar wenkbrauwen én… gebruikt zij daar een verdovende gel voor.
Yours truly heeft ondertussen een beetje gegoogled en ja, hoor. Gevonden!

Er bestaan verdovende crèmes met lidocaïne. Deze zijn blijkbaar goed voor nog hele andere – uiteenlopende – zaken*.
Ik ga straks alvast even naar de apotheek. En dan is het … testen geblazen!

Het enige moeilijke is dan nog om niet te veel weg te plukken en een deftig vormpje te houden.

*niet te veel middeltjes met lidocaïne gebruiken en ook niet te vaak.
Vergelijk het maar met cocaïne of heroïne. Dingen met -ïne achteraan? Mee oppassen 🙂

Advertenties

Zoek het verschil

Ra ra ra.
Wat is er sinds gisteren veranderd aan deze blog?

Juist, ja. Ik heb een Facebook-pagina aangemaakt. Je kunt deze blog nu dus ook ‘leuk vinden’ op Facebook.

Bij deze, daar –>, rechts, is de knop. Klikkieklikkie

Al 3 jaar, who knew?

Gisteren, 22 juli 2013, waren Bram en ik 3 jaar samen!
3 jaar, bijgot! Wie had dat kunnen denken?

  • Ik die nog nooit een serieuze relatie had gehad – excuseer aan diegene die net niet de kwaliteiten van Bram hadden en die het nooit langer dan 2 maand hebben uitgehouden. Niet serieus te noemen -,
  • ik die nog nooit een jongen mee naar huis had genomen,
  • ik die het koud zweet kreeg toen Bram op die eerste date met ons tweetjes vroeg hoeveel kinderen ik wil,
  • ik die overtuigd moest worden om na een feestje ook eens als eerste te smssen dat ik het heel leuk vond,
  • ik die een maand moest wachten op die tweede kusbij de eerste waren we allebei nogal dronken – en dus al bij voorbaat dacht dat het toch niet de ware was,
  • ik die helemaal in paniek sloeg toen de papa vroeger thuiskwam dan ik dacht – meet the parents, nu al? –,
  • ik die van vanalles en nog wat achterdochtig en jaloers word.

Ja, die ik, is vandaag 3 jaar en 1 dag gelukkig – meestal toch 😉 –  samen met haren Bram.

Feestje? Niet echt.
Het is een doordeweekse maandag geworden met na het werk een snelle doktersafspraak, een zwemuurtje, rijst met kalkoen in Provençaalse saus (meaning: geen feestmaal), een afwas en een paar afleveringen van Friends. En een hete nacht natuurlijk 😉

Toetsenbord kuisen

llllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;,;::::::::::::::::::::::::::::::::::m===========))))))))))))))))))))))))$

*

+

545720000001…988/**$

p^^àooooooooooooo0+

Het resultaat van een poging “snelkuisen van het toetsenbord” tussen twee projectjes door 😉
(Ik had een Grany biscuit met chocolade gegeten… en euhm… chocolade smelt zeer snel bij deze temperaturen! Je denkt dat je vingers chocoladevrij zijn, maar dat zijn ze duidelijk niet 🙂 )

Shoplog – zomer 2013

Gaan shoppen? Ik doe dat niet zo vaak.

Af en toe en dan kom ik terug met één kledingstuk. Soldenshoppen is in mijn geval nooit een succes.
Plus dat ik ook vaak ambetant word van al het volk dat ligt te woelen tussen de kledingstukken en de aanschuiftijd aan de pashokjes.

Maar Bram had écht wel een paar nieuwe T-shirts en korte broeken nodig… Dus offerde ik mij op om mee de Bruul in Mechelen af te schuimen.

Bram heeft niets gekocht buiten zwarte werk-T-shirts van Zeeman en kousen. Kousen die nu voor mij zijn wa-ant bij thuiskomst speelde zich dit scenario af:

  • Evy: Ik zal alles al in de kast leggen (begint overal de etiketjes afdoen en alles mooi opplooien).
  • Bram: Mmm (ligt in de zetel en kijkt tv)
  • Evy: (kijkt raar) Hebt gij naar de maat gekeken toen gij die kousen kocht?
  • Bram: Ah, kweet ni.
  • Evy: Ik denk het ni!
  • Bram: (past de kousen) Oei.
  • Evy: (past de kousen) Allez, gelukkig passen ze voor mij.

Ik heb nu 10 paar (!!!) korte jongenssokken. Ach ja.

Wat else leverde deze shopmiddag mij op?

3 basic topjes van H&M. Eentje in wit, eentje in zwart en eentje in donkergeel/oranje. € 4,95/stuk

Een jeansshortje. Ook van H&M. Vooral met de vakantie in Italië in gedachten. € 24,95

Een oranje (hier lijkt het roze) t-shirt van Garcia. € 15.

Mijn pronkstuk. Een broodnodige bikini van Banana Moon (Pacific Boardshop). € 82.

Verstrooid!

Er is even geen geblog geweest deze week op Evita blogt…
Te veel andere dingen aan mijn hoofd? Het moet zijn. Het bewijs daarvan kende deze morgen een hoogtepunt.

Ik vertrek naar mijn werk en wanneer ik beneden in de inkomhal kom van ons appartementsgebouw, krijg ik het gevoel dat ik iets vergeten ben.
“Natuurlijk! Mijn zonnebril“. Broodnodig natuurlijk bij deze temperaturen. Plus het feit dat ik a) geen steek zie als de zon schijnt en ik moet autorijden en b)  na het werk direct naar een mosselfestijn* vertrek, dat zich buiten – in de zon – afspeelt.
Even naar boven lopen om die zonnebril dus.

So far, so good. Even later kom ik aan op de parking van mijn werk. Ik neem zoals alle dagen mijn zakje met eten en drinken van de passagiersstoel en mijn sjakos.

Of toch niet. “Waar is mijn sjakos? Ben ik die thuis vergeten? Dat kan toch niet?” Maar jawel, het kan wel.
Vreemd om DAT te vergeten. Echt vreemd. Ik ben er nog altijd niet goed uit hoe dit is gebeurd.

Want jawel, ik was de baan op zonder identiteitskaart, was aan het autorijden zonder rijbewijs. Heb geen geld, geen gsm…
Gelukkig is Bram vandaag thuis en kan hij ze komen brengen 😉

 

*Ik eet geen vis, dus stoofvlees for me.

Klokje rond geslapen!

Na Werchter ben ik maandag direct terug gaan werken. Ik had dan ook enkel camping gedaan.

Ik onderschatte dat toch. Moe dat ik was. Maandagavond onmiddellijk een uurtje geslapen in de zetel… Maar ik bleef redelijk moe.

Nog altijd Werchter-uitwerkingen? Of misschien een reactie op mijn spinnenbeet – ook al opgelopen in Werchter? Ik weet het niet.

Feit is wel dat ik gisterenavond mijn ogen niet meer kon openhouden! Om kwart na 7 ben ik in bed gekropen en heb geslapen tot bijna half 10. Ik ben mijn slaapkleed gaan aantrekken en mijn lenzen gaan uitdoen en ben terug in slaap gevallen tot half 6 deze morgen. Ik keek toen op mijn klok en zag dat het nog maar half 6 was. Waarop deze oververmoeide 27-jarige terug sliep tot om half 8 de wekker ging.

’t Was nodig zeggen ze dan. Het is wel een primeur, zo klokje rond slapen op een weekdag*

*Weekdag ja, want ik moet werken op 11 juli


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan