Archief voor januari, 2019

We zijn zo schoon als we lachen

Het was een woelige periode de afgelopen jaren. Bram en ik kochten een huis, geen vuiltje aan de lucht. Bram en ik verhuisden naar dat huis en de hele hemel zag plots pikzwart.

Alles is relatief natuurlijk. En er zijn zeker veel ergere dingen in de wereld. Maar ik kan je vertellen: er is geen 1000, maar 10000 kilo van mijn schouders gevallen eind december.

In september verkochten we huis nr. 1 aan een koppeltje dat er wel de nodige werken in wilde uitvoeren en van in begin wist waaraan en waaraf. In oktober kochten wij huis nr. 2 dat nog gebouwd moe(s)t worden. In december gaven we het koppeltje de sleutels en verhuisden wij tijdelijk naar de schoonouders.

“Een bouw geeft stress”, zeggen ze wel eens. En “oei, bij de schoonouders?”, krijg ik vaak te horen. Ik heb wel een beetje een euhm… gevoelig karaktertje (oké ja, ik ben nen bleiter), maar ik kan jullie verzekeren: ik heb nog geen stress of frustraties ondervonden. Ik heb het gevoel dat ik na huis nr. 1 de hele wereld aankan.

Een portie geluk

  1. Wij hebben geluk gehad dat we huis nr. 1 vlot verkocht hebben en dat de 3 jaar durende angst eigenlijk voor niets is geweest.
  2. Wij hebben – voorlopig, don’t jinx it – ook geluk met onze aannemer, al deden we ook de nodige research. De ruwbouw is helemaal netjes op tijd klaar geraakt. Ik heb er een goed oog in dat de rest ook redelijk nauwkeurig zal volgen.
  3. Wij hebben geluk dat we allebei wel koppige doorzettertjes zijn. Jawel, bleiters kunnen tegelijk ook bijters zijn. Bram en ik? Wij hadden gedurende die 3 jaar vaak kunnen opgeven. Maar dat deden we niet. Gelukkig.

Het leven heeft “ups and downs” en die downs worden na een tijdje zeker weer ups. Maar ik heb ook geleerd dat dat moeilijk te geloven is als je in zo’n downperiode zit. Zeker als die lang duurt.

Meer lachen

Anyway, nu alles weer helemaal goed gaat, heb ik besloten dat ik terug wat meer moet lachen.  Ik maakte net een trip down memory lane en ging hier door oude posts. Damn, ik was eigenlijk wel een beetje grappig. En ik had een zorgeloos leven. En ik deed zoveel! Ik moet dringend terug meer lachen :-)))))

Advertenties

Retourtje Berlijn

Wat als je een vriendin hebt die samen met haar lief in Berlijn woont? Dan ga je op bezoek, toch? Afgelopen weekend maakten we een kort citytripje naar de stad met de vele contrasten.

Het hoofddoel? Sanne (en Bram) nog eens terugzien. Eens kijken waar ze wonen én natuurlijk een meet & greet met hun hondje Jeffie. En dus stapten we lekker cheap op een vliegtuig van Ryanair, logeerden we in een hostel en deden we een Free Walking Tour met een gids.

The flight

Ryanair: tja, ik ga niet klagen. De vertraging liep hoger op dan de eigenlijke vlucht, maar we wisten waar we aan begonnen. En voor de prijs die we betaalden … Trouwens ik ben van mening dat een reis (of tripje) begint vanaf het moment dat je met je bagage in de auto stapt. Of dat nu richting hotel is of richting station of luchthaven: de reis – en het bijkletsen – was al begonnen.

The stay

We verbleven in One80° vlakbij Alexander Platz. Lees: daar waar de fernsehturm staat. Google it. Je herkent die bol zeker. I-de-aal gelegen dus. Ik geef niet graag veel centen aan een hotel als ik op citytrip ga. Je slaapt daar en neemt eventueel ontbijt, maar voor de rest ben je heel de dag en avond “op trot”. Maar ondertussen zijn mijn vriendinnen en ik al 30+ en verdienen we wel een beetje comfort, no? The cheapass in mij boekte dus een hostel, maar koos wel voor een 4-persoonskamer met privé badkamer.

Berlijn

The sightseeing

We besloten om niet veel te plannen op voorhand en de stad op ons af te laten komen. Geen stress, lekker chill. Alleen is er een inniminniklein probleempje… ik ben eigenlijk toch een beetje een planner. Gewoon een klein mini-schemaatje met wat we toch wel écht zouden moeten zien en in welke volgorde we dat dan best gaan bekijken. Kwestie van de S-bahnstops in de juiste volgorde aan te doen. Time-management, babies.

Deze trip was “no stress, lekker chill” en dus maakten we geen mini-schemaatjes. Al kon ik het toch niet laten om een Free Walking Tour te reserveren. 3 uurtjes die dus wel op voorhand ingepland waren. Ik ben blij dat ik het deed. En ik denk de vriendinnen ook. De fooi na de tour was dan ook dubbel en dik verdiend. Ik had trouwens ook een infoboekje over Berlijn bij – guilty, ik kon het niet laten.

De gids was grappig, interessant en vooral heel veelzijdig. Elk verhaal heeft twee kanten. Dat mag je zeker niet vergeten in een stad als Berlijn. We zagen de Brandenburger Tor, het hotel waar Michael Jackson zijn baby uit het raam hield, het Holocaustmonument, we stonden boven Hitler’s bunker – a.k.a de plaats waar hij trouwde en zelfmoord pleegde -, op de Gendarmen Markt, we zagen waar o.a. Einstein en de gebroeders Grimm studeerden, we luisterden naar verhalen over de Berlijnse muur, we “zoefden voorbij Checkpoint Charlie – dat tijdens de Koude Oorlog trouwens daar niet stond – en stonden op de plaats waar duizenden manuscripten en boeken verbrand zijn door de Nazi’s.

Sanne’s tip

Ook Sanne zelf nam ons mee naar leuke plekjes. De kleurrijke schilderijen op de Berlijnse muur in East Side Park. And if you ever have the time, ga eens kijken bij RAW-gelände. Maar misschien beter in de zomer. De Duitsers maakten van een oud industrieterrein een kleurrijke plaats met terrasjes, vlooienmarkten, een klimmuur, een skatepark, discotheken en leuke eetkraampjes,… voor ieder wat wils dus.

ps.: ik drink nooit veel bier, maar in Berlijn smaakten die pintjes wel. In tegenstelling tot hun curryworsten.