Posts Tagged 'huwelijk'

Evita gaat speechen

Aan allen die gekomen zijn: “proficiat!”
Aan allen die niet gekomen zijn: “ook proficiat!”

Die tijd is ondertussen gepasseerd, zekers? Nu ja, dan ga ik iets anders moeten bedenken om mijn speech te starten.

Jawel, ik ga voor de eerste keer in mijn leven een echte speech geven. Ik heb namelijk de eer gekregen om getuige te zijn van een toekomstig bruidje.

Toen Evi en Geert, Bram en mij zaterdag vroegen als getuigen op hun huwelijk, begon ik al zenuwachtig te worden. Niet dat ik niet vereerd ben, in tegendeel.

We gingen zaterdag naar Het Bruidsparadijs waar dé trouwjurk al meteen gekozen én gekocht werd. Als ik niet zo sterk was, ik had gehuild. Het is echt een prachtig kleed, waar ik voor de rest niets over mag verklappen. Alle jurken die Evi paste waren trouwens erg mooi. Ze stonden haar geweldig.

De bruid bijstaan op de grote dag, wordt ook geen probleem. Als het om andere mensen gaat, ben ik de kalmte zelf. Ik zal wel eens op het “www” opzoeken wat een getuige zeker bij de hand moet hebben. Naald en draad voor als er toch een stapje naar achter gezet wordt in dat kleed? Een instant hotline met meneer pastoor?

Een handtekening zetten ter goedkeuring van het huwelijk en vies de kerk inkijken bij de woorden “wie bezwaar heeft tegen dit huwelijk” zijn mij op het lijf geschreven. Met die rimpel van mij kan ik vies kijken als de beste. En hey, ik ben een professionele copywriter. Mijn eigen handtekening lukt wel.

Een vrijgezellenfeestje/activiteit organiseren. Well… It wouldn’t be my first. Na wat overleg komt dat allemaal wel in kannen en kruiken. Of het op het eind van de avond gebarsten kruiken gaan worden? Ik sta niet in voor de gevolgen, laten we het zo zeggen 😉

Maar die speech spookte al meteen door m’n hoofd. Ik voel mij niet op mijn gemak wanneer ik centraal sta tussen een grote groep mensen. En als ik ze moet toespreken dan is het hek helemaal van de dam. Flashbacks naar spreekbeurten op school doen er geen goed aan. Knalrode kop, bibberende stem, stiller en stiller gaan praten,… nachtmerries!

Maar ik ga sterk zijn en de taak op mij nemen. Ik ga alles goed voorbereiden en oefenen. En als het dan toch allemaal op aboe-geroep onthaald wordt… dan hoop ik dat er veel alcohol zal zijn 😉

Ach, ik heb nog tot in september om een grappige, ontroerende, eerlijke speech te bedenken. Tijd genoeg.

Trouwen met Jezus

Zaterdag trouwde er een meisje dat, samen met nog vele anderen natuurlijk, mijn studententijd geweldig maakte. En ze is niet de eerste in mijn vrienden/familiekring die trouwde de laatste tijd en zal trouwen in de komende tijd.
Dat zet me toch telkens weer aan het denken.

Ik ben niet zo’n meisje dat sinds haar tienerjaren haar huwelijk tot in de puntjes al heeft uitgestippeld. “Of de toekomstige het er nu mee eens is of niet: het moet en zal zo zijn als in mijn scratchbook!!” Nee, zo zijn we niet.

In de loop der jaren is mijn idee over het huwelijk zelfs al een paar keer veranderd. Enfin, niet dat over het huwelijk, maar dat over het vieren van het huwelijk.

  • Optie 1: we doen het lekker in het geheim in Las Vegas.
  • Optie 2: ik hoef niet persé te trouwen. Een huis kopen en kindjes krijgen is ook een teken van trouw.
  • Optie 3: we trouwen met alles erop en eraan. Gemeentehuis, kerk, prachtige foto’s, receptie, avondfeest, speeches,…
  • Optie 4: we trouwen snel voor de gemeente en geven ’s avonds een fuif. Waar mensen hun eigen drank moeten betalen. Trouwen? Da’s duur zenne.

Tegen dat het zo ver is zal het nog wel een paar keer veranderen.

Van drie dingen ben ik echter zeker: ik zal in het wit gekleed gaan en ik wil ook graag mooie foto’s.
Het derde punt is er dit weekend bijgekomen.

’s morgens ging ik naar de huwelijksmis van het gelukkige paar. Ik vond het heel mooi, ontroerend, eerlijk én grappig. Want de pastoor was eigenlijk echt wel een goeike, imo. Een live-bandje maakte het geheel compleet.

Maar aan sommige dingen heb ik mij geërgerd. Dingen die nu eenmaal horen bij een kerkelijke plechtigheid. Je komt er niet onderuit dat er wel eens over Jezus gesproken wordt.
Maar ik wil niet dat als ik ooit trouw, op mijn dag, de pastoor na het geven van de ring en de kus zegt: “Nu zijn jullie met drie in dit huwelijk. Jij, bruid, jij bruidegom en Jezus, die zorgt dat jullie op het juiste pad blijven.” Que? Wij gaan met twee in het huwelijk zijn. Of de pastoor die meent dat Jezus zichzelf niet te goed voelt om te verschijnen in iets simpel als brood (een hostie dus). Bleh, bleh, bleh.

Een viering zoals die van het happy koppel zaterdag: ja.
Dat geleuter over Jezus erbij: nee.

Soit, dat weet ik dus al en de rest? Daar heb ik nog alle tijd van de wereld voor om over na te denken.
Misschien trouw ik wel nooit. Wie zal het zeggen? – En don’t answer that question with “Jezus” 😉

Trouwfeesten en reizen. That’s life!

20 september. Een doodgewone dag, die toch een beetje speciaal is vanaf heden.
Vandaag trad mijn beste vriendin in het huwelijksbootje met haar amour pour toujours. Ze woonden al vier jaar samen maar nu is hun liefde officieel.

De huwelijksmis vond deze morgen plaats. De plechtigheid was echt mooi. Pakkend. Heel persoonlijk. Zo wil ik het ook… ooit. Haar kleed (dat is nu eenmaal iets waar iedereen het over heeft op een huwelijk) was ook heel mooi. Het stond haar geweldig goed. Ik ben het mee gaan uitkiezen een paar maanden geleden, maar nu was het gewoon “wow”. Het plaatje klopte!

Straks gaan we nog ten volle genieten van het avondfeest. De bruid en bruidegom trekken morgen vroeg naar Senegal op huwelijksreis.
En ik? Ik hou het bij zon, zee en strand.  Morgen vertrek ik voor een weekje naar Le Lavandou. Een gratis verblijf, including zwembad, met fijne vrienden… Dat zou toch niemand aan zijn neus voorbij laten gaan?


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan