Wow! Toen ik zojuist naar het VTM-nieuws van 13u keek werd mijn aandacht helemaal naar het televisietoestel gezogen bij de reportage over de Chinese acrobaten.
De leden van de China National Acrobatic Troupe zijn volop aan het trainen voor hun show op de Olympische Spelen. Ze willen daar schitteren en tonen wat ze in huis hebben. Acrogym is nu eenmaal de meest populaire sport van China.
Ik heb zelf enkele jaren acrogym gedaan, en ben wel eens naar wedstrijden gaan kijken. Ik vind zoiets mooi om naar te kijken. Er was een tijd dat ik dat ook allemaal wou en moest kunnen!
Maar wat ik hier op tv zag was toch nog van een heel ander kaliber dan wat de turn(st)ers op wedstrijden showen.
De chinese acrobaten zijn leniger dan lenig, hebben een ongekende nauwkeurigheid en een evenwicht om u tegen te zeggen. Je moet ook een enorm vertrouwen hebben in je partner(s), anders doe je zoiets niet. Ook de choreografie zit prachig in elkaar…
Ik kijk al uit naar hun shows op de Spelen!
Verdomme, verdomme en nog is verdomme. Sorry voor het vloeken maar er is weliswaar een reden voor!
Ik was supergoed gezind vandaag. Ligt het aan het zonnetje, ligt het aan het verlengde weekend?… Ik weet het niet. Wat ik wel weet is van wat ik zo slecht gezind ben geworden.
Mijn eigenste AC Milan! Het was een crapy seizoen. Daar kan ik mij niet omheen liegen. Maar vorige week was er toch een reden tot lachen.
We wonnen van Inter in de derby en Fiorentina verloor. Zo kwam Milan op de vierde plek in de Serie A, wat recht geeft op een Champions-League-plaats.
Vandaag, helaas, verloor Milan (voor het verslag: klik hier) en won Fiorentina. Changement de décor dus: Fiorentina op vier en wij op vijf. Wat enkel EUFA cup biedt.
Om toch nog in de Champions League aan te treden volgend seizoen zullen we dus volgende week onze laatste match moeten winnen, en hopen dat Fiorentina verliest. Anders zullen we AC Milan niet zien spelen in de Champions League volgend jaar. En dat zal pijn doen na zo veel jaren.
And I’m back for business. Afgelopen week was enorm vermoeiend met maar een paar uurtjes slaap per dag. En dan heb ik natuurlijk niet meer de energie/goesting om te komen bloggen.
Wat er dan zo vermoeiend was? De verkiezingsweek van Limburgia. En ik kom zelfs niet eens op. Wat ik eigenlijk wel een beetje spijtig vind… maar ja, binnen enkele maanden roept er een job op mij (hoop ik).
Voor de opkomers moet het dus extra vermoeiend geweest zijn. Chapeau Ann, Charlotte, Maarten, Jolijn, Nabilla, Jan, Nora en Kelly. Ik heb mij geweldig goed geamuseerd! Gelle ga da goe doen volgend jaar.
Op het programma stonden TD’s, een quiz, een game-namiddag (met wii, maar dat viel een beetje tegen voor mij. Christel was gewoon té goed ), oriëntatie-kroegentocht (met Singstar!), biervoetbal, croque-, hotdog- en pannenkoekenverkopen.
Ik vind trouwens wel dat ik geëvolueerd ben qua drankverbruik (of dat nu goed of slecht is laat ik in het midden): vroeger hield ik het bij Kriek, nu drink ik met gemak pintjes leeg. Al is in sommige gevallen water natuurlijk even lekker .
Nu dinsdag is de verkiezingscantus, en ze krijgen allemaal mijn stem!
Helaas is er ook een beetje minder goed nieuws… Ik heb de school een klein beetje verwaarloosd deze week. Dit verlengde weekend zal voor mij dus een inhaal-weekendje worden. Maar dat heb ik er graag voor over.
Whoohooo. Goed nieuws in music-town. Coldplay heeft een nieuw liedje, en en plus: Violet Hill is gratis én legaal te downloaden op het World Wide Web! (Vanaf 29 april, gedurende één week)
Gewoon even surfen naar de Coldplay-website, op de I van VIVA klikken, je e-mailadres, land en postcode ingeven en je ontvangt een mailtje met de downloadlink.
Daarna nog even de zip-file uitpakken et voila: je kan je oortjes laten genieten!
My opinion? Een typisch Coldplay-liedje. Mooi, rustig, in het verlengde van X&Y. Het voldoet aan de verwachtingen. Laat die CD maar komen!
Hoja, voor de mensen die binnenkort naar New York en/of Londen gaan: op 16 juni geven Chris Martin en zijn vriendjes een gratis concert in Londen. En ze doen dat nog eens over in New York op 23 juni (my birthday ). Kaarten zijn enkel te winnen.
Mijn angst voor spinnen zal er niet beter op worden. Ik kreeg vandaag een mailtje in mijn mailbox van klasgenootje Kari met ‘nieuwe achterpoot in onze tuin (geen grap!)’ als subjectline. Normaal delete ik FW’s genadeloos met één enkele klik, maar de ‘nieuwe achterpoot’ maakte me wel nieuwsgierig eigenlijk.
Wat ik in de mail aantrof, maakt mijn spinnenfobie alleen nog maar erger dan het al was. Ik hoop dan ook dat de ‘geen grap!’ onjuiste informatie is.
Maar ik weet één ding ik kom nooit nog in ons tuinhuis AKA het spinnenkot, want zo’n duimen wil ik niet!
Toch de moeite om de foto van deze spin even in te studeren.
Waarschuw eventueel ook de kinderen voor dit beest….Eddy De Meester
De Dammenlaan 188 bus 30
9200 Dendermonde
E-mail: eddy.de.meester@telenet.be
Nieuwe gevaarlijke spin !!!! (doorzenden aub!) geen grap!!!
Dit jaar is er in België een epidemie van de Afrikaanse
spin +/- 15 mm grootte.(Met dank aan de vliegtuigen).
(In de tuin, schaduwplekken en frisse plaatsen).
Ingeval u gebeten wordt haast je binnen het kwartier naar het
dichtsbijzijnde ziekenhuis !!!!! Indien u er langer mee wacht zal het
gif al onherstelbare schade hebben toegebracht.
Als u dat niet lukt…. in 88 % van de gevallen volgt er amputatie
binnen de 10 dagen!!!!!
Er zijn geen andere oplossingen beschikbaar en ook geen tegengif.
Probeer zeker niet om deze spin te vangen.
Bah, bah, bah! Bij deze heb ik mijn plicht gedaan… moest het waar zijn, zijn jullie nu allemaal gewaarschuwd!
Na de middelbare school dacht ik er eindelijk vanaf te zijn. Ik ging journalistiek studeren en daarna voor Forza Milan schrijven. Dat was het plan.
Dat plan hield dus ook in: nooit meer wiskunde. Wiskunde en journalistiek… twee ver uit elkaar liggende opleidingen. Ik zou er nooit nog iets mee te maken hebben.
Tot dat je op een dag afstudeert in Journalistiek, nog niet veel zin hebt om te gaan werken en dan maar besluit de Postgraduaat Multimedia te gaan volgen.
Ook in die opleiding had ik nooit nog iets wiskunde-achtig verwacht… Tot vandaag!
We zijn nu in de code van Flash aan het leren werken (lees: prutsen). En wat zegt docent Peter Van Edom vandaag? “Weten jullie nog iets over tangens, cosinus en sinus?”
WAT??? Tangens, cosinus, sinus,… Ik hoorde het al in Keulen donderen!
Al bij al valt het precies nog wel mee met dat wiskunde-gedoe… maar we zullen de volgende weken maar eerst afwachten voor ik daar uitspraken over doe
Ik had het haar al veel langer beloofd, maar het is er nog nooit van gekomen: een ode op het internet, of beter nog: op mijn blog, aan ons Joke.
Ik ken deze spring-in-het-veld nog maar een jaartje. Ik had er wel al het één en ander over gehoord van Anneke. Je zou denken: een gewaarschuwd man is er twee waard.
Well…. screw that. Ten eerste ben ik een vrouw en ten tweede: toen ik La Joke voor het eerst ontmoette verstond ik geen snars van wat ze zei. Je hebt het Limburgs, het Antwerps, het Gents,… Maar dat is kattenpis in vergelijking met Joke haar tongval! En dan moet je weten dat we ons bij die eerste ontmoeting in Italië bevonden. Ik verstond die Italianen beter dan de Belgische Joke!
Maar oefening baart kunst. Je wordt het gewoon. Net zoals haar hyperactiviteit, grapjes, en haar nooit slecht gezind zijn! Geen idee welke pilletjes ze daarvoor neemt, maar het zijn er goeie!
Ondertussen hebben we samen al vele avontuurtjes beleefd: naar Disneyland, feestjes, etentjes, de Chippendales, camerasessies,… En er zullen er nog komen, hoor! Om te beginnen The Italian Roadtrip!
Het enige minpunt aan Joke is dat ze altijd kritiek heeft op de foto’s die ik soms van objecten neem Laat mij nu gewoon foto’s van het plafond nemen… it makes me happy
Etentjes, tripje naar Eurodisney, verjaardagen, feestjes, reis naar Italië, … Allemaal zeer fijn, en ik amuseer me te pletter. Maar natuurlijk is er ook een down side. Geld.
Ik werk nog niet - nee, ook niet in het weekend. Dat laatste zou ik anders beter wel doen. Vroeger had ik nooit geld te weinig. En met vroeger bedoel ik tot op enkele maanden geleden. Maar nu dus wel. Waarom? Geen idee. Waarschijnlijk té veel etentjes, té veel tripjes, té veel feestjes, én te veel vrienden erbij …
Om toch - zonder te werken - een beetje geld te verdienen had ik het idee enkele spullen op de veilingsite Ebay te zetten. Ik maak dus een lijstje met dvd’s, cd’s, een webcam, Bauer inline-skates, boeken, Nokia 3310, enz.
Voor dat ik dit alles op Ebay zou zetten, wilde ik toch even checken wat dit me ongeveer zou opbrengen.
Het resultaat was eerder teleurstellend. Vooral om mijn Nokia 3310 ben ik nog altijd verontwaardigd!
Op Ebay gaat een Nokia 3310 + covertje de deur uit voor ocharme nog geen 2 euro! 2 euro!
Ik kocht mijn Nokia 3310 in het jaar 2001. Het is mijn allereerste GSM, ik heb er sindsdien geen andere gehad, ik gebruik hem dagelijks en hij werkt nog helemaal. Ik moet er eerlijkheidshalve wel bij vertellen dat er wel al een nieuwe batterij in steekt.
Maar voor 2 euro doe ik mijn Nokia’tje echt niet weg! Als ik een nieuwe GSM ga kopen krijg ik er tenminste nog 20 euro voor!
Hier zijn we nog een keertje met een stokje. Deze heb ik gekregen van Val.
1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.
Ra ra ra… Het boek dat momenteel het dichts in mijn buurt ligt is een chicklit. Ik heb trouwens niet veel andere soorten leesboeken in mijn kamer liggen. No surprise there dus.
Het boek in kwestie is “Altijd dichtbij” uit de reeks Gossip Girl, en werd geschreven door Cecily von Ziegesar. Ik ben er nog maar juist in begonnen, maar zijn voorloper was alvast een toppertje.
2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.
Drie hoofden draaiden hun kant op.
3. Post the next 3 sentences.
Met hun wijde spijkerbroeken en geëpileerde wenkbrauwen, haren vol gel en suffe gestreepte overhemden waren ze precies het soort dat Nate en zijn vrienden in de stad zouden uitlachen. Het soort dat ruzie zocht met uitsmijters en liters goedkope eau de cologne op had. Maar kennelijk waren dit Tawnly’s vrienden.
Wow! Toen ik zojuist naar het VTM-nieuws van 13u keek werd mijn aandacht helemaal naar het televisietoestel gezogen bij de reportage over de Chinese acrobaten.
And I’m back for business. Afgelopen week was enorm vermoeiend met maar een paar uurtjes slaap per dag. En dan heb ik natuurlijk niet meer de energie/goesting om te komen bloggen.
), oriëntatie-kroegentocht (met 
Whoohooo. Goed nieuws in music-town. Coldplay heeft een nieuw liedje, en en plus: 
Mijn angst voor spinnen 
Ik had het haar al veel langer beloofd, maar het is er nog nooit van gekomen: een ode op het internet, of beter nog: op mijn blog, aan ons 
Etentjes, tripje naar 
