Posts Tagged 'skien'

*** here we come!

*** zijnde verscheidene plaatsen want ik heb niet één, geen twee, zelfs geen drie reisplannen… Ik heb er maar liefst vier!

De zomerreis met de vriendinnekes gaat naar Portugal. Maar dat wisten jullie al. Portugal zal ‘moi’ over de vloer krijgen in september, nog ietsje daarvoor is het aan… tumtidumtidum… Venetië!

Uhu, ik heb weer een portie Italië nodig (het is echt sterker dan mezelf) en aangezien ik in augustus een week vakantie heb, is het praktisch niet te bedenken dat ik niet naar Italië ga.
Deze keer wordt het dus Venetië met Joke en Kelly. Een citytripje van vier dagen. Never been in Venice, so… Ik ben benieuwd. Maar het kan niet anders dan geweldig leuk worden, toch? Fototoestel in de aanslag, here we come!

En wanneer ik terugkom van Venetië is het campingtime in Blankenberge! Yes, diezelfde week nog. The weather better be good 😀 Twee dagen Blankenberge: net genoeg om in de zee te zwemmen, op het strand te chillen, te minigolven, in de zitzakken cocktails te drinken, naar de Ibiza te gaan en te gaan eten bij Friture de la Minute off course!

Voor de vierde en laatste bestemming zal ik nog wat geduld moeten hebben. Pas in maart 2010 2011 zal u mij kunnen terugvinden op de latten in… *bouwt de spanning op*… Sankt Anton! Oh yeah. Gisteren is het officieel bevestigd, heb ik er een presentatie van maar liefst één kwartier over gezien, heb ik ook (bijna) iedereen teruggezien van de winterreis dit jaar,… en damn, ik wou dat het al terug maart was! Verdamt 😉

Advertenties

Skireizen zijn coooooool!

Ik ben terug van weggeweest. En ik wou dat het al volgend jaar was… zodat ik opnieuw kan gaaaaaan!

Dus… kleine samenvatting gevraagd? Here we go.

  • Een busrit van om en bij de 15 uur. Vooral geslapen. Kelly bij het net wakker worden om een niet duidelijke reden “Kevin” genoemd.
  • Een lekker douchke, verkenning van het dorpje en skiën + botten gaan halen (die 40 euro meer kostten dan verwacht).
  • Een Spar gevonden waar ze de Oostenrijkse KOOK niet hadden! (Later, in een andere Spar gaan kijken en ook ‘njet)’
  • Een eerste skidag zonder vallen… tot Gunter mij omverduwde en Koen mij kon ‘sneeuwdouchen’. (Filmpje)
  • Een eerste skidag met een rode piste. Eerste obstakel: een zo goed als verticale muur (oke, lichtelijk overdreven, maar toch) – lichtjes gevallen. Tweede obstakel: de ‘Evy-bocht’: zwààr gevallen! Gevlogen eigenlijk. Pijnlijke duim, elleboog en superstijve nek! En een schrik opgedaan.
  • Volgende dag dus enkel blauw pour moi. Met als motto: whatever you do, go blue!
  • Derde dag was het zelfvetrouwen terug en kon ik weer rood aan (af en toe).
  • Verder een wereldbekerpiste gedaan (zonder vallen!) én een piste die eigenlijk was afgesloten en dus eigenlijk neerkwam op grasskiën (veel gevallen).
  • Een kindje van de skischool naar bovengebracht met de stoeltjeslift. Joke deed hetzelfde met het Noorse kind, Poembak, maar bracht het er iets minder veilig vanaf. Het kind sprong dan maar vanaf 3 meter hoogte uit de lift. Gelukkig geen gewonden.
  • De familie Helleboog liegt! Blauw en rood is niet hetzelfde! Vandaar: als er iets is dat loog, dan is het een Helleboog.
  • De buschauffeur komt uit Brasschaat en spreekt dus Frans, en geen Duits.
  • Oostenrijkers vieren carnaval heel hard! En wij – in navolging – dus ook. Ik was een boef… maar vooral noemenswaardig: Koen was een Arabische danseres! 😀
  • Oostenrijkers dansen zoals de theekopjes in Disneyland (demonstraties op request).
  • Rodelen is cool (ongetwijfeld krijgt dit één van de dagen nog een aparte blog).
  • Koen zijn muziekquiz was van slecht niveau (ook al eindigden we derdes).
  • Jungle Speed met 15-jarige gaat er hard, en I mean HARD aan toe!
  • Yana is superschattig in haar skiklasje

Foto’s? Hier klikken, please!

OOSTENRIJK!!! Eindelijk!

Aan allen die mij wilden verrassen met Valentijn. I’m very sorry, but I’m out of town 😀 Ik zit in Oostenrijk op de dag der geliefden.

Remember de skilessen? Benieuwd hoe het daarmee staat? Wel, ondertussen heb ik er 5 genomen en al één keer ‘vrij’ gaan skiën in Snowworld te  Landgraaf. Het lukt wel moet ik zeggen. Ik zal waarschijnlijk wel mijn eigen stijl hebben en ik schuur niet door bochten… ik ga mijn eigen tempo.

Anyway, morgenavond is het zover. Om half 6 stap ik op de bus richting Bad Hofgastein. De grote valies is gepakt, de handbagage-rugzak is zo goed als volledig. Ready to go go dus 😀
Uiteraard neem ik ook mijn fototoestel mee, over een goeie week mogen jullie je dus aan massa’s skifoto’s verwachten.

See you all soon 😀

skiles 3: bochtjes en nog is bochtjes.

Na een weekje te hebben geskipt omdat a certain someone een kater had (nee, niet ik), was het vandaag tijd voor les 3.

Helaas geen Dimi meer. Het was een voorlopig naamloze mevrouw die al een pik op mij had van voor we begonnen waren. Waarom? Daarom –> We waren een beetje aan de late kant toegekomen, dus ik haast mij in mijn skibot en vraag Koen vriendelijk om terwijl met mijn andere skibot al om mijn latten te gaan. Koen doet dat (natuurlijk :p).

De mevrouw die de latten geeft, vond het blijkbaar niet zo tof dat ik daar niet zelf ben omgekomen want “zo kan ik niet zien hoe groot je bent, bla bla bla”. Natuuuuurlijk was ik zo slim om Koen de info mee tegeven dat ik zelf 1m69 ben en dat ik de voorbije lessen latten van 1m50 heb gehad. Ik denk niet dat ik op twee weken tijd nog gegroeid ben.

Anyway, mevrouw vond het nodig om naar mij te roepen (ik zat nog steeds op het bankje te worstelen met mijn skibot) dat het in het vervolg makkelijker zou zijn als ik er zelf omkwam. Mijn antwoord? “Jaaaa?” (insert smile).

En dat was blijkbaar in het verkeerde keelgat geschoten. Hoe ik dat weet? Well, mevrouw bleek ook de skilerares van les 3 te zijn. En mevrouw vond het niet nodig om mij enige feedback te geven. Ik heb er ook niet achter gevraagd, hoor. Ik vond van mezelf dat het wel vlot ging. Ik ben nog steeds niet gevallen, ik ga vrij snel, maar kan ook traag als ik dat wil. Volgens mij zit ik meer dan perfect op schema.

De les ging lang niet zo goed vooruit als bij Dimi. Het enige wat we vandaag gedaan hebben, was liftje op, bergje in bochtjes naar beneden. En technische uitleg over de ski’s gekregen. Pffff, who cares? :p

Dimi was wel van de partij. Bij het naar buitengaan hebben we even samen gelachen en heeft hij toch wel twee keer gevraagd of we niet mee nog iets gingen drinken. Helaas, ging dat niet. Maar ik hoop wel dat er volgende keer minder volk is zodat we weer “priveles” van hem kunnen krijgen.

Skiles 1: so far, so good

Dames en Heren, de eerste skiles van yours truly zit erop… en ik leef nog! Sterker nog: ik heb niks, nada, noppes gebroken, verstuikt of nog maar lichtelijk gepijnigd. I rule. Ik had ook absoluut geen schrik. Het ging echt vlot. Het enige dat een ietsiepietsie problemen opbracht was het dichtklikken van de skibotten. Maar moeilijk gaat ook blijkbaar. Op naar les 2 zou ik zo zeggen.

De leraar was ook tof, en das was wederzijds. Hij komt donderdag zelfs speciaal voor ons af. Dat lukte want “dan moet hij maar werken tot 6 uur”.  Zijn mopjes waren zo dom dat ze supergrappig werden.

Maar als meneer Dimi, want dat is zijn naam, nog één keer zegt dat ik meer naar voor moet leunen zal die toch eens toevallig over een skistok vallen 😉 IK LEUN WEL NAAR VOOR!!! Mijn gat is gewoon te dik, daarom LIJKT het alsof ik naar achter leun.

Het enige wat ik – naast nog een les of 4, 5 – nog nodig heb is de warme voetencrème van Hansaplast waarvan ik reclame heb zien staan in de Flair (God, ik hoop dat dat spul werkt) want mijn teentjes hadden wel koud.

En misschien een iets meer flaterende skifrak. We shall see, want ik ben wel gierig. Ik ga heus geen fortuinen uitgeven aan skimateriaal om eens één keer te gaan skiën. Ik heb dit weekend in Carrefour gekeken: een skibroek + jas kost 75 euro! Helllllooow!
Gelukkig heb ik een leuk nichtje aan de overkant wonen die me haar accessoires wil lenen. Misschien toch haar jas ook eens proberen… de mijne is duidelijk uit de mode.

Evita op de latten!

Ik weet niet helemaal zeker wat 2010 allemaal zal brengen, maar één ding weet ik wel: de dees gaat op skireis!

Jawel, 12 jaar na onze sneeuwklassen in het zesde studiejaar ga ik weer op de latten staan. Sindsdien heb ik niet meer geskied. Dus euhm… ga ik eerst lessen volgen. In de indoor skipiste Casablanca. Niemand gelooft me, maar ikzelf ben er heilig van overtuigd dat ik in een drietal lessen mijn plan wel zal kunnen trekken op die latten. Want dat is mijn doel: mijn plan trekken. Ik hoef helemaal niet supercoole trucs te kunnen, of ‘douchkes’ te kunnen maken. Als ik iet of wat kan blijven staan en bergaf raak, ben ik tevreden.

Als die missie volbracht is, is het in februari richting Oostenrijk. 12 uur met de bus en dan ploeteren in de sneeuw. Ik ben helemaal niet bang van dat skiën, eerder van de koude. Ik heb zin in, maar na de vrieskou van vorige week ben ik bang dat mijn voeten eraf gaan vriezen daar in Oostenrijk. Gelukkig zal ik mij ’s avonds kunnen opwarmen met après-ski. Oh, en ons hotel heeft een discotheek in de kelder. Check Check 🙂

Om even kort samen te vatten: van 12 tot en met 20 februari vertoef ik in Hotel zum Toni in Bad Hofgastein.


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan