Archief voor januari, 2014

Evita gaat speechen

Aan allen die gekomen zijn: “proficiat!”
Aan allen die niet gekomen zijn: “ook proficiat!”

Die tijd is ondertussen gepasseerd, zekers? Nu ja, dan ga ik iets anders moeten bedenken om mijn speech te starten.

Jawel, ik ga voor de eerste keer in mijn leven een echte speech geven. Ik heb namelijk de eer gekregen om getuige te zijn van een toekomstig bruidje.

Toen Evi en Geert, Bram en mij zaterdag vroegen als getuigen op hun huwelijk, begon ik al zenuwachtig te worden. Niet dat ik niet vereerd ben, in tegendeel.

We gingen zaterdag naar Het Bruidsparadijs waar dé trouwjurk al meteen gekozen én gekocht werd. Als ik niet zo sterk was, ik had gehuild. Het is echt een prachtig kleed, waar ik voor de rest niets over mag verklappen. Alle jurken die Evi paste waren trouwens erg mooi. Ze stonden haar geweldig.

De bruid bijstaan op de grote dag, wordt ook geen probleem. Als het om andere mensen gaat, ben ik de kalmte zelf. Ik zal wel eens op het “www” opzoeken wat een getuige zeker bij de hand moet hebben. Naald en draad voor als er toch een stapje naar achter gezet wordt in dat kleed? Een instant hotline met meneer pastoor?

Een handtekening zetten ter goedkeuring van het huwelijk en vies de kerk inkijken bij de woorden “wie bezwaar heeft tegen dit huwelijk” zijn mij op het lijf geschreven. Met die rimpel van mij kan ik vies kijken als de beste. En hey, ik ben een professionele copywriter. Mijn eigen handtekening lukt wel.

Een vrijgezellenfeestje/activiteit organiseren. Well… It wouldn’t be my first. Na wat overleg komt dat allemaal wel in kannen en kruiken. Of het op het eind van de avond gebarsten kruiken gaan worden? Ik sta niet in voor de gevolgen, laten we het zo zeggen 😉

Maar die speech spookte al meteen door m’n hoofd. Ik voel mij niet op mijn gemak wanneer ik centraal sta tussen een grote groep mensen. En als ik ze moet toespreken dan is het hek helemaal van de dam. Flashbacks naar spreekbeurten op school doen er geen goed aan. Knalrode kop, bibberende stem, stiller en stiller gaan praten,… nachtmerries!

Maar ik ga sterk zijn en de taak op mij nemen. Ik ga alles goed voorbereiden en oefenen. En als het dan toch allemaal op aboe-geroep onthaald wordt… dan hoop ik dat er veel alcohol zal zijn 😉

Ach, ik heb nog tot in september om een grappige, ontroerende, eerlijke speech te bedenken. Tijd genoeg.

Sportblessure

Zoals jullie ondertussen wel weten ben ik aan het start to runnen. Dat gaat redelijk. De ene dag al wat beter als de andere. Je kent dat wel.

Maar nu heb ik een sportblessure opgelopen. En niet eentje waaraan je onmiddellijk denkt bij lopen. Mijn enkels, tenen, knieën, kuiten,… alles is nog intact. Er is een ander probleempje.  Een open-wond-probleempje.

Wat u moet weten:
Ik heb maar één sport-bh. Wel een supergoeie (ook wel een dure). Maar maar eentje dus. Af en toe gaat die al eens in de wasmand omdat ik meestal zweet als een rund als ik sport. Zo ook deze week. Alleen was de wasmand wel héél vol en lag die sport-bh ergens beneden in de wasmand. Gevolg: hij was nog steeds niet gewassen toen ik alweer moest gaan start to runnen.

Zonder bh lopen is geen optie. God heeft mij van een paar welgevormde attributen voorzien waardoor ze bij het lopen a) ongemakkelijk op en neer zouden wiebelen met pijn als gevolg en b) nogal veel bekijks zouden hebben van de andere sporters in het fitnesscentrum, waardoor ik me nog ongemakkelijker zou voelen.

Ik snuffel dus even in de bh-schuif en haal er een exemplaar uit dat ik amper aandoe. In mijn mooiste Marie Jo gaan sporten zou niet slim zijn. Al dat zweet dat daar dan in blijft hangen en zweetkringetjes veroorzaakt. De bh van dienst was er eentje van Passionata. Ook geen onbekend merk, maar wel een merk waar ik al eerder farsen mee voor heb gehad. Vandaar dat die – nog wel in perfecte staat – bh onder in de bh-schuif ligt.

In de fitness
Ik begin dus te lopen en voel dat de bh toch niet heel goed zit. Beetje onopvallend (ik hoop toch dat het onopvallend was) friemelen. Nog steeds niet. Stoppen is onmogelijk want dan is mijn start to run programma naar de kl*ten. En dan is stoppen in het algemeen wel heel verleidelijk voor mensen zoals mij. Ik liep dus verder. Het deed meer een meer pijn. Ik voelde de beugeltjes schuren tussen mijn borsten maar mijn aandacht moest verdeeld worden tussen de pijn van het schuren en het afzien van  het lopen. Al bij al viel het mee.

Toen ik van het toestel kwam brandde het tussen mijn borsten. Niet normaal. Thuis deed ik snel mijn kleren uit en bekeek de schade:
Twee brandplekjes die blaren veroorzaakten die al open waren. Pijnlijk, al zeg ik het zelf. Ik heb mij van mijn zweet ontdaan door snel te douchen waardoor de plekjes nog meer pijn deden. Water deed geen goed. Wat er ook gezegd wordt. Na de verzorging van de wondjes ging het beter, al bleef het wel etteren (yes, I’m nasty like that).

Een echte sportblessure dus 😉

Moraal van het verhaal? ga nooit in uw gewone bh lopen. It burns!!!

Nanoblur = besteld

Een jaloerse “oooh” was het eerste dat door mijn hoofd raasde toen ik de blog over Nanoblur las op Chit Chat. Toen ik er ooit op een andere blog over las én de voor en  na foto’s zag, wist ik meteen dat ik dat ook moest hebben!

Nanoblur belooft immers een photoshopeffectje toe te passen op je huid… maar dan in’t echt. Niet in photoshop. Bij Chit Chat staat er: “Nanoblur is een skin perfecting finisher die fijne lijntjes, rimpels, kraaienpootjes en vergrote poriën in enkele seconden zou wegtoveren.”
Blijkbaar werkt het ook echt.

Ideaal voor mijn “denkrimpel-waarvan-mensen-denken-dat-het-een-litteken-is-en-waardoor-andere-mensen-denken-dat-ik-altijd-boos-kijk-en-die-bovendien-alsmaar-dieper-wordt” een beetje te… euhm… egaliseren, me dunkt!

Helaas voor mij, las ik  – al eventjes geleden, op die andere blog – ook dat Nanoblur niet in België verkrijgbaar is. En that the company that sells it, niet naar België verschipt. Bummer.

Bij Chit Chat stond de link van Boots.com erbij. Niet dat ik er veel hoop in had, maar ik ben toch even gaan kijken of ik het goedje toch niet kan bestellen. And guess what? Ze verzenden naar België! Weliswaar met een meerkost van 9,99 pond, maar desalniettemin heb ik de VISA-kaart bovengehaald (haja, want ik heb geen Paypalrekening).

Voor de nieuwsgierigen: Nanoblur + verzendkosten = ongeveer 36 euroIt better works!

Nu is het wachten tot eind januari, wanneer dat spul in mijn brievenbus zal vallen. En dan beloof ik voor en na foto’s van DE rimpel 😉

Start to run: 1/4

Het lopen volhouden is nooit mijn sterkste kant geweest. Vooral omdat ik dat eigenlijk niet zo graag doe. ’t Is saai… de seconden tikken zo traag voorbij.

Maar… dat is geen excuus om mijn Start To Run-projectje stop te zetten. Deze keer houd ik vol. Deze keer helpt de loopband mij…vanwaar ik zicht heb op een tv waardoor ik iets kan volgen, waardoor de tijd sneller gaat.

Ik zit in de helft van mijn eerste loopprogramma, het programma dat mij 5km zal laten lopen. Ik vermoed dat dat betekent dat ik nu 2,5km aan een stuk kan lopen?

Voor de nieuwsgierigen: deze week loop ik 8 minuten waarop ik 2 minuten stap, vervolgd door 10 minuten lopen en weer 2 minuten stappen. Ik sluit af met weer 8 minuten lopen en 2 minuten stappen. En dat 3 keer.

Eigenlijk zit ik nog maar aan 1/4de, aangezien mijn doel 10km lopen is. 25% voltooid. Hoe zeggen de Plackaerts dat? “Wij zijn goed bezig!”

Skifahren

Ondanks dat er nog een pakje onder lag, heb ik gisteren de kerstboom weer voor 11 maanden opgeborgen. De kerstperiode is nu officieel over.
De kast die tot gisterenavond nog vol stond met kerstkaartjes toont weer leeg aan… Wat goed is, want straks is het kuisavond. Lege kasten zijn makkelijker af te stoffen dan een kast vol kaartjes.

We hebben wel iets nieuw om naar uit te kijken. De skivakantie… die komt alsmaar dichterbij. 7 maart is het zover.
Nu mijn verlof is goedgekeurd en het hele bedrag is overgeschreven, mag ik best beginnen aftellen.  Nog 45 dagen!

Zondag zijn we nog een keertje gaan “oefenen” in Snowword in Landgraaf. ’t Ging wel. Al vind ik sleepliften vermoeiend! Lang leven stoeltjesliften.

Wie er toevallig ook was, zal mij onbewust wel gezien hebben. Ik was het meisje met de knalroze skibroek, de paarse skijas regenjas en de roze muts. Het woord “paasei” zal je wel door het hoofd geschoten zijn. Ik was namelijk mijn (zwarte) skijas thuis vergeten. Ik kreeg van Bram z’n mama een fleece en een regenjas te leen. Werkte perfect.

En ik werd regelrecht terug gezogen naar mijn lagere school jaren. Ik zat in de turnkring alwaar ik rondliep met een turnbroek in datzelfde paars met… een knalroze maillot erover.

Vandaag leerde ik ook dat bepaalde skigebieden apps voorzien die je vertellen waar, hoelang, hoeveel km en tegen welke snelheid je hebt geskied.
Tof, tof! Ik hoop stiekem dat ze dat in Hinterglemm ook hebben 😀

 

 

In de cinema…

Dus, dus, dus… ik ben al helemaal into mijn smartphone. Vooral voor de apps.

Donderdag ging ik samen met 2 vriendinnetjes naar de ladies@themovies-avond in de cinema. Even een selfie van ons drieën nemen en op Instagram plaatsen.
In de zaal won ik ook nog een prijs waarvan ik natuurlijk ook een foto nam om op Instagram te plaatsen en op Facebook te delen. En oh ja, nu we toch op Facebook zitten nog even vermelden dat ik in Utopolis Mechelen naar de film The Book Thief aan het kijken ben… samen met M. en K.

Ja, ja, de BOIC zou geen moeite hebben om mijn whereabouts te kennen. Weten jullie meteen ook wat ik donderdagavond gedaan heb.

Het was trouwens een goede film. Ik zou er niet meteen 8 euro aan spenderen, maar huur hem binnenkort eens bij je thuis. Hou wel zakdoeken klaar.
Vanavond is het weer cinemanight. Twee dagen op rij, ja. Ik neem het ervan. Deze keer staat The Wolf Of Wall Street op het programma.

Ik ben wel van plan om in de toekomst iets minder aanwezig (spammerig) te zijn op sociale netwerken. Maar for now… het is nieuw! Nieuw moet optimaal getest worden!

Ondertussen heb ik ook al onnozele apps gedownload: die met quotes van De Smos van Safety First, een kat die alles nazegt, eentje waarbij je het geluid van een zweepslag te horen krijgt als je er een sla-beweging mee doet, een flashlight,…

Trots

Sinds zondag opnieuw de Belgische kampioen cyclocross… en ook nog steeds de heersende wereldkampioen.

En dat krijgt dan ook nog eens de eer om met mij op de foto te gaan 😉

Sven_Evy


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan