Posts Tagged 'post'

Postcrossing

Toen ik een stukje schreef over postkaartjes en pennenvriendinnen, had Eva het in de reacties over Postcrossing.com. Het idee sprak me onmiddellijk aan… en toen ik op de website zelf ging kijken… Wel, ik heb me direct geregistreerd!

Postcrossing.com is een online systeem waarop mensen die graag kaartjes krijgen van en kaartjes sturen naar andere mensen zich registreren. Het systeem bestaat uit mensen van over heel de wereld! Pretty cool.

Mijn eerste kaartje is ondertussen verzonden. Naar een mevrouw in Duitsland. Ze had een kleine intro over zichzelf geschreven wat wel leuk is… dan weet je een beetje naar wie je schrijft. Wat ik minder vond aan deze dame is dat ze ook vermelde wat ze niet graag in haar brievenbus krijgt. Enveloppen bijvoorbeeld. Ze wil haar adres liever op het kaartje zelf. Ik heb dat aan mijn laars gelapt. Nah. Voor de rest heb ik wel haar vragen min-of-meer beantwoord. Zo wil ze graag weten wat er gelukt brengt in het leven van de Belgen. Ik heb dat even op mezelf toegepast omdat ik denk (?) dat er niets typisch is dat in België geluk brengt.

Soit, ik hoop dat het snel aankomt.
Wanneer de mevrouw uit Duitsland het kaartje ontvangt moet ze het postcard ID registreren op de website en krijg ik een bevestiging. Daarboven kan je ook nog zien hoeveel kilometers het kaartje gereisd heeft. Hoe meer kaartjes ik stuur, hoe meer kilometers ik zal zien verschijnen op mijn profiel. Ik vind dat allemaal heel tof, eigenlijk feitelijk.

En natuurlijk kunnen andere mensen mij nu ook kaartjes sturen. Can’t wait tot ik mijn eigen kaartje ontvang!

Omdat dit waarschijnlijk mijn laatste post van 2013 zal zijn, wens ik jullie bij deze prettige feesten, een mooi begin van 2014 en dat het hele jaar (nog?) beter mag zijn dan 2013!

Tot in 2014!

Advertenties

Post! Hoera!

Toen ik gisteren weer 5 (5! hoera) kerstkaartjes uit de brievenbus haalde en naar boven de trap oprende, realiseerde ik mij dat ik best wel graag post krijg. Echte post. Geen reclame of rekeningen. Verhalen, wensen, verslagen en dromen, dàt wil ik lezen!

Vroeger had ik een pennenvriendin. Toen ik nog in de lagere school zat. Het was de dochter van een collega van ons ma. Ze zat op internaat.

Ik maakte echt mijn werk van die brieven.
Ik had verschillende soorten briefpapier. Ik herinner mij briefpapier van honden, van paarden, van Alladin,… Allemaal zonder lijntjes.
Ik moest van ons ma die brief altijd eerst in ’t klad schrijven. Zij las die dan na op schrijffouten. Daarna mocht ik in potlood op het echte briefpapier fijnte lijntjes trekken. En dan was het enkel nog de verbeterde kladbrief overschrijven op het mooie briefpapier. Nadien de enveloppe nog schrijven – eveneens op potloodlijntjes.
En gommen maar!

Nu nog… als er vrienden of familieleden op kamp gaan, dan schrijf ik steevast een briefje. Op cursuspapier… dat heeft al lijntjes. Ik versier die brief dan met mijn fluostift. Haaaa, the kitsch 😀

Eigenlijk is het hebben van een pennenvriend(in) wel een beetje zoals het bijhouden van een blog.
Alleen hoef ik geen briefpapier te kopen, geen lijntjes te trekken, geen postzegels te kopen,… en belanden de posts die ik lees niet in mijn brievenbus en moet ik geen enveloppen openmaken.