Get payed to sport

Jàren heb ik een Nokia 3310 gehad. De jaren daarna heb ik spijt gehad dat ik die – nog steeds werkende – GSM heb ingeruild tegen een moderner toestel. Een smartphone heb ik nooit moeten hebben. Bellen en smssen was genoeg.

Pas op, ik vind het cool dat vrienden via hun smartphone toffe onbekende liedjes kunnen ‘scannen’ en zo te weten kunnen komen hoe het liedje in kwestie heet. En ik vind Angry Birds ook een leuk spelletje. Maar het hoeft niet voor mij. Of zal ik zeggen ‘hoefde’…

Voor het eerst was er de drang naar zo’n androidphone. Ik heb een applicatie ontdekt die ik wel zou willen Die mij wel zou kunnen helpen…

Lequelle?
Ik heb het over de gympact-app. Wanneer je lid wordt van deze applicatie moet je een persoonlijk sportplan opstellen.

Stel: ik zeg dat ik 3 x per week wil gaan fitnessen, op maandag, woensdag en vrijdag. Ik zet mijn fitnessclub in de app en telkens wanneer ik daar ga fitnessen wordt dit geregistreerd.

Wanneer ik op mijn gekozen dagen ga sporten, krijg ik geld. WINNER! Maar pas op: wanneer je een dag overslaat, moet je geld betalen. De inzet kies je overigens zelf.

Als dat geen extra motivatie is?

Veel te mooi

‘t Is raar. Pas na een second kwam het besef.

Ik surfte even naar de website van het Nieuwsblad. Up-to-date blijven is een must he. Mijn ogen gingen automatisch naar een artikel op de homepage: Erik en Sanne kondigen afscheid aan. En even had ik de drang om de link van het artikel te delen op ons ma haar Facebook. Niet dat ze zo’n grote fan was van Sanne en Erik Van Neygen, maar toch. Ik herinner mij vaag dat ze – toen ik nog klein was – naar een optreden was geweest, en thuiskwam met een gehandtekende foto van het duo.

Heel even, een seconde lang, wilde ik haar laten weten dat Sanne en Erik ermee stoppen en heel even wilde ik dat doen met de moderne technieken van een community site als Facebook. En toen kwam het besef. ‘t Is te gek voor woorden.

Ons ma is er al bijna 6 jaar niet meer. Meer zelfs: ze heeft nooit van het bestaan van Facebook afgeweten. En als ze het had gekend had ze waarschijnlijk ook geen profiel aangemaakt.
De tijd vliegt, maar soms lijkt het maar gisteren.

Nooit meer scheren?

Remember mijn waxavontuur? Dat was een… euhm… unieke ervaring. Mijn benen bleven redelijk haarloos op het eerste zicht, maar als je erover streek met je hand: stoppeltjeuhs!!! Scheren was makkelijker.

Toen kwam er de reclame van de Silk-épil 7 Dual Epilator van Braun . Verleidelijk, duur en pijnlijk. De wil was er, de twijfel ook. Ik heb hem dus nog altijd niet in huis gehaald.

En then there was Groupon.  We hebben er al eens bonnetjes mee gekocht voor pizza. Daarmee was alles goed verlopen. Dus toen er gisteren een topaanbieding à la mijn Dual Epilator op deze website kwam, kwam ook mijn twijfel weer boven. De topaanbieding in kwestie? Een innovatieve epilator voor een permanente (permanente!) zachte en gladde huid ter waarde van 499€, nu voor 169€! Evenveel als die van Braun… maar voor permanente ontharing.

Twijfel, twijfel, twijfel… wat als dat ding niet geleverd wordt? Miserie! Wat als dat ding toch niet goed genoeg onthaart op mijn hardnekkige haartjes? Afzet! Wat als, wat als.

Anyway, ik heb het gekocht. Meer zelfs, ik heb het ding al besteld! De levertijd is 30 werkdagen… it better be worth it! Ik hou jullie op de hoogte

Kerstboom numero uno

Jawel, onze allereerste gezamelijke kerstboom staat!!! Al sinds zaterdag, maar ik ben tegenwoordig een luie doos dus blog ik er pas enkele dagen later over.

We waren al eens ooit, lang lang geleden, naar de kerstbomen en -versiering bij Van Gastel gaan kijken. Helemaal in extase kwam Bram ook al in de sfeer… maar een kerstboom van ocharme 1m50 voor 135€ vond ik er toch wat over. Uitstel is geen afstel, me dunkt.

Tegenwoordig hangt er overal in de straten kerstversiering, en dus wou ik dat ook… in mijne living! Niet over de top maar toch een standaard kerstboompje met wat bolletjes erin.

Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag trokken Bram en ik naar Happyland. Keuze te over aan bomen, lichtjes, bollen, pieken, slingers, kaarsenhoudertjes, lichtgevende hertjes,… Dus euhm… we waren daar niet op 1,2,3 buiten.

Over de boom waren we het eens (nog geen 40€ btw, ha!). Over de lichtjes not so much, maar hey, ik heb mijn goesting gekregen (geeft toe: warmwitte lichtjes zijn toch veel gezelliger dan coole blauwe gedrochten, nee?). En dan moesten we de kerstballen kiezen. Ons winkelkar was helemaal ingeladen met blauwe, zilvere en gouden exemplaren…

Lang verhaal kort: we zijn uiteindelijk naar huis gekomen met gouden, bronzen, oranjeroosachtige dingen! Maar wat een resultaat he?!

Ow, en dat pakje? Dat is voor mij. Van Bram. En ik heb geen idee wat er in zit. That is killing me! Het weegt wel zeer weinig… veel te weinig voor zo’n groot pak. Ik heb een licht vermoeden dat er in dat grote pak een kleiner pakje zit.

Van happy naar bummer

Ik had een subliem kerstcadeau voor mijn vriendje bedacht! Dat het cadeau gewoon ideaal was maakte mij al dolgelukkig, maar dat het ook nog eens een complete verrassing zou zijn met Kerstmis maakte het voor mij nog prettiger.

Als sinds half november was deel 1 van mijn cadeau in orde gebracht, sinds gisteren ook deel  2. En sinds begin november, toen ik besloten had dit cadeau te geven, had ik al mijn mond kunnen houden! Niet vanzelfsprekend, hoor.

Maar hij weet het Bram weet sinds gisteren wat hij gaat krijgen. Hij was wel blij, heel blij zelfs. Terecht ook :p Maar ik kon wel wenen. Mijn perfect cadeautje verraden!

Wat het cadeau is? Een citytrip naar Barcelona inclusief voetbaltickets voor FC Barca – Betis… met mij dan nog Alles is geboekt, hij hoefde enkel nog in te pakken.

Waarom het dan zo’n bummer is?

1) omdat het verraden is. Hij mocht het nog niet weten.

2) omdat wij op die trip zijn net wanneer het Nieuwjaarsfeestje van mijn familie plaatsvindt. En mijn nonkel bijna verklapt had aan Bram (maar ik mij er had uitgeklapt en er bij hem helemaal geen belletje ging rinkelen).

3) omdat ik vandaag ontdekt heb dat je een driedaagse citytrip naar Barcelona + ticket voor dezelfde match als wij kan boeken via Groupon voor veeeeeeeeel minder geld! Check this.

Dingen die ik wil, maar toch niet persé (snapt u?)

Omdat meneer Sinterklaas mij blijkbaar toch niet braaf genoeg vond dit jaar (of was het omdat wij geen schoorsteen hebben?), neem ik mij voor extra braaf te zijn in de periode tot kerstmis. Misschien is de Kerstman wat milder en brengt die wel iets lekker, leuk, blinkend of “omg, is that for me???”.

Lekkers heb ik al: meinen Bram ligt elke avond mooi naast mij in bed (met z’n allen: “hoooo hoe lief!”)…. én er ligt nog een doos Mellowcakes in de kast.

Nu, laten we niet rond de pot draaien. Er zijn wel een x-aantal spulletjes die ik wil zou willen maar zelf vind dat ze veel teveel kosten… voor wat ze zijn. Of ik die dan cadeau zou willen krijgen? Niet persé…. Sommige wel, sommige niet… Sommige dingen wil ik wel, maar niet voor een gezellige traditionele feestdag die maar één keer in het jaar voorkomt.
Dus als u van plan bent Kerstman voor mij te spelen: ik bied u dé lijst aan, maar kies voorzichtig.

Whishlist in willekeurige volgorde van dingen die ik zou willen moest ik veel meer geld en/of tijd hebben:

• Ipad
• Het parfum Ricci Ricci van Nina Richi
• Een zonnebank
• Ringen, kettingen, armbanden, oorbellen… (eigenlijk wil ik gewoon dat ik elke dag zou kunnen kiezen uit alles wat ze bij de juwelier hebben)
• Europese reizen + citytrips
• Mooie kleren
• Braun silk epil 7 dual epilator
• Make-up
• Elke week naar de kapper
• Een kuisvrouw
• Een matras volgens mijn slaap-DNA
• Een nieuwe bril – of beter: terug aangepaste glazen
• Blokjes/beugel zodat mijn gebit geen spleetjes meer vertoont
• Een wafelijzer
• Mooie kaders om de plekken op onze muur te verbergen
• Een wellness-abonnement
• Fitnesstoestellen die op tv wonderen blijken te verrichte’n
• Definitieve ontharingsbestrijding (in that case: schrap die epilator van hierboven)
• Een klok
• De Flair
• Prime van Telenet
• De volledige serie van One Tree Hill, Greek en Gossip Girl
• Een pretpark/dierentuin-abonnement
• Restaurantbezoekjes

Code 37, the movie…

… heb ik nog altijd niet gezien. Nochtans vanaf het moment dat ik wist dat er ook een film kwam van de gelijknamige serie, wist ik ook dat ik hem wou gaan kijken. In de cinema.
Nu het zover is, heb ik hem nog altijd niet gezien.

Bram zei: “vraag anders eens aan uw vriendinnen of ze die mee willen gaan kijken?” Met andere woorden: liever nie, sjoe.

De vriendinnen zeiden: “we kunnen die binnenkort thuis eens kijken. Da’s meer een film voor thuis, niet voor in de cinema.” Met andere woorden: daar geven wij geen 8 euro (of wat kost dat tegenwoordig) aan uit zenne.

Diep teleurgesteld had ik er mij al half bij neergelegd dat ik die film pas over een jaar or so zou kunnen zien. Maar dat was buiten Bram gerekend. Zaterdag had hij immers een verrassing. We zouden iets gaan eten en dan naar de cinema gaan. Naar de Metropolis in Antwerpen. Da’s eens wat anders dan de Mechelse bioscoop he
Zo gezegde zo gedaan. Kei lekker gegeten (raad wat ik nam… it’s easy ) en daarna riching inkomhal. Eerst nog eventjes de Free Recordshop uitgekiemd (4 dvd’s gekocht voor 15 euro, yihaa) en daarna richting kassa.

Ze speelden Code 37 om 19u45 en om 20u. In Metropolis kan je je plaatsen niet kiezen in de zaal zelf. Je moet ze op voorhand reserveren. Also… we hadden bij beide films nog keuze om op rij 1, 2 of 3 te zitten. Tof… dan krijgen we na een half uur stijve nek.

Uiteindelijk zijn we dan terug richting Mechelen gereden om daar naar de film van 21u te gaan. Ik dacht namelijk dat de film van 22u15 verschoven was naar 21u en die van 19u45 naar 18u. Blijkt dus enkel het geval op maandag en dinsdag en niet op zaterdag. En het domme is: iedereen lijkt dat te weten als ik dit vertel. Waarom? Waarom heeft niemand mij daar dan van op de hoogte gebracht?

Lang verhaal kort: ik ben dus nog altijd niet naar Code 37 gaan kijken

So you think you can vote?

Als er één ding is dat ik volg op tv, dan is het So You Think You Can Dance. Gewoon omdat dat cool is en ik die dansjes de max vind… en vooral omdat ik wil kunnen meepraten met mijn vriendinnen.

Zoals elk jaar hebben mijn vriendinnen en ik ook elk onze favoriet… mannelijke favoriet. Als in: de jongens zijn verdeeld. Je kan niet dezelfde hebben als iemand anders. En zoals elk jaar had ik natuurlijk weer laatste keus, of beter gezegd: den overschot. Wat niet maakt dat ik minder supporter voor de Sedrig! Mijn andere favoriet is er al lang uit *insert gejammer*: de garagist, I forgot his name.

Anyway, deze zondag konden wij pas laat in de avond tv kijken. Bram had de cross opgenomen dus dat werd eerst aanschouwd en dan de laatste SYTYCD aflevering.
Sedrig deed een beetje emotioneel en wilde niet meer in de Dance For Your Life belanden. Meelevend als ik ben begon ik ook te jammeren: “ooh, ocharme, nu verdient hij het niet, het was goed. Ocharme die jongen, blablabla”.

Dus had Bram het plan om een smsje te sturen en zo onze stem voor Sedrig uit te brengen. Zo gezegd zo gedaan. Daarna kwam er nog de mededeling van de presentatoren dat je ook kon stemmen via de rode knop. Wij dus als zotten op onze rode knop drukken om tot het besef te komen dat we naar een opgenomen aflevering aan het kijken zijn… Helaas, geen rode knop.

Mijn frank/euro was toen ook wel al gevallen dat dat smsje ook niets waard meer was. Bram zijn frank viel een beetje trager – wat supergrappig was toen hij het opeens wél besefte.

Maar eind goed, al goed… Sedrig zit nog steeds in SYTYCD en moest zelfs geen Dance For Your Life doen!

Over leer & duiven

Ik hou van de geur van leer. Echt leer. Of beter: ik hield van de geur van echt leer. Sinds kort weet ik immers hoe die dingen gemaakt worden. Een vriend van mij ging onlangs op vakantie naar Marokko, waar ze leer maken.

Wist je dat ze het leer flexibel krijgen door…. *spanningmoment*… het enkele weken/dagen (de tijdsspanne weet ik niet meer) te laten weken in…. *spanningmoment 2*!… in duivenkaka?!

Ja, echt waar! Dus meine Damen und Herren die hier rondlopen met een echte leren jas, of een echte leren handtas… You are walking around with somthing dat in de duivenkaka heeft gelegen.

Note to myself: misschien toch niet meer genietend diep inademen als ik nog eens een leerwinkel binnenstap.

Evita en de minivleesjes

Gourmetten is iets wat ik vroeger enkel tijdens de eindejaarsperiode deed. Iets wat ik dan ook met ‘het is koud buiten en we zitten gezellig rond iets dat vuur afgeeft’ associeer.

Vorig jaar heb ik gegourmet* in de zomer. Ik wou graag voor al mijn vriendjes en vriendinnetjes een BBQ houden ter gelegenheid van mijn verjaardag…. helaas stak de regen daar een stokje voor…. wat doe je dan met al die vleesjes? In de gourmetpannetjes smijten natuurlijk!

Deze zomer hebben Bram en ik weer het gourmettoestel boven gehaald. Bij gebrek aan tuin of terras vonden we het wel leuk om de BBQ nog eens te vervangen door een gourmetdinertje.

En gisteren was het opnieuw van datte. Gourmet in oktober, niet in december. En raad eens wat ik vanavond ga eten? Jawel… gourmet! Die twee dagen op rij is volledig toeval…

Maar euhm… Mijn trend is toch wel dat het gourmettoestel niet alleen meer tijdens de koude feestdagen boven wordt gehaald. Ow, en dat warme vuur wordt ook maar meer en meer door elektrische toestellen vervangen. Om de een of andere reden doet het me oud(er) voelen – 70-something, perhaps?

Hoe zit dat bij jullie?

*gegourmet… klopt dit?