Archief voor juli, 2010

Omg, openbare naaktheid! :D

Alrighty! Ik weet al langer dat ik nog vaak naar Milaan ga gaan. Niet voor niets de thuishaven van mijn allergeweldigste voetbalploeg van de hele wereld (lees: AC Milan).

Maar nu ben ik er zeker van dat al mijn vriendinnetjes (en homo-vriendjes)  met heel veel  plezier zullen meegaan naar het shoppingparadijs van Italië. Want naast de talloze winkels die ze hier ook hebben, de (minstens drie!) Guess winkels, la rinascente, en de geweldige corso met Armani, Dolce e Gabanna, Gucci,… heb ik gisteren tijdens het lezen van vervallen boekskes in de wachtkamer van de dokter nog een ontdekking gedaan.

De winkel Abercrombie & Fitch. Nooit van gehoord. Geen idee of ze daar mooie kleren verkopen. Zelfs geen idee of het überhaupt wel kleren zijn die ze daar verkopen.
Wat ik wél weet? Wie daar de verkopers zijn…. *voel de spanning*….

De verkopers zijn studs, modellen zo u wil,… in bloot bovenlijf!!! Haha, het idee! Geweldig, toch?  Nu wil ik nog meer naar Milaan. Volgende week is Venetië aan de beurt. Misschien is er daar ook wel een filiaal. Damn it, that would be great! Half naked Italians, wat wil een mens nog meer? 😉

Een cola-vrij bestaan…

Ik ben/was (depends on how you vote) al ongeveer een jaar en 2 maand Coca Cola vrij. Dat wil zeggen dat ik gedurende die periode geen enkele druppel cola meer heb aangeraakt. Een hele prestatie voor mezelf, geloof mij.  Daarvoor dronk ik qua frisdrank enkel Coca Cola. Geen light, geen zero, enkel het pure originele zwarte goud.

Nu had ik vorige week echt waaaaaanzinnig veel zin in cola. Oplossing? Cola Light drinken. Ik lust dat eingelijk niet supergraag. Het laat zo’n ijzerachtige smaak achter in mijn mond. Maar goed, ik dronk er dus van.

Vandaag stond ik aan te schuiven aan de kassa van de supermarkt alwaar er flesjes frisdrank staan, waaronder een cola Zero. “Kopen en proberen,” dacht ik.  Mijn oordeel? Beter dan die Light.

Persoonlijk vind ik dat ik dat ik nog steeds Cola-vrij ben. Zero en light bevatten immers geen suikers en amper calorieën. Collega Kevin deelt mijn mening echter niet. Daarom een klein onderzoek. Wanneer ben je Cola-vrij?

Dag paars 5B+je!

De klimmuur waar we normaal altijd gaan muurklimmen was twee weken dicht. Koen en ik begaven ons dus gedurende die twee weken naar Mortsel om vanaf – I don’t know – twintig meter hoogte naar beneden te kijken.

Mijn bevindingen? Morstel is makkelijker! Daar klim ik potvolkoffie 5C’s alsof het niets is (kleine overdrijvingen zijn mogelijk 😉 ). Het ergste van al? Ik dacht dat ik gewoon beter was geworden. Dat die gewichtjes die ik elke keer in de fitness meeneem hélpen.

Tot we dus vandaag terug gingen naar Klimax in Puurs. Vol goede moed en veel te veel zelfvertrouwen zijn we eraan begonnen. 5A+’jes dat lukte, ja. Goede 5A+’jes, dat wel. En vooral: nieuwe routes! Want ze hebben daar niet stilgezeten in die twee weken sluiting… dat is zeker.

Alleen… ze hebben mijn favoriete route, een paarse 5B+ die ik ondertussen al in een keer wist te bedwingen, veranderd! Als in: mijn favoriete route is niet meer! Ze hebben er een 5C+ van gemaakt! Tuurlijk heb ik die geprobeerd, tuurlijk geraakte ik amper van de grond… Maar geloof mij: ik zal niet rusten tot ik die f*cking paarse helemaal alleen tot boven heb geklommen!

Minigolf – part III

Ik had laatst een fantastisch idee… dat deze namiddag een niet zo fantastisch einde kende. Voor mij dan toch.

Ik besloot een aantal weken terug een ‘KickAss MiniGolfTornooi’ te organiseren. Ik mailde naar mijn vriendjes en vriendinnetjes om een datum te setten. Die datum? Vandaag!

As you know heb ik wel iets met minigolf. Maar hoe zegt men dat alweer? Hoogmoed komt voor de val?  U raadt het al: ik schepte – gedurende maanden, jaren als u wil – hoge verwachten en vandaag… ging ik onderuit. Op zich niet zo erg, ware het niet dat ik bij bepaalde zaken, bijvoorbeeld bij minigolf, totaal niet tegen mijn verlies kan.

[insert zielig stukje –> heb medelijden met mij :p]
Er zijn niet veel dingen waar ik echt goed in ben, maar minigolf was daar een uitzondering op. Ik was daar écht waar een kei in. Maar nu ik in de loop der jaren van vriendengroep ben veranderd, ben ik daar niet langer de beste in. Dat steekt. Als die nieuwe vrienden het er dan nog eens héél de dag inwrijven, wordt het alleen nog maar erger!

Al was mijn verlies nog niet zo erg. Ik was lang niet laatst. We waren met elf, ik eindigde vijfde. Stephen was de winnaar, als in: een Engelsman, wat mij op nationaal vlak dus zelfs vierde maakt!

En ik ben vast wel de beste minigolfster van Puurs 😉

Ach, het maakt allemaal niet uit. Geen geluk in het spel = geluk in de liefde. Nah :p

Pictures coming soon on Facebook

TdF in 76 dagen

Elk jaar volg ik wel een beetje de Tour de France. Dit jaar is het er nog niet van gekomen. Op tv, I mean. Ik weet wel wie er de rit van de dag gewonnen heeft (ik lees de krant), maar that’s it.

Maar vandaag ging ik fitnessen. Mijn voorganger had het tv’tje niet afgezet en had blijkbaar naar Sporza gekeken. Dit was het moment omweer ‘ in de Tour’ te geraken. Helaas, spannend was het niet. Dus heb ik er maar even mijn eigen verhaaltje rond gemaakt.

Verhaaltje is niet zozeer het juiste woord. Eeder een wetenschap.
Ik heb een uur op de treadclimber gestaan. Dit is een toestel dat bergbeklimmingen simuleert. Het laat je bergop wandelen. De renners in de Tour de France zitten dezer dagen in de Pyreneeën… Ook al bergop.

Anyway, ik heb gedurende dat uur iets meer dan 6 km gestapt. Laten we afronden op 6 km om het makkelijk te houden. In dat zelfde uur hebben de renners 44 km gereden. Mijn gedachten hierbij? Hoeveel uur zou ik moeten stappen als ik de route van de Tour de France zou willen doen?

Na even googlen, kwam ik te weten dat de Tour de France dit jaar 3.642 km lang is. Gedeeld door 6 is dat 607. Ik zou er dus 607 uur op stappen. Stel dat ik 8 uur per dag stap, dan zou ik er bijna 76 dagen overdoen! Een beetje lang in my eyes. Misschien volgende fitnessbeurt eens op de hometrainer kruipen en uitrekenen hoelang ik erover zou fietsen…

In de handtas van Evita…

Het idee is een klein beetje gestolen op deze blog… Ik was niet getagt om het stokje door te zetten, maar jullie mogen gewoon gratis en voor niks weten wat er in mijn handtas zit. That’s a good thing right?
Bij deze… enjoy!

What to do, what to do?

Er zijn altijd meerdere opties.  In elke situatie. Meestal twee. De goede en de slechte. Probleem is dat je in sommige gevallen niet weet welke de goede en welke de slechte is. Welkom in mijn wereld…

Ik vind van mezelf dat ik wel risico’s durf te nemen. In dat geval maakt het op zich niet veel uit of je goed of slecht kiest. Een foutje maken kan geen kwaad, zolang het geen zware (lees: illegale) fout is.

The thing is: die theorie gaat op zolang we het niet hebben over mijn emoties, gevoelens, so you will.  Zodra die er aan te pas komen is Evy out.

Blèh, ik moet daar eens dringend mee leren omgaan want… blèh. Want, want, want… zoveel redenen. En damn it, ik ben 24 jaar! ‘T wordt tijd. Ik denk veel te veel na over de gevolgen denk ik.

En eigenlijk: of anderen reageren positief én iedereen is blij. Of andere reageren negatief en ik ben (even?) blèh. Maar dat is dan hetzelfde gevoel al nu. Dus euhm, niks te verliezen, right? Nja, nu nog de ballen kweken…


Wie ben ik?

The name:
Evy Philips

The age:
27 jaar

The passion:
Bram
Italië
AC Milan