Posts Tagged 'cinema'

Valentino, Valentino

Valentijn… ook wij ontsnapten er niet aan. Bewust uiteraard.

Welk verliefd(e) vrouw/meisje wil er nu niet iets leuks doen met Valentijn? Of… iets krijgen? Eerlijk, we willen het hele jaar door wel iets leuks doen of verrast worden met een kleine attentie. Maar Valentijn is er gewoon het perfecte excuus voor.

Wij deden echter niets speciaals. We deden wel iets, maar geen zorgen: niemand zal er erg jaloers van worden.

Dit was onze vrijdag:

  • Bram gaat ’s morgens werken.
  • Ik zet na zijn vertrek een stuk chocolade met de tekst “ik hou van chocolade, maar nog meer van jou” aan z’n wastafel in de badkamer. Hij wast zich na zijn werkdag.
  • Ik telefooneer ’s middags nog naar een restaurant of we nog kunnen reserveren voor ’s avonds. Het lukt. We mogen zelfs onze Bongo-bon gebruiken.
  • Ik kom thuis van mijn werk, Bram ligt op de zetel te slapen. Ongewassen.
  • Een uur voor we in het restaurant moeten gaat Bram zich wassen. Geen reactie.
  • Ik reageer gepikeerd. Of hij niets opgemerkt heeft in de badkamer. Niet dus.
  • Een kwartier later gaat hij toch nog eens kijken en vindt de chocolade. “Een goed dessert voor straks”.
  • We gaan naar het restaurant en bestellen een voor- en hoofdgerecht.
  • Het duurt heel lang, maar we hebben onze wijn en onze gesprekken.
  • Uiteindelijk worden we bediend… met het hoofdgerecht. Dat we terugsturen wegens nog geen voorgerecht gehad.
  • Nog wat langer wachten. Uiteindelijk komt alles goed en verlaten we vol het restaurant.
  • We rijden richting cinema nadat ik Bram tijdens het eten voorgesteld had “Marina” te gaan kijken.
  • Ze spelen “Marina” niet. Dan maar “12 years a slave“.
  • We kijken, drinken wat van onze frisdrank, maar dat stuk chocolade blijft onaangeroerd. Te vol van ons Bongo-menu!
  • We rijden richting appartement en kruipen in ons bed

De avond is  niet helemaal perfect en volgens plan verlopen, maar geloof mij: het was een gezellige avond.

The Hobbit II – part I

The Hobbit II, de film die we gisterenavond niet gezien hebben, ondanks dat dat toch op het programma stond.

Omdat het bijna Kerstmis is en de feesten voor de deur staan Gewoon, omdat het kan, wilden we onszelf trakteren op een VIP-avondje in de cinema. Met een glaasje bubbels erbij. De ticketjes werden netjes online geboekt zodat we zeker een plaatsje zouden hebben.

Iedereen kwam mooi op tijd aan in de cinema, de nodige popcorn werd gekocht en we begaven ons naar de VIP-lounge, alwaar er een glaasje cava op ons stond te wachten… dachten we. Mevrouw de bartender wees ons erop dat er 24/12 op onze ticketjes stond en dat we dus een dagje te vroeg waren.

Say what? Euhm… er zijn misschien mensen die op kerstavond naar de cinema gaan, maar wij zijn daar niet bij. Lorre, die de ticketjes boekte was er van overtuigd dat hij 23/12 had ingevuld. Beetje discussie volgde. Beetje maar, hoor.

En toen werden we naar de verantwoordelijke aan het onthaal doorverwezen. Die helemaal niet uit de lucht kwam gevallen.
Het was blijkbaar niet de eerste keer dat zoiets gebeurde. In de software van Utopolis zit een foutje. Als de voorstelling die je online kiest, volzet is, wordt je automatisch bij de volgende voorstelling gezet. Een melding daarover krijg je niet. Het gaat opgelost worden, maar de technicus die daarvoor zorgt heeft vakantie.

Lastig, ook voor hen. Want eerlijk: wij hebben alle 7 al andere plannen op kerstavond, dus vriendelijk zijn en gewoon vandaag gaan, kwam niet bij ons op. Vriendelijk bleven we wel. Meneer de verantwoordelijke begreep het probleem én begreep dat het ook wel aan hen lag.

Anyway, nu gaan wij volgende week maandag naar onze VIP-voorstelling van The Hobbit II kijken… én kregen wij er een gratis cinematicketje voor een film naar keuze bovenop.  Ik ben daar niet rouwig om.

Dream on, honey*

* lees ‘honey’ als ‘Leonardo Dicaprio’. … Urgh, nee, toch niet. He ain’t like Jack anymore 😉

Ik ging de film zien die ik eigenlijk niet wou zien. Of toch niet perse. Maar hey, je kent dat: groepsdruk, tickets die maar 5 euro kosten op maandag, so on and so on.

In zo’n een ongeveer volledig uitverkochte zaal zaten we op de eerste rij, maar no way kregen we er nekpijn van. Er was geen tijd om te denken aan nekpijn, want euhm… bij een film als Inception moet je er wel met je gedachten bij blijven. Al kon ik na een korte pipi-break (every time!) nog wel volgen. Maybe I’m a genius? 😉

Anyway, dromen in dromen… in dromen, gedachten stelen, ideeën inplanten in iemands gedachten,.. Bij nader inzien een goede film. Hij deed mij een beetje denken aan de Ocean’s films (waar ik toch een beetje fan van ben). Plannen bedenken, ze tot in de details voorbereiden en dan ervoor gaan, onverwachte dingen tegen komen,… Yes, I like!

Ik zal verder niets verklappen over Inception. Je moet hem maar gaan zien.
Maar over dat einde zullen we het toch nog eens moeten hebben. De film eindigt namelijk open. Zit – euhm, ik weet zijn filmnaam niet – Leonardo nog in een droom of is het realiteit?  Persoonlijk denk ik het eerste…

Dossier K

Ten eerste: dit kon niet anders dan een goede film zijn. Hoe lang is hij nu al in de zalen? Een tweetal weken? Als het niet langer is? Gisteren, op een maandagavond nota bene, wilden we hier naar gaan kijken. We waren wat laat omdat het file was (–> jumping in de Nekkerhallen). Toch kwamen we maar 5 minuten te laat aan in de cinema. De ingang staat – ondanks dat we te laat waren – vol mensen met op  het scherm naast Dossier K nog 2 plaatsen. “Fuck, we zijn met drie!”, gevolgd door een “Never mind, nu is het volzet”. Jawel, de zaal zat “stampesvol!”  We wilden echt wel die film zien, dus zijn we om 22uur teruggekeerd… wel op tijd!

En dus genoten we van Dossier K. Ondanks dat het al jaren geleden is dat ik de zaak Alzeihmer zag, en er mij eigenlijk niet heel veel meer van herinner, vond ik het een goede film (massa’s beter dan Helaasheid Der Dingen, die ik ook onlangs zag). Hij ging goed vooruit, zat vol actie (gelukkig maar voor een misdaadthriller), was hier en daar een tikkeltje voorspelbaar maar dat stoorde me niet. Mijn punten? 7,75/10.

Koen De Bouw: nog steeds “woow, die kan mij wel krijgen voor een nachtje.”
Werner De Smet: grappige rol.
Meneer die Nazim speelde: kan mij krijgen voor meer dan één nacht.

“Mag ik uw paspoortje zien?”

Ik ben 23 jaar. Dat is maar liefst 7 jaar ouder dan 16.

En toch… toch werd mij gisteren om mijn paspoort gevraagd toen ik in de cinema Final Destination 4 wou gaan zien. Die film is namelijk enkel te bekijken door 16+’ers.

Moest dat broekventje dat duidelijk jonger was dan ik nu iedereen om een paspoort gevraagd hebben, oké. Maar mijn vrienden stonden eerder in de rij en mochten zonder paspoortcontrole een ticket kopen.

Ik zie er echt geen 7 jaar jonger uit, integendeel: ik word meestal ouder geschat.

Pfuh!

Overigens: Final Destination 4 was niet slecht, maar ook niet “wow”. Van hetzelfde stramien als de vorige Final Destination. Op het einde was er nog wel een kleine twist die ik niet verwachtte… maar daar ga ik uiteraard niets over verklappen.

Bespaar 7,5 euro

Het kan mij niet schelen dat de film genomineerd is voor 13 Oscars. Hij was slecht. Punt. Of maak er maar gewoon saai van. Hij was saai. Ik ben in slaap gevallen… letterlijk. En dat het de laatavondfilm was heeft daar niets mee te maken.

The Curious Case of Benjamin Button is saai. De film gaat amper vooruit. Dat Benjamin als oud ventje geboren wordt weet iedereen ondertussen. En dat hij verliefd wordt, als oud ventje, op een jong meisje, ze elkaar weer ontmoeten en opnieuw verliefd worden is ook geen geheim meer.

Ik zou wel nog meer over de film willen vertellen. De vraag is: “wat valt er nog te vertellen?” Niets. My point. Hij is langdradig, en dan duurt hij nog 3 uur ook.  Moet je weten dat die film gebaseerd is op een KORTverhaal.

Kortom: doe jezelf een plezier en verspil geen 7,5 euro aan die film.

Seven pounds

Volgens mij zegt Will Smith in het begin van de film ‘kamer 8’, en op het einde van de film ‘kamer 2’… maar ik kan fout zijn.

Het zou een opvallende fout zijn van de makers. Plus dat ik mij laten vertellen heb dat ze een mannetje aannemen om op zo’n dingen te letten. Dat is zijn enige taak…. Dus ik zal mij wel vergissen.

Maar toch: als er nog iemand naar Seven pounds gaat kijken: let er op… en laat het mij weten!

Ps: ik vond het verhaal van de film wel goed, al zaten er vrij veel langdradige stukken in en heb je snel door wat er ongeveer gaat gebeuren.


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan