Archive for the 'Uncategorized' Category

Guess who’s back?

Na een afwezigheid van… wait for it… bijna 2 jaar! –Say what? -… kriebelt het weer om wat te bloggen.

Maar voor we aan het echte interessante werk beginnen, moet ik misschien eerst even kort aftikken wat er veranderd is in die 2 jaar?

  • We hebben een katje gekregen. Ondertussen ook al bijna 2 jaar oud. Haar naam? Pikachu. Love her  ❤
  • We zijn naar Putte verhuisd in het huis dat we bijna 2 jaar geleden kochten. Wel pas december 2015 verhuisd.
  • Er zijn heel wat problemen met dat huis, waar ik ongetwijfeld nog wel over ga bloggen. Coming up: 8/4 komt de juridische expert langs… To be continued.
  • Ik ben van job veranderd. Net op tijd want mijn vorige job ging failliet. Je kan me nu terugvinden op de marketingdienst van Sporta.
  • En last but not least: Bram vroeg me vorig jaar op skireis ten huwelijk. Ik zei “ja” natuurlijk. Binnenkort is het al de grote dag: 20/05/2016 *woopwoop*

Are you all ready voor de nieuwe – ahum – avonturen van Evita? 🙂

The Hobbit II – part I

The Hobbit II, de film die we gisterenavond niet gezien hebben, ondanks dat dat toch op het programma stond.

Omdat het bijna Kerstmis is en de feesten voor de deur staan Gewoon, omdat het kan, wilden we onszelf trakteren op een VIP-avondje in de cinema. Met een glaasje bubbels erbij. De ticketjes werden netjes online geboekt zodat we zeker een plaatsje zouden hebben.

Iedereen kwam mooi op tijd aan in de cinema, de nodige popcorn werd gekocht en we begaven ons naar de VIP-lounge, alwaar er een glaasje cava op ons stond te wachten… dachten we. Mevrouw de bartender wees ons erop dat er 24/12 op onze ticketjes stond en dat we dus een dagje te vroeg waren.

Say what? Euhm… er zijn misschien mensen die op kerstavond naar de cinema gaan, maar wij zijn daar niet bij. Lorre, die de ticketjes boekte was er van overtuigd dat hij 23/12 had ingevuld. Beetje discussie volgde. Beetje maar, hoor.

En toen werden we naar de verantwoordelijke aan het onthaal doorverwezen. Die helemaal niet uit de lucht kwam gevallen.
Het was blijkbaar niet de eerste keer dat zoiets gebeurde. In de software van Utopolis zit een foutje. Als de voorstelling die je online kiest, volzet is, wordt je automatisch bij de volgende voorstelling gezet. Een melding daarover krijg je niet. Het gaat opgelost worden, maar de technicus die daarvoor zorgt heeft vakantie.

Lastig, ook voor hen. Want eerlijk: wij hebben alle 7 al andere plannen op kerstavond, dus vriendelijk zijn en gewoon vandaag gaan, kwam niet bij ons op. Vriendelijk bleven we wel. Meneer de verantwoordelijke begreep het probleem én begreep dat het ook wel aan hen lag.

Anyway, nu gaan wij volgende week maandag naar onze VIP-voorstelling van The Hobbit II kijken… én kregen wij er een gratis cinematicketje voor een film naar keuze bovenop.  Ik ben daar niet rouwig om.

Haarschuivertjes 2.0

U kent ongetwijfeld het bekende haarschuivertje? Ik ook.
Ik moet nu eerlijk bekennen dat ik zoiets niet gemakkelijk in mijn haar steek. Behalve als mijn froefroe te lang is – zoals nu.

Onlangs las ik ‘ergens’ dat veel meisjes/vrouwen die schuivertjes omgekeerd in hun haar doen. Met de platte kant tegen het hoofd en de geribbelde kant naar boven. So did I.

Eigenlijk zijn de schuivertjes ontworpen om de geribbelde kant tegen het hoofd te schuiven. Op die manier glijden de schuivertjes niet zo makkelijk uit uw haar. Logisch eigenlijk.

Alhoewel? Op het artikel dat ik las gaf iemand de commentaar dat ze zelf haarstyliste was en zij 100% zeker was dat de platte kant tegen het hoofd moet. En als u schuivertjes koopt met een ornamentje erop, zijn ze zo ontworpen dat u ook de platte kant tegen het hoofd moet schuiven…

Wat er ook van mag aan zijn, ik heb nu al een paar dagen het schuivertje met de geribbelde kant tegen mijn hoofd aan steken en het is nog geen enkele keer weggegleden. Dit is voortaan my way to do it.

Mini-enquête. Who wants…

As you know, or you don’t, werk ik momenteel als webmaster voor Libelle-lekker.be.Heel tof! Ga maar eens een kijkje nemen. Maar niet alleen het werk en de site zijn tof. Ik heb ook een heel toffe stagiaire.

Het is voor deze stagiaire – Suzan is de naam – dat ik dit postje even schrijf. In het kader van haar eindwerk moet ze namelijk een enquête doen. Het gaat een beetje over de Libelle-Lekker website, een beetje over recepten en koken in het algemeen… De enquête is echt verrassend snel voorbij (niet meer dan 5 minuten, I promise you)….

Zouden jullie ze willen invullen? Ze mag wel enkel ingevuld worden door Belgen. Ik zeg het er maar even bij omdat Suzan zelf Nederlandse is 🙂

Je vindt ze hier! Klikkie klikkie. Dankjewel!

Kerstboom numero uno

Jawel, onze allereerste gezamelijke kerstboom staat!!! Al sinds zaterdag, maar ik ben tegenwoordig een luie doos dus blog ik er pas enkele dagen later over.

We waren al eens ooit, lang lang geleden, naar de kerstbomen en -versiering bij Van Gastel gaan kijken. Helemaal in extase kwam Bram ook al in de sfeer… maar een kerstboom van ocharme 1m50 voor 135€ vond ik er toch wat over. Uitstel is geen afstel, me dunkt.

Tegenwoordig hangt er overal in de straten kerstversiering, en dus wou ik dat ook… in mijne living! Niet over de top maar toch een standaard kerstboompje met wat bolletjes erin.

Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag trokken Bram en ik naar Happyland. Keuze te over aan bomen, lichtjes, bollen, pieken, slingers, kaarsenhoudertjes, lichtgevende hertjes,… Dus euhm… we waren daar niet op 1,2,3 buiten.

Over de boom waren we het eens (nog geen 40€ btw, ha!). Over de lichtjes not so much, maar hey, ik heb mijn goesting gekregen (geeft toe: warmwitte lichtjes zijn toch veel gezelliger dan coole blauwe gedrochten, nee?). En dan moesten we de kerstballen kiezen. Ons winkelkar was helemaal ingeladen met blauwe, zilvere en gouden exemplaren…

Lang verhaal kort: we zijn uiteindelijk naar huis gekomen met gouden, bronzen, oranjeroosachtige dingen! Maar wat een resultaat he?!

Ow, en dat pakje? Dat is voor mij. Van Bram. En ik heb geen idee wat er in zit. That is killing me! Het weegt wel zeer weinig… veel te weinig voor zo’n groot pak. Ik heb een licht vermoeden dat er in dat grote pak een kleiner pakje zit.

Evita deed van belleketrek

Wij hadden een drink op het werk tijdens ons laatste werkuur. Ter gelegenheid van een verjaardag. Koekjes, chips en cava waren natuurlijk volop aanwezig. En die cava, mja, die ging wel redelijk goed binnen. Ik denk dat ik 3 glaasjes – technisch gezien 2,5 – op had. En ik was met de fiets, dus hey.

Alleen… ik begon dat wel  een klein beetje te voelen. Niet dat ik zat was, maar het werd wat ‘loecht’ in mijn hoofd. Tijd om naar huis te gaan dus! Fiets op en op automatische piloot naar huis. Thuis gekomen zet ik mijn fiets weg in de kelder en steek alvast mijn sleutels in mijn sjakos. Bram was immers al thuis en dan laat hij meestal onze bovendeur los.

Ik duw de klink van de deur naar beneden maar ze zit op slot (thank god, als je het verhaal verder leest!). In een impuls – en omdat ik geen zin had om mijn sleutels terug te zoeken in mijn overvolle sjakos, duw ik op de bel. Terwijl ik sta te wachten tot Bram opendoet, kijk ik even naar de grond… Ligt daar toch een mat zeker. Wij hebben geen mat voor onze voordeur.

Ik besef dat ik een verdiep te laag heb aangebeld!!! Paniekerige oplossing: snel, snel, naar boven spurten en gelukkig! Onze voordeur was inderdaad wel los. Bram stond in de keuken te koken, en ik: spurtje naar Bram. “Wat is er?” “Hehe -giechel, giechel, ik heb iets gedaan” “uh?” “Ja, iets stom” – insert hele verhaal- “Ma gij zijt toch een kieke he!”

Dus… sorry buren, het was per ongeluk

Meisje-meisje

Ik ben nooit een echt meisje-meisje geweest.

Ik droeg geen jurkjes of rokjes, ik speelde amper met de Barbie’s, roze was niet mijn lievelingskleur,..  Ik kende wel alle voetballers van AC Milan bij naam sinds mijn 12de.

Niet dat ik een jongen wou zijn, maar ik was geen meisje-meisje. Nog steeds niet. Al beschouw ik mezelf sinds mijn 18de als een wannabe meisje-meisje. Ik draag nu wel kleedjes en rokjes, ik lak nu wel af en toe mijn nagels en een roze gsm is nu eenmaal wel übercool. I ben nu dus gewoon… een meisje. Hip hoi.

Maar een echt meisje-meisje ben ik nog steeds niet. Dat werd gisteren wel duidelijk. Via stagiaire Katia, die een beautyblog heeft, kreeg ik een pakketje met professionele haarproducten van Matrix in de brievenbus. Enorm leuk! Toevallig moest ik gisteren mijn haar wassen. Well, niet geheel toevallig, mijn haar wordt nu eenmaal af en toe wel eens vettig.

In het pakketje van Katia zat een hydraterende shampoo, daarvan wist ik nog wat ik ermee moest aanvangen. Maar dan was er ook nog een potje met een crème om een maskertje mee te zetten. Op je haar dus, niet op je gezicht. Want ja hoor, dat bestaat ook. Dát weet ik.

Geen idee of je dat potje moet gebruiken voor het wassen , tijdens, op droog haar, op nat haar, of dat moest intrekken, of, of, of…

Thank god voor gebruiksaanwijzingen. FYI, het moet op nat haar nadat je de hydraterende shampoo er hebt uitgewassen en je moet het 3 à 5 minuten laten intrekken en dan weer uitspoelen.

Anyway, I did it, de klus is geklaard. Mijn haar lijkt gezond (maar dat was het daarvoor naar mijn eigen bescheiden mening ook al), lekker zacht en – het kan een gedacht zijn – maar ook stijler.


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan