Archief voor september, 2013

Breien

Ik ga breien. Een sjaal, dan nog wel.

Ahja, de winter komt eraan, al misleidt die zon ons wel. Maar wie mij niet gelooft, mag eens aan mijn handen komen voelen. Koud, zeg ik u.

Breien dus.

Ik heb al eens ooit gebreid. Vroeger. Geleerd van de mama. Die kon wel een stukje breien. En stikken en naaien. Ze deed het dan ook dagelijks op haar werk.

Dat is ondertussen al zoooo lang geleden, dat ik eigenlijk totaal niet meer weet hoe dat moet. Ik denk ook niet dat ik er mij lang mee bezig heb gehouden. Plus: dat was een eenvoudige steekLinks, rechts, averechts?

Maar breien, en bij uitbreiding alles wat met zelf textiel maken/bewerken te maken heeft, is hip.
Je moet maar eens gaan kijken op de site van Veritas.

Woensdag krijg ik mijn eerste breiles bij de Vlijtige Vingers.

We moeten twee bollen wol mee nemen en een ‘patroon’ kiezen.
Ik ga voor donker appelblauwzeegroen qua wol en voor het patroon “kaarsmotief”. Dat zou te doen zijn. Ik ga er ook een cirkel van proberen maken. Da’s mode nu. Enfin, vorig jaar al… maar ik kijk meestal eerst de kat uit de boom alvorens ik zelf meega met trends 😉

Eens zien of we er deze winter fashionable zullen bijlopen of eerder met een valling omdat-yours-truly-de-motivatie-niet-had-om-het-vol-te-houden.

Na het breien zullen de Vlijtige Vingers er ook voor zorgen dat ik perfect knoppen kan aannaaien (nu klooi ik maar wat, al lijkt het wel oké), broeken kan inkorten, enzovoort enzovoort.

Handig, n’est pas?

Advertenties

Samengevat

Muggen

Tijdens onze reis naar Italië werd ik gestoken door Italiaanse muggen. Meermaals. Ik heb geen enkele mug horen zzzzzoemen, maar mijn benen gaven wel één of andere allergische reactie. Harde bulten van beten werden het. Die dan ook nog zorgvuldig werden open gekrabt door  yours truly. It’s wasn’t a nice picture. Jeuken dat dat deed. Pas normale. Vele zalfjes en lange broeken later, zijn de beten nu aan het genezen.

Maa-aar… die crazy ‘nazomer’ zorgt wel nog steeds voor Belgische muggen. Hun beten worden niet groot en dik, wat niet wegneemt dat ze wel jeuken. En deze muggen zoemen wél. ’s Nachts.

Soit, na de Italiaanse muggenplaag – voornamelijk op mijn benen – wordt mijn rechterhand sinds deze nacht gesierd door maar liefst 5 muggenbeten.
Winter? Where are you?

Ryanair

Gisteren werd er in de media nogal wat gedaan over de reportage die Telefacts maakte over Ryanair. Daar wordt nogal regelmatig iets over gedaan in de media, over Ryanair. Ik vind dat je daar geen woorden aan moet vuilmaken. Iedereen weet nu toch al dat Ryanair je afzet eens je van de regeltjes afwijkt?

Ik laat er mijn slaap én zeker mijn reis niet voor, hoor. Ik reis goedkoop en zorg er gewoon voor dat ik op tijd en reglementair in orde op de luchthaven sta. Ik ben al lang gelukkig dat ik redelijk goedkoop op plaatsen kwam, die ik anders waarschijnlijk nog niet had bezocht.
En uiteindelijk moet je maar eerst eens deftig lezen waar je je aan verbindt. Ik geef die O’Leary gelijk.

Waterafrekening

Vanavond gaan we naar de meneer van het ‘immokantoor’ dat tussen ons en onze huisbaas staat om die hoge afrekening te bekijken.

Ik ben best zenuwachtig. Ik ken er namelijk niet heel veel over en de cijfers zijn de cijfers. Ik hoop op een deftige uitleg… en misschien een rekenfout van de meneer van het ‘immokantoor’? Want ik blijf erbij: zo’n hoge rekening? Dat kan gewoon niet. Met ons tweetjes dubbel zoveel verbruiken dan een gezin van 4 personen? Ik ben nu wel een proper meisje maar zooooveel was ik mij nu ook niet hoor.

to be continued…

Bierbakken

Het vriendinnetje dat dit weekend getrouwd is, heeft de krant gehaald. Hier lees je onder andere hoe haar vrienden hun huis hebben verstopt achter een biermuur van meer dan 300 bakken bier. Geslaagd, I think.

Hoge cijfers

Ik kreeg vandaag een melding van WordPress – en ik citeer: “Je statistieken gaan door het plafond! Zo te zien trekt “Evita blogt…” veel verkeer”

Dat kunnen we alleen maar toejuichen, non? Voor 12u ’s middags had ik vandaag al meer dan 150 bezoekers.
Nu… in my early days of blogging had ik dat wel vaker, maar dan had ik voor school een opdracht te doen en misbruikte ik zoekwoorden als “youporn” en “Tokio Hotel”. Dat doe ik nu niet meer hoor…

Anyway, goed bezig beste lezertjes 😉

Trouwen met Jezus

Zaterdag trouwde er een meisje dat, samen met nog vele anderen natuurlijk, mijn studententijd geweldig maakte. En ze is niet de eerste in mijn vrienden/familiekring die trouwde de laatste tijd en zal trouwen in de komende tijd.
Dat zet me toch telkens weer aan het denken.

Ik ben niet zo’n meisje dat sinds haar tienerjaren haar huwelijk tot in de puntjes al heeft uitgestippeld. “Of de toekomstige het er nu mee eens is of niet: het moet en zal zo zijn als in mijn scratchbook!!” Nee, zo zijn we niet.

In de loop der jaren is mijn idee over het huwelijk zelfs al een paar keer veranderd. Enfin, niet dat over het huwelijk, maar dat over het vieren van het huwelijk.

  • Optie 1: we doen het lekker in het geheim in Las Vegas.
  • Optie 2: ik hoef niet persé te trouwen. Een huis kopen en kindjes krijgen is ook een teken van trouw.
  • Optie 3: we trouwen met alles erop en eraan. Gemeentehuis, kerk, prachtige foto’s, receptie, avondfeest, speeches,…
  • Optie 4: we trouwen snel voor de gemeente en geven ’s avonds een fuif. Waar mensen hun eigen drank moeten betalen. Trouwen? Da’s duur zenne.

Tegen dat het zo ver is zal het nog wel een paar keer veranderen.

Van drie dingen ben ik echter zeker: ik zal in het wit gekleed gaan en ik wil ook graag mooie foto’s.
Het derde punt is er dit weekend bijgekomen.

’s morgens ging ik naar de huwelijksmis van het gelukkige paar. Ik vond het heel mooi, ontroerend, eerlijk én grappig. Want de pastoor was eigenlijk echt wel een goeike, imo. Een live-bandje maakte het geheel compleet.

Maar aan sommige dingen heb ik mij geërgerd. Dingen die nu eenmaal horen bij een kerkelijke plechtigheid. Je komt er niet onderuit dat er wel eens over Jezus gesproken wordt.
Maar ik wil niet dat als ik ooit trouw, op mijn dag, de pastoor na het geven van de ring en de kus zegt: “Nu zijn jullie met drie in dit huwelijk. Jij, bruid, jij bruidegom en Jezus, die zorgt dat jullie op het juiste pad blijven.” Que? Wij gaan met twee in het huwelijk zijn. Of de pastoor die meent dat Jezus zichzelf niet te goed voelt om te verschijnen in iets simpel als brood (een hostie dus). Bleh, bleh, bleh.

Een viering zoals die van het happy koppel zaterdag: ja.
Dat geleuter over Jezus erbij: nee.

Soit, dat weet ik dus al en de rest? Daar heb ik nog alle tijd van de wereld voor om over na te denken.
Misschien trouw ik wel nooit. Wie zal het zeggen? – En don’t answer that question with “Jezus” 😉

Fritten van de frituur

Als je ’s nachts thuiskomt van 12 dagen niet thuis te zijn geweest en de wekker een paar uur later gaat om te gaan werken, dan ben je moe.

Als er dan ook nog eens niets in huis is om te eten en je dus ’s middags te voetoh my god, gelukkig ben ik getraind door de vele dorpswandelingen in La bella Italia – naar de Delhaize moet voor het eerste eten dat je die dag krijgt, dan word je nog meer moe.

Als je ’s avonds dan uiteindelijk gaat winkelen voor de twee dagen die nog resten voor het supermarkt-saturday* is, dan… krijg je honger.

Honger + moe = fritten van de frituur!

Mannekes, dat heeft gesmaakt. Gesmaakt, zeg ik. En het was veel. Veel te veel, maar ik heb mijn broek open gezet en het allemaal naar binnen gespeeld. Inclusief het extra stukje Mexicano dat Bram niet meer moest. Woosie 😀

En het mooiste van al: ze kwamen van Frituur Veemarkt. Die hebben geweldig lekkere fritten, maar zijn belachelijk traag in hun bediening. Daarom gaan we daar niet al te dikwijls. Maar nu waren we op 10 minuten buiten! Woensdagavonden zijn misschien niet zo populair bij Mechelse frituren?

Vandaag staat er spinazie op het menu, klaargemaakt door de handen van mijn eigenste Popeye 😉 Groenten… will be good.
“En morgen dan”, denk je wellicht benieuwd? Terug penne al ragù. Kwestie van geen afkickverschijnselen te krijgen na 12 dagen overdosis Italiaanse keuken 😉

Het recept is poepsimpel. Men brengt water aan de kook, men kapt het pak penne in het kokende water. Laat zo een 7-tal minuten koken en roer af en toe. Men opent een bokaal bolognaisesaus naar keuze en kapt die uit in een andere pot. Laat zachtjes opwarmen en roer hier ook af toe in. Ik ben een ware keukenprinses. Vooral als Bram moet gaan voetballen en het dus snel moet gaan… en ik geen zin heb in veel afwas. That’s they way, haha haha.

*Wij doen zaterdag boodschappen voor de hele week die komt. Routine-mus. That’s me.

I’m ba-ack

Ik ben terug uit Italië en zou hier nu een reuzenverslag ter grote van een heus boek kunnen neerschrijven. Really, I could.

Maar dat zal ik jullie besparen. Dus in het kort:

Toscane:

  • Huurauto (alles oké gegaan)
  • Bettolle, alwaar ons appartement met zwembad gevestigd was.
  • Rond de 25°, soms bewolkt
  • Supergezellig restaurantje waar we een fles wijn kregen (omdat wij leuk zijn, doh).
  • Heerlijke pici
  • Kussenneukende hond genaamd Eccoli/Hercolli/Lasagne
  • Discotheek Vispa is niet meer, er is een discotheek met een ander concept in de plaats gekomen. Shocker.
  • Muggen, overal muggen.
  • Cortona
  • San Gimignano (wauw)
  • Siena
  • Pisa
  • Vinci
  • Assissi
  • Montepulciano (redelijk teleurstellend to be honest)

Rome:

  • Rond de 30°, laatste dag regen.
  • Kok Lars
  • Zwembad met zicht op… snelweg, jacuzzi’s met koud water
  • Themafeestjes: ‘Romeinse goden’, ‘mannen als vrouwen, vrouwen als mannen’
  • Cocktail-buckets
  • Zuid-Afrikaans bezoek (‘eenzaam’ meisje leren kennen op de shuttlebus)
  • Luidruchtige Duitsers
  • Muggen, overal muggen
  • Fietstocht. Aanrader!
  • Colosseum, forum, palatino
  • Trevi-fontein
  • Spaanse trappen
  • Piazza Navona
  • Park Borghese
  • Vaticaanse musea, Sint-Pietersplein
  • Engelenburcht, engelenbrug
  • Hard Rock Café

Napels:

  • 26°, meestal bewolkt
  • Onveilig gevoel in stationsbuurt, niets gebeurd uiteindelijk.
  • Kamer op 6de verdieping + louche lift = trap nemen!
  • Balkon met zicht op haven + Vesuvius.
  • Basic, maar lekker ontbijtje.
  • Restaurant met korting via hostel. Top
  • Supermarkt waar ze geen chips of charcuterie hadden en maar 1 soort witte wijn.
  • Vesuvius (mistig op de top, geen uitzicht gehad… tenzij op de weg voor ons 😦 = reden om nog eens terug te gaan ;-))
  • Pompei (feeling hot, hot, hot)
  • Stadswandeling (gezellig, maar Bram had blaren op zijn voeten)

Vakantie! Keernekeerwere

Meer dan 6 jaar geleden deed ik 3 maand stage in Bettolle. Dat is een klein dorpje ‘in de buurt van’ Siena, Italië. Morgen keer ik terug naar datzelfde adresje.

Dat we zouden terugkeren, zeiden we tijdens die 3 maand al. Dat het meer dan 6 jaar zou duren had ik nooit verwacht. Maar we komen er aan.

“Dat het anders zal zijn als we terugkeren,” werd er gezegd. Tuurlijk, geen twee tripjes zijn hetzelfde. Maar die goede tijd die ik daar kende, moest toch voor herhaling vatbaar zijn? Daar ben ik nu nog van overtuigt. We gaan ons daar amuseren.

Maar ik weet nu ook dat het inderdaad anders zal zijn. Die 3 maand Italië van toen, kon niet perfecter getimed zijn voor mij. Even weg van thuis en de problemen, even mijn eigen ding doen. Met mensen die ik – toen – amper kende. Alleen zijn, maar toch niet.

Nu wordt het anders. Eén van die mensen van toen is nu één van mijn beste vriendinnen. Ze vergezelt me nu terug – again – naar de mooiste plek op aarde (Italië), samen met een andere goede vriendin en haar neef, die ondertussen ook al een vaste waarde is in onze vriendengroep. En natuurlijk gaat  ook mon amour Bram mee.

Bram tonen waar ik 3 maand gewoond heb, waar ik ‘naar school ging’, uitging, ‘werkte’,… leefde,… ik ga dat leuk vinden. Er gaan veel herinneringen terugkomen.

Na de terugkeer naar Toscane, voor een paar dagen, trekken ik en mijn gezelschap naar Rome.

En daarna is het nog een paar dagen een liefdestripje. Bram en ik trekken alleen door naar Napels. Wist u al dat de  hersenen van de mensen die aan de voet van de Vesuvius leefden toen die uitbarstte, ontploft zijn doordat ze meer dan 500°C heet werden – ahja, door die lava? Jep, liefdestripje dus 😉

Ik ga nog wat wegdromen bij de blog die ik tijdens die 3 maanden Siena bijhield.
If you wanna do that too? Be my guest, maar de schrijfstijl is niet je dat en het kan oninteressant zijn als je er zelf niet bij was.

Kortom: tot over een week of twee en vergeet morgen die vingers niet te kruisen. Ik-wil-geen-staking-van-Brussels-Airlines-op-de-dag-waar-ik-sinds-maart-naar-uitkijk!

@de inbrekers die tijdens ons vertrek een bezoekje wensen te plannen aan ons appartement. Don’t bother. Ze zijn u voor geweest.


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan